Γυναικοκτονίες, αυτή η μάστιγα: Από την Κυριακή Γρίβα στην άτυχη 44χρονη της Σίνδου

Η γυναικοκτονία αποτελεί ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα της όλης φτιάξης που λέγεται κοινωνία. Ας σταθούμε λοιπόν στα πρόσφατα, με τη μάστιγα να αυξάνεται με ραγδαίο ρυθμό: Από την Κυριακή Γρίβα, που έγινε σύμβολο αγώνα, μέχρι την 44χρονη στη Σίνδο, τα θύματα αυξάνονται, καταδεικνύοντας ένα βαθιά ριζωμένο πρόβλημα. Η βία κατά των γυναικών δεν είναι απλώς ένα ζήτημα που μας πληγώνει, αλλά μια βαθιά πληγή που αφήνει ανεπούλωτα τραύματα. Κάθε γυναικοκτονία είναι μια ΠΡΑΞΗ ΑΝΑΝΔΡΕΙΑΣ απέναντι σε μια φωνή που σιγεί για πάντα και μια ζωή που χάνεται άδικα.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: δεκάδες γυναίκες δολοφονούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα από συντρόφους, συζύγους, πρώην συντρόφους. Πίσω από κάθε αριθμό, κρύβεται μια ανθρώπινη ιστορία, μια ζωή γεμάτη όνειρα που καταστρέφονται.

Η γυναικοκτονία δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μια πράξη βίας που τροφοδοτείται από βαθιά ριζωμένες πατριαρχικές αντιλήψεις. Και στο λέω εγώ αυτό, που δεν έχω και τις καλύτερες σχέσεις με κινήματα που δρουν ισοπεδωτικά, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να χάνουν το όποιο δίκαιο έχουν. Παρόλα αυτά, η ιδέα της ανδρικής κυριαρχίας, της κτητικότητας και του ελέγχου, οδηγεί σε ακραίες μορφές βίας, ακατανόητες στο φτωχό μου το μυαλό.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η βία δεν είναι σημάδι δύναμης, αλλά αδυναμίας. Η ανάγκη για έλεγχο και κυριαρχία αποκαλύπτει μια βαθιά ανασφάλεια, μια παθολογική ανάγκη για επιβολή. «Δεν είναι μαγκιά, είναι αυτοταπείνωση».

Η πρόληψη της γυναικοκτονίας απαιτεί μια ολιστική προσέγγιση. Πρέπει να στοχεύσουμε στην αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων, στην ενίσχυση της παιδείας και της ενημέρωσης, στην παροχή ψυχολογικής υποστήριξης στα θύματα και στους θύτες, και στην αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας. Η εκπαίδευση από τα πρώτα χρόνια της ζωής είναι κρίσιμη. Πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά την αξία του σεβασμού, της ισότητας και της μη βίας. Πρέπει να τους βοηθήσουμε να κατανοήσουν ότι η βία δεν είναι ποτέ λύση.

Η κοινωνία πρέπει να σπάσει τη σιωπή και να καταγγείλει κάθε μορφή βίας. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον για τις γυναίκες, όπου θα μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά για τις εμπειρίες τους. Γιατί όλοι μεγαλώσαμε σε γειτονιές που μετά το κακό ακούγαμε «Ακούγαμε φωνές». Στο ίδιο μήκος κύματος και το «Ο Κ. δέρνει τα κορίτσια του κάθε μέρα» με μένα και σένα σιωπηλούς.

Η Πολιτεία πρέπει να ενισχύσει τις υπηρεσίες υποστήριξης των θυμάτων, να παρέχει ψυχολογική και νομική βοήθεια, και να διασφαλίσει την προστασία τους. Πρέπει να θεσπίσει αυστηρότερες ποινές για τους δράστες και να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων.

Η γυναικοκτονία είναι ένα έγκλημα που αφορά όλους μας. Πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να σταματήσουμε αυτή τη μάστιγα. Μόνο με την αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων, την ενίσχυση της παιδείας και την αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο. Αυτό άλλωστε ονειρευόμασταν σαν παιδιά, τότε που δεν είχαμε απωλέσει ακόμα την αγνότητα.

• γυναικοκτονία
• δολοφονία
• Κυριακή Γρίβα