Γιατί χαίρονται στο Μαξίμου με τον Ανδρουλάκη; – Το debate που δεν θα γίνει; – Τα ΠΑΣΟΚικά μαθηματικά είναι… τέχνη – Τι ψήφισαν Σημίτης, ΓΑΠ και Beni

Καλωσήρθατε στο Hard Talks!! Εδώ που η πολιτική μοιάζει με ταινία γουέστερν, αλλά χωρίς τα γρήγορα πιστόλια – μόνο αργές αποφάσεις και εξίσου αργές αντιδράσεις. Σκεφτείτε λίγο το Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος, όπου οι πρωταγωνιστές παρακολουθούν ο ένας τον άλλον με βλέμμα που λέει «τώρα αρχίζουν τα δύσκολα». Στην πολιτική μας σκηνή, το σκηνικό είναι λίγο διαφορετικό, αλλά το δράμα… ίδιο. Σήμερα το καυτό θέμα είναι το debate, που δεν θα γίνει; Οι ψήφοι που ίσως σημαίνουν κάτι και το ΠΑΣΟΚ που προσπαθεί να βρει τη θέση του στον 21ο αιώνα. Βάλτε καφέ και πάμε να τα πούμε όλα…

Το debate που δεν θα γίνει; 

Αχ, το debate που δεν θα γίνει; Είμαι σίγουρος ότι όλοι μας ανυπομονούμε να δούμε αυτή την πολυπόθητη σύγκρουση ανάμεσα στον Χάρη Δούκα και τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ή τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι, σωστά; Αλλά ο Δούκας είχε σημαντικότερα πράγματα να κάνει, όπως να παραστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας την Τετάρτη. Ναι, εκεί, όπου ο αγώνας για τα σκουπίδια και την καθαριότητα είναι πιο έντονος από κάθε πολιτική αρένα. Το πολιτικό debate είναι σπουδαίο, αλλά ξέρεις… η πόλη πάνω απ’ όλα! Ίσως έβαλε στην ατζέντα του και λίγη από την αστική αποσυμφόρηση, γιατί οι υποψήφιοι προφανώς έχουν το multitasking στο αίμα τους.

Η Πέμπτη, βέβαια, ήταν κρατημένη για τον Στέφανο Κασσελάκη. Όχι σε debate, προσοχή! Εκείνος θα κάτσει αναπαυτικά στην πολυθρόνα του Νίκου Χατζηνικολάου στον ANT1 και θα ξεδιπλώσει τη… «γοητεία» του. Η Παρασκευή; 

Ποιος να συγκριθεί μαζί σου Στέφανε!  Φανταστείτε, πολιτικό σκάνδαλο; Να κάνει ο Κασσελάκης καλύτερα νούμερα από το debate! Πάει το αφήγημα η… επιστροφή του ΠΑΣΟΚ!

Ε, τι να κάνουμε, Παρασκευή είναι, όλοι έχουμε βαρύ πρόγραμμα — άλλωστε, όπως λένε και στα γουέστερν, «The clock strikes twelve». Τι νόημα έχει πια ένα debate τότε; Μάλλον το κρατάνε για τον χαμένο χρόνο του Σαββατοκύριακου, ανάμεσα στο Netflix και τα “νηφάλια” πολιτικά σχόλια στο Twitter.

Πάντως, σήμερα θα δούμε τελικά τι θα αποφασίσουν, αν συμφωνήσουν η Παρασκευή θα είναι μεγάλο ρίσκο και για τους δύο…

Είναι να απορείς…

Δυό «πραγματάκια» κάνουν εντύπωση εν όψει της αναμέτρησης Ανδρουλάκη-Δούκα. Το πρώτο: κάτι απόλυτες προβλέψεις ότι ο Ανδρουλάκης έχει πλεονέκτημα την πρωτιά κατά την αναμέτρηση των εξι, και ως εκ τούτου είναι το μεγάλο φαβορί για την αρχηγία. Βιάζεστε, παιδιά. Πολύ βιάζεστε…

Και το δεύτερο: τα φτιασίδια της προπαγάνδας Δούκα, τα οποία δημιουργούν ένα μυθικό πορτρέτο ανερχόμενου ηγέτη, κρύβοντας κάτω από το χαλί τα υπαρκτά αρνητικά του. Προπαγάνδα είναι αυτή, τη δουλειά της κάνει. Πάμε όμως να δούμε τα του Ανδρουλάκη.

