Γράμμα από τις Βρυξέλλες: Κι όμως, το 2020 δεν ήταν για όλους αρνητικό!

Κάνοντας, ως είθισται, τον απολογισμό για το δύσκολο 2020, εύκολα  και χωρίς καμία σκέψη το πρόσημο είναι αρνητικό. Για κάποιους όμως που διαχειρίστηκαν τα κρίσιμα ζητήματα στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς, ήταν η χρονιά τους. Είναι αυτοί που κινούνται πέριξ του κάδρου, αλλά καθορίζουν το πολιτικό παιχνίδι.

Ο Michel Barnier είναι από τους πλέον μπαρουτοκαπνισμένους ευρωπαίους πολιτικούς και τεχνοκράτες. Ο δυο φορές Επίτροπος και υπουργός των κυβερνήσεων Σιράκ και Σαρκοζί απογοητευμένος από την αποτυχία διεκδίκησης της Προεδρίας της Κομισιόν, καθώς ο Γάλλος Πρόεδρος προτίμησε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είδε την πολιτική του καριέρα να αναγεννάται όταν ανέλαβε επικεφαλής της ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης για το Brexit. Επι τέσσερα χρόνια κινήθηκε σε τεντωμένο σκοινί πριν καταφέρει να  φέρει εις πέρας το τιτάνιο έργο του συμβάλλοντας αποτελεσματικά στην ολοκλήρωση της συμφωνίας με τη Βρετανία, διαψεύδοντας όλους αυτούς που είχαν σπεύσει να υποτιμήσουν το πείσμα,την επιμονή και την αντοχή του και βιάστηκαν να τον συνταξιοδοτήσουν. Και μπορεί σε λίγες ημέρες να σβήσει 70 κεράκια στη γενέθλια τούρτα του- κάτι που δεν του επιτρέπει να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή- δεν του βάζει ομως κανένα φρένο στις πολιτικές του φιλοδοξίες. Με τη δήλωσή του «Η Γαλλία μου έλειψε και θα αφιερώσω στο εξής όλη μου την ενέργεια στη χώρα μου. Πρέπει να κινηθούμε ενωτικά, να σκεφτούμε μαζί τι μπορούμε να κάνουμε για να κερδίσουμε τη χαμένη εμπιστοσύνη», τροφοδότησε τα σενάρια  που τον θέλουν στις προσεχείς  γαλλικές προεδρικές εκλογές, το 2022, υποψήφιο του γαλλικού συντηρητικού κόμματος και αντίπαλο του Εμμανουέλ Μακρόν. 

Η Roberta Metsola από τη Μάλτα, εκπροσωπεί μια σειρά νέων πολιτικών στην ευρωπαϊκή κεντροδεξιά που έχουν σκοπό να την εκσυγχρονίσουν χωρίς να περιορίζονται σε παλαιότερες αντιφάσεις. Διανύει την τρίτη θητεία της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σημειώνει αλματώδη άνοδο, καθώς πρόσφατα εξελέγη πρώτη αντιπρόεδρός του. Η δήλωσή της μετά την εκλογή «θα συνεχίσω να είμαι μια ισχυρή φωνή για τους ευρωπαίους πολίτες και για τη Μάλτα και θα συνεχίσω να εργάζομαι για να χτίσω γέφυρες στο πολιτικό χάσμα» δείχνει ξεκάθαρα το ενδιαφέρον της και  για την κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας της. Είναι χαρακτηριστική η εντονότατη κριτική που άσκησε στην κυβέρνηση του Τζόζεφ Μούσκατ με αφορμή την υπόθεση δολοφονίας της δημοσιογράφου Δάφνης Καρουάνα Γκαλίσια η οποία ερευνούσε υποθέσεις διαφθοράς στη Μάλτα και πιθανή ανάμειξη πολιτικών σε σκοτεινά κυκλώματα. Απο το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είχε δηλώσει: «το αίτημα για δικαιοσύνη είναι πανεθνικό, αλλά αυτό που βλέπουμε όλο είναι πως η κυβέρνηση της Μάλτας κάνει ό,τι μπορεί για να μην λάμψει η αλήθεια να μην επικρατήσει η δικαιοσύνη».

Θεωρείται  δικαίως από τις ανερχόμενες πολιτικές  φιγούρες του κεντροδεξιού κόμματος της Μαλτας, ενώ αξίζει να επισημανθεί και ο καταλυτικός της ρόλος στην εκπροσώπηση των ελληνικών συμφερόντων στην επιτροπή εσωτερικών υποθέσεων (LIBE),που ασχολείται με το μεταναστευτικό.

Ο Γερμανός, επι μια δεκαετία, γενικός γραμματέας του Ευρωκοινοβουλίου Klaus Welle, είναι ένα από τα πιο ισχυρά πρόσωπα των Βρυξελλών.Οι υποστηρικτές του, που είναι πολλοί, του αναγνωρίζουν  εργατικότητα, βαθιά γνώση του αντικειμένου του και  τόλμη στην ανάληψη πρωτοβουλιών, ενώ οι επικριτές του, που δεν είναι λίγοι, τον κατηγορούν για αλαζονεία της εξουσίας.

