Γυμνή προσφορά στην Τέχνη -και- το χρήμα!

Ο Πέτρος (Νίκος Ιωαννίδης) και η Ελπίδα (Ευαγγελία Μουμούρη). Μαζί, ενωμένοι, δύο άνθρωποι με το αίσθημα της ελευθερίας βαθιά ριζωμένο μέσα τους. Όπως σε κάθε άνθρωπο που γεννιέται ελεύθερος και κάπου στην πορεία της ζωής του αιχμαλωτίζεται σε καθωσπρεπισμούς, συμβατικές υποχρεώσεις, κοινωνικές επιταγές. Θέλουν να ξεφύγουν, να ξεπεράσουν ατομικά και κοινωνικά όρια…
«Πάμε απ΄ την αρχή»: Η νέα φιλόδοξη παράσταση ανεβαίνει στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, αρχής γενομένης από τη Δευτέρα 8 Απριλίου. Η ελευθεριότητα των ηρώων, της παράστασης, της ιστορίας ολόκληρης προσπαθεί να αποτυπωθεί ακόμη και στην αφίσα του έργου, όπου οι δύο πρωταγωνιστές φωτογραφίζονται τελείως γυμνοί, κρύβοντας επιμελώς τα επίμαχα ή κάποια από αυτά. Όχι το αυθόρμητο γυμνό αλλά το έντεχνα επιτηδευμένο.

Το γυμνό στην Τέχνη επιτρέπεται, συγχωρείται, επιδιώκεται. Άλλωστε η ίδια η Τέχνη πρέπει να είναι γυμνή από ταμπού, στερεοτυπικές αντιλήψεις, εμμονές, κομματικές κατευθύνσεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, ο δημιουργός του έργου θα μπορούσε να περάσει τα μηνύματά του και με ένα πιο καλυμμένο, όχι τόσο βροντόφωνο γυμνό.

Αντικρίζοντας την αφίσα του έργου, νιώθω σαν κάποιος να φωνάζει στον υποψήφιο θεατή “έλα να την δεις, θα ‘χει γυμνό”. Γεγονός που αδικεί την ίδια την παράσταση αν κρίνω από την υπόθεση και τους αξιόλογους συντελεστές αυτής.

«Υπάρχει το γυμνό και το ξεγυμνωμένο», έλεγε ο Βρετανός ιστορικός τέχνης Κένεθ Κλαρκ. 

Φανή Πλατσατούρα