Οι βιαστικοί που αποφαίνονται ότι θα είναι νικητής ο Ανδρουλάκης ή τέλος πάντων αυτός που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να εκλεγεί, ξεχνούν κάτι πολύ βασικό. Ότι την αλλαγή ηγεσίας ζήτησαν κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που δεν θα τολμούσαν να το κάνουν αν το κόμμα είχε καλή ή εντυπωσιακή επίδοση στις Ευρωεκλογές.

Εχουν δίκιο όταν λένε ότι με άλλον αρχηγό-και με δεδομένη την φθορά της ΝΔ και τον χαμό στον ΣΥΡΙΖΑ- το ΠΑΣΟΚ είναι πολύ πιθανό ή σχεδόν βέβαιο ότι θα κατακτούσε ποσοστό πολύ μεγαλύτερο του κάπως χλωμού ποσοστού που τελικά κατέλαβε.

Εντάξει, ελέγχει τον κομματικό μηχανισμό ο Ανδρουλάκης αλλά αυτό δεν είναι εχέγγυο ότι θα του δώσει τη νίκη στον δεύτερο γύρο. Δεν αποκλείεται, βέβαια, καθώς έχει απέναντί του έναν ουρανοκατέβατο με πολλά τρωτά.

Ας πάμε, λοιπόν, στον Χάρη Δούκα. Καλός επιστήμονας, απ΄ο,τι λέει η πανεπιστημιακή πιάτσα, έστω κι αν ενας σοβαρός επιστήμονας ποτέ δεν θα έλεγε ότι…θα κατεβάσει κατά 5 βαθμούς την θερμοκρασία στην Αθήνα, και μάλιστα υπο συνθήκες κλιματικής αλλαγής.

Ας πούμε ότι του ξέφυγε αυτή η να-μην-την χαρακτηρίσουμε, κι ας πάμε σε άλλα. Δυστυχώς γι αυτόν, ο πολιτικός του λόγος είναι επιφανειακός. Περισσότερο συνθηματολογεί πλασάροντας κοινοτοπίες και ετοιματζίδικες ευκολίες παρά ασκείται στον στίβο της πολιτικής εμβάθυνσης.

Επίσης, πέρα από την απειρία του που δεν είναι και προς θάνατον, είναι ευδιάκριτα αρκετά κενά σε σοβαρά θέματα(φάνηκε στο ντιμπέιτ). Αντίθετα, δεν έχει όριο η   άμετρη φιλοδοξία του. Εκεί σημειώνει…υψηλές επιδόσεις:

Δεν πρόλαβε να βγεί απ’ τ’ αυγό και να δείξει το έργο του στον Δήμο και νάτος αεράτος, μετά τη νίκη επι του Μπακογιάννη, να διεκδικεί την αρχηγία στο ΠΑΣΟΚ και την…πρωθυπουργία μελλοντικά. Μιλώντας λαϊκά θα λέγαμε «Που πας, ρε Καραμήτρο;».

Το αστείο είναι ότι ακριβώς αυτό έλεγε και ό ίδιος λίγο πρίν από τις Αυτοδιοικητικές εκλογές. Τι έλεγε; Ότι είναι απαράδεκτο οι Δήμαρχοι να χρησιμοποιούν τον Δήμο ως εφαλτήριο για την κεντρική πολιτική σκηνή(συνέντευξη στην Lifo). Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις, δηλαδή…

Λένε οι άνθρωποι του Δούκα ότι ο Δήμαρχος δεν έχει κομματικό μηχανισμό, σε αντίθεση με τον Ανδρουλάκη. Εχει και παραέχει! Με στελέχη-μανούλες στα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ(Πρωτόπαπας), με νέα στελέχη κοντά του και με ένα επικοινωνιακό επιτελείο που πιάνει πουλιά στον αέρα, άγρυπνο μέρα-νύχτα ώστε να διαβάζει και να ακούει τα πάντα. Και να παρεμβαίνει, όπου μπορεί…

Λένε επίσης ότι ο Δήμαρχος αντιμετώπισε την λυσσασμένη προπαγάνδα της ΝΔ και του Μπακογιάννη. Σιγά, παιδιά. Τα περισσότερα από αυτά τα λέει και πολύς κόσμος εκτός Μητσοτακέικου.

Αλλωστε δεν χρειάζονταν. Την όποια ζημιά στον Δούκα την έκανε ο ίδιος στον εαυτό του! Ε,ναι. Μέτριος εως κακός στο ντιμπέιτ, κάκιστος στην αντιδρασή του για το σκίτσο του Πετρουλάκη και, ρε παιδάκι μου, με φτωχό, τυποποιημένο πολιτικό λόγο. Να μην τα ξαναλέμε. Ασε που και κάποια ρουσφετάκια έκανε στον Δήμο(σε ΠΑΣΟΚους), αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

Κι όμως εμφανίζεται έτοιμος να κρατήσει δυό καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Δεν αποκλείεται… Πάντως, αρχή άνδρα δείκνυσι. Αλλά ο Δούκας όφειλε να το αποδείξει αυτό με το έργο του στην Δημαρχία και μετά να βάλει πλώρη για τα μεγάλα.

Παρ΄όλα αυτά μην ξαφνιαστείτε αν επικρατήσει τελικά ο Δούκας, παρ΄ότι δεν είναι βουλευτής. Αν θέλετε τη γνώμη μας, έχει περισσότερες πιθανότητες από τον Ανδρουλάκη, υπεύθυνο για τις χαμηλές πτήσεις του ΠΑΣΟΚ μέχρι τώρα, αλλά και την επιθυμία μεγάλου μέρους των ΠΑΣΟΚων για…αλλαγή.

Κυριακή κοντή γιορτή…

Τα πασοκικά μαθηματικά: όταν η αριθμητική γίνεται τέχνη

300.000 ψήφισαν; Σας φαίνεται μεγάλο νούμερο; Σαν τις προβολές στο YouTube όταν πατάς repeat σε τραγούδι των ’90s. Σίγουρα, είναι ένας αριθμός με βάρος, αλλά ας μην αρχίσουμε να βγάζουμε το πορτραίτο του Ανδρέα Παπανδρέου από την αποθήκη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε 400.000 όταν εκλέχτηκε πρόεδρος της ΝΔ, δηλαδή, ποιο debate; Έχει ξεκάθαρα *ειδικό βάρος*, σαν τον Τιτανικό που παραπαίει ανάμεσα στα παγόβουνα της πολιτικής πραγματικότητας.

Τι ψήφισαν Σημίτης, ΓΑΠ και Beni

Μην αγχώνεστε, οι μεγάλοι γρίφοι του μυαλού λύνονται με λίγη… πολιτική τηλεπάθεια. Ο Σημίτης, λένε, στήριξε έναν υποψήφιο με «σημαντικό ρόλο για την εξέλιξη της χώρας». Έτσι, κάτι σαν τον Μοναχό Yoda, που κρατάει τα μυστικά της Δύναμης για τον εκλεκτό μαθητή. Όσο για τον Βενιζέλο; Λίγο διαφορετική ταινία εδώ. Σκέφτεστε το “Gladiator”; Σαν τον Maximus, να πολεμάει μόνος του, γιατί η μοίρα του ΠΑΣΟΚ είναι να είναι ο άλλος πόλος εξουσίας. Κάτι σαν το μπλοκμπάστερ που βγαίνει απέναντι από τη Marvel και το παίζει σοβαρό. Όσο για τον ΓΑΠ… άφησε τα πάντα ανοιχτά. Είχε ανοίξει το κόμμα κάποτε, τώρα ανοίγει το μυαλό του σε όλη τη συμμετοχικότητα. «Είμαστε όλοι ένα» φωνάζει από μακριά, λίγο ροκ εν ρολ στον πολιτικό στίβο.

Τα ευτράπελα: Σημίτης, Καϊλή και γκάφες που γράφουν ιστορία

Φανταστείτε το σκηνικό: Πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης εμφανίζεται μπροστά στην εφορευτική επιτροπή, και αυτή; Ρωτάει ποιος είναι. Θα μπορούσε να είναι σκηνή από ταινία του Γούντι Άλεν. «Μα είμαι ο Σημίτης», λέει εκείνος με το κλασικό του χαμόγελο, και η επιτροπή; Ψάχνει την ταυτότητα, όπως θα ψάχναμε κι εμείς το χαμένο τηλεχειριστήριο όταν παίζει ο τελικός του Μουντιάλ.