Μεγάλος θαυμαστής του Χέλμουτ Κολ, ακόνισε τα πολιτικά του δόντια στις ευρωπαϊκές εκλογές του 1994 όπου πρωταγωνίστησε στη μεγάλη νίκη του CDU. Πιστεύοντας ότι το ευρωπαϊκό σύστημα δεν διαφέρει και πολύ από αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών, φιλοδοξεί να δώσει στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο το κύρος που του αξίζει και να αποκτήσει τις ίδιες εξουσίες με αυτές του Αμερικανικού Κογκρέσου.

Στις προσπάθειές του να προσθέσει ορθολογισμό και ψηφιακή τεχνολογία στις εργασίες του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, έβρισκε απέναντι συνήθως τον πρώην πρόεδρο Μαρτιν Σουλτς , με την αντιπαλότητα των δυο να αποτελεί την μητέρα των μαχών γιά τη διοίκηση του κοινοβουλίου την προηγούμενη θητεία.Τελικά ηρθε η έκρηξη της πανδημίας για να επιταχυνθούν και να υιοθετηθούν οι πρακτικές που επι χρόνια προσπαθούσε να περάσει στη διοίκηση, ο Κλάους Βέλε.

Ο Bjorn Seibert είναι ο προσωπάρχης της Προέδρου της Κομισιόν, και ήδη στα δύο χρόνια στη θέση αυτή, απέδειξε ότι ακολουθεί την παράδοση των σκληρών προκατόχων του,του  Pascal Lamy επι προεδρίας Jacques Delors και του Martin Selmayr με το παρατσούκλι Berlaymonster (τέρας της Κομισιόν) επι Jean Claude Junker.

Απόλυτα αφοσιωμένος στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, την ακολουθεί από τη θητεία της στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Γερμανίας, αποτελεί την πυξίδα της μέσα στην επιτροπή και τον άνθρωπο που δίνει το τελευταίο «οκ» στη διαμόρφωση του προγράμματός της. Τακτικιστής και ιδιαίτερα οργανωτικός, συντονίζει τις παρεμβάσεις της Προέδρου, της πρώτης γυναίκας που κατάφερε να φτάσει στην κορυφή της ΕΕ. Με επικριτική διάθεση κάποιοι, σιγοψυθυρίζουν στους διαδρόμους του Berlaymont-το οποίο κινείται σε γερμανικούς ρυθμούς- ότι έχει αναλάβει παραπάνω αρμοδιότητες από αυτές που συνήθως έχει ο επικεφαλής ενός cabinet και ότι τίποτα δεν φτάνει στην Πρόεδρο αν προηγουμένως δεν το έχει εγκρίνει ο ίδιος. «Είμαι αυτός που δίνει τον τόνο σε μια ομάδα ποδηλασίας, οργανώνω συμφωνίες και αποφασίζω πότε και πώς θα οδηγηθούμε στην επιτυχία»,παραδέχεται με ειλικρίνεια  σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του.

Η Hannah Neumann είναι ευρωβουλευτής των Πρασίνων, μιας ισχυρής και ανερχόμενης πολιτικής δύναμης στη Γερμανία.Οπαδός του διαλόγου, της συζήτησης και των κοινών λύσεων, εκφράζει με πάθος στις ολομέλειες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τις απόψεις της για τη φεμινιστική εξωτερική πολιτική στην Ευρώπη,την κλιματική αλλαγή και το εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. Πρόσφατα μάλιστα και την ώρα που η χώρα της ,η οποία ασκούσε και την προεδρία της ΕΕ, επέμενε στην τήρηση των ισορροπιών μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας, η ίδια μαζί με τους Πράσινους συναδέλφους της στήριξαν την πρόταση των Ελλήνων ευρωβουλευτών του ΕΛΚ (από τα παράδοξα της πολιτικής) και κάλεσαν την Άνγκελα Μέρκελ να παγώσει την εξαγωγή υποβρυχίων στην Τουρκία .Οι γνωρίζοντες καλά το πολιτικό γερμανικό γίγνεσθαι, πιστεύουν ότι η δέσμευση  αυτή θα τους ακολουθήσει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2021, προβλέποντας ότι οι Πράσινοι  θα είναι βασική συνιστώσα της επόμε­νης κυβέρνησης στη Γερμανία.

Καλό είναι λοιπόν, όταν ασκούμε-και δικαίως-κριτική στην Ευρώπη να ξέρουμε ότι υπάρχουν προσωπικότητες που προσπαθούν να την μετατρέψουν από αργοκίνητο καράβι σε ευέλικτο ταχύπλοο!

• Brexit
• Γράμμα από τις Βρυξέλλες
• Ευρωπαϊκή Ένωση
• Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν