Financial Times: «Στο μικροσκόπιο» οι δασμοί του Τραμπ – Ανάλυση της μεθοδολογίας και των επιπτώσεων

Η μέθοδος υπολογισμού των δασμών που προτείνει ο Ντόναλντ Τραμπ έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από οικονομολόγους. Η προτεινόμενη πολιτική, που περιλαμβάνει βασικούς δασμούς 10% σε όλες τις εισαγωγές εκτός από αυτές από τον Καναδά και το Μεξικό, και υψηλότερους δασμούς για χώρες με μεγαλύτερα εμπορικά ελλείμματα με τις ΗΠΑ, θεωρείται ελαττωματική και μη ρεαλιστική, σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Financial Times.

Η φόρμουλα, που δημοσιεύτηκε από τον Εκπρόσωπο Εμπορίου των ΗΠΑ, χρησιμοποιεί το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ με κάθε χώρα ως δείκτη αθέμιτων πρακτικών, διαιρώντας το με την αξία των εισαγόμενων αγαθών από τη συγκεκριμένη χώρα. Αυτό οδηγεί σε δασμούς 46% για το Βιετνάμ και 49% για την Καμπότζη, ενώ χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, με πλεόνασμα εμπορίου με τις ΗΠΑ, θα υπόκεινται μόνο στον βασικό δασμό 10%.

Οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η μεθοδολογία είναι οικονομικά αβάσιμη και δεν θα επιτύχει τον στόχο της εξάλειψης των διμερών εμπορικών ελλειμμάτων. Επισημαίνουν ότι τα εμπορικά ισοζύγια επηρεάζονται από πολλούς οικονομικούς παράγοντες, όχι μόνο από τους δασμούς.

Η φόρμουλα υπολογισμού:

-Ξεκινά με το εμπορικό ισοζύγιο των ΗΠΑ με κάθε χώρα το 2024.
-Διαιρείται με την αξία των εξαγωγών της χώρας προς τις ΗΠΑ και στη συνέχεια διαιρείται με το δύο.
-Εφαρμόζεται ελάχιστος δασμός 10%, ακόμη και σε χώρες με πλεόνασμα εμπορίου με τις ΗΠΑ.
-Τα αποτελέσματα στρογγυλοποιούνται.

Αντιδράσεις οικονομολόγων

Οικονομολόγοι όπως ο Thomas Sampson της London School of Economics, θεωρούν τη φόρμουλα “φύλλο συκής” για την εμμονή του Τραμπ με τα εμπορικά ελλείμματα, χωρίς οικονομική λογική. Επισημαίνουν ότι οι δασμοί δεν θα αλλάξουν τα μακροοικονομικά αίτια των ελλειμμάτων.

Επιπλέον, η πολιτική φαίνεται να αγνοεί προηγούμενες δηλώσεις της κυβέρνησης για αξιολόγηση των διμερών εμπορικών σχέσεων, συμπεριλαμβανομένων φόρων και κανονισμών. Ο George Saravelos της Deutsche Bank θεωρεί την απόφαση “μηχανική” και πιθανό να οδηγήσει σε “ανοιχτές” διαπραγματεύσεις.

Η εμμονή του Τραμπ με την εξάλειψη των διμερών ελλειμμάτων θεωρείται επίσης οικονομικά αβάσιμη, καθώς η αυτοπαραγωγή ορισμένων αγαθών είναι αδύνατη ή μη οικονομικά βιώσιμη.

Ο Oleksandr Shepotylo του Aston University, επισημαίνει ότι η χρήση οικονομικών τύπων δίνει μια “αίσθηση σύνδεσης με την οικονομική θεωρία”, αλλά στην πραγματικότητα είναι αποκομμένη από την πραγματικότητα.

Ο John Springford του Centre for European Reform, προσθέτει ότι οι δασμοί θα βλάψουν τις φτωχότερες χώρες και τους καταναλωτές των ΗΠΑ.

Η Innes McFee της Oxford Economics, συμφωνεί ότι οι δασμοί δεν είναι αποτελεσματικός τρόπος μείωσης των ελλειμμάτων και θα οδηγήσουν σε μείωση του πραγματικού εισοδήματος των καταναλωτών των ΗΠΑ.

Ο Barret Kupelian της PwC, υποστηρίζει ότι η “φόρμουλα” αντανακλά την επιθυμία του Τραμπ να αυξήσει την αμερικανική βιομηχανία και να μειώσει την εξάρτηση από εισαγωγές.

• δασμοί
• ΗΠΑ
• Ντόναλντ Τραμπ