Και φυσικά, στην ουρά βρέθηκε και η Εύα Καϊλή. Εμφανίστηκε με την κόρη της, έριξε την ψήφο της και έφυγε. Χωρίς παρατράγουδα, αν και η ίδια σίγουρα θα προτιμούσε να μη σχολιαστεί τόσο στα social media. Γιατί το Facebook ποτέ δεν ξεχνά!

«Πράσινος» Κύρτσος: Ψάρι, Καμένα Βούρλα και ψήφος για το μέλλον του εγγονού

Και εκεί που νομίζαμε ότι τα έχουμε δει όλα, έρχεται ο Γιώργος Κύρτσος με μια απόφαση που άνοιξε συζήτηση στα social media. Ψήφισε στις εκλογές για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ και το έκανε, όπως λέει, για τον εγγονό του. Ναι, καλά ακούσατε. Ο Γιώργος πήγε στα Καμένα Βούρλα για ψαράκι, και ανάμεσα σε μια μπουκιά τσιπούρα και έναν αναστεναγμό για το μέλλον του εγγονού του, αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα. Όχι, δεν άλλαξε απλώς καρέκλα στο ταβερνάκι· πήγε και ψήφισε για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ!

«Τι κάνεις όταν βλέπεις το μέλλον του παιδιού να λεηλατείται από την κυβέρνηση-καθεστώς;», σκέφτηκε ο Κύρτσος. Η απάντηση είναι απλή: ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ! Δεν είναι ότι άλλαξε ξαφνικά στρατόπεδο ή ότι επανεκτίμησε τον πολιτικό χάρτη. Απλώς η τσιπούρα, η οικογένεια και οι ευρωπαϊκές κονδύλιες ανησυχίες τον έκαναν να αισθανθεί την ανάγκη να συμβάλει στο μέλλον – για τον εγγονό του. Και έτσι, με το στομάχι γεμάτο και την καρδιά βαριά, έριξε την ψήφο του. Διότι, όπως και να το κάνουμε, το ΠΑΣΟΚ έχει πάντα μια θέση για όλους… ακόμα και για τις ξαφνικές αποφάσεις που παίρνεις ανάμεσα στο φαγητό και τα social media.

Και τώρα τι; Κυριάκος χαμογελαστός για το ΠΑΣΟΚ – Καραμανλής και Σαμαράς είναι αλλού… 

Αλλά ο μεγάλος κερδισμένος της βραδιάς δεν ήταν άλλος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που παρακολουθούσε όλη αυτή την πανδαισία με ένα χαμόγελο λίγο πιο λαμπερό από εκείνο του Μάρτι ΜακΦλάι όταν συνειδητοποιεί ότι κατάφερε να επιστρέψει στο μέλλον. Με τις δημοσκοπήσεις να μη φαίνονται τόσο ευνοϊκές, τα βλέπει όλα λίγο πιο “cool”. Ο Δούκας δυσκολεύεται, ο Νικολάκης προσπαθεί, αλλά όλοι δουλεύουν υπόγεια υπέρ του Μητσοτάκη. Τον Νικολάκη τον έχει για πρωινό άλλωστε όπως έχουν δείξει όλες οι τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.

Την ίδια στιγμή, ο Καραμανλής και ο Σαμαράς κοιτάζουν από μακριά, σίγουρα όχι για το αποτέλεσμα στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό δεν τους ενδιαφέρει. Αλλά αυτό που  ακολουθεί. Σενάρια για την Προεδρία της Δημοκρατίας; Ποιος ξέρει. Ίσως ο Μητσοτάκης να προτείνει τον Κώστα Τασούλα, γιατί όχι; Αλλά και η δεξιά πτέρυγα έχει τους δικούς της άσους, ίσως τον Αντώνη Σαμαρά. Πάντως, όπως έλεγαν και σε μια παλιά ελληνική ταινία: «Μεγάλη αναμπουμπούλα, μεγάλο φαγοπότι».

Το σενάριο της πολιτικής έχει πάντα εκπλήξεις και, όπως δείχνουν τα πράγματα, η παράσταση δεν έχει τελειώσει ακόμα!

• debate
• Hard Talks
• Εσωκομματικές εκλογές στο ΠΑΣΟΚ
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Μέγαρο Μαξίμου
• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής