Η γαλλική «ωρολογιακή βόμβα» άρχισε να χτυπά

Ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Moody’s, μόλις μερικές ώρες πριν από το Eurogroup, επιβεβαίωσε ότι τα μαύρα σύννεφα πάνω από το Παρίσι έχουν αρχίσει να πυκνώνουν επικίνδυνα, με τη δεύτερη ισχυρότερη οικονομία της ευρωζώνης να δημιουργεί φόβους για αβέβαιες συνέπειες σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. 

Ο οίκος αξιολόγησης υποβάθμισε, το βράδυ της Δευτέρας, την αξιολόγηση των γαλλικών κρατικών ομολόγων κατά μία βαθμίδα, από το ΑΑΑ σε Aa1, θέτοντας την προοπτική της σε «αρνητική». Οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες για το γαλλικό δημόσιο χρέος, με τους υπολογισμούς να κάνουν λόγο για επίπεδα του 100% το επόμενο έτος.   

Η εξέλιξη αυτή μόνο έκπληξη δεν προκαλεί, αφού αποτελεί άλλο ένα κομμάτι σε ένα παζλ που αν συμπληρωθεί θα οδηγήσει τουλάχιστον σε κατάρρευση την ευρωζώνη. 

Το βρετανικό περιοδικό Economist, το οποίο, όπως και οι οίκοι αξιολόγησης, «αφουγκράζεται» (για να μην πούμε εκφράζει) τις αγορές, κυκλοφόρησε την 17η Νοεμβρίου με γαλλικές μπαγκέτες στο εξώφυλλο σε σχηματισμό εκρηκτικού μηχανισμού και με τίτλο «ωρολογιακή βόμβα στην καρδιά της Ευρώπης» ασκώντας σκληρή κριτική στον γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ και τον πρωθυπουργό Ζαν-Μαρκ Ερό, αφού δεν τους θεωρεί ικανούς να προχωρήσουν στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.   

Το δημοσίευμα του βρετανικού περιοδικού δεν ήταν το μοναδικό δείγμα ανησυχητικών μηνυμάτων για τη γαλλική οικονομία. 

Πριν από μερικές ημέρες, η γερμανική εφημερίδα Die Zeit αποκάλυψε ότι είχε ανατεθεί στην επιτροπή «σοφών» της γερμανικής κυβέρνησης να συντάξει αναφορές για ενδεχόμενες μεταρρυθμίσεις για τη Γαλλία, αφού ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και το Βερολίνο ανησυχούν για την πορεία που έχει χαράξει το Παρίσι. Παρά τη διάψευση, το κλίμα δημιουργήθηκε.   

Η υποβάθμιση της γαλλικής πιστοληπτικής ικανότητας δείχνει πλέον ότι η ούτως η άλλως εύθραυστη σταθερότητα της ευρωζώνης κινδυνεύει σοβαρά. Η Γαλλία δεν είναι ούτε Ελλάδα, ούτε Πορτογαλία, ούτε καν Ισπανία. Αν το Παρίσι αντιμετώπιζε δυσκολία δανεισμού εξαιτίας υψηλών επιτοκίων, άρα ανάγκη προσφυγής σε μηχανισμό στήριξης, δεν θα υπήρχε λόγος να μιλάμε για συνέχιση ύπαρξης της κοινής νομισματικής ένωσης. Και φυσικά από το «τσουνάμι» δεν θα γλίτωνε ούτε η Γερμανία, παρά την όποια δημοσιονομική «θωράκισή» της.     

Με την εξέλιξη αυτή, ρευστά είναι και τα δεδομένα στην ελληνική περίπτωση, κυρίως όσον αφορά την εκταμίευση της δόσης-μαμούθ των 44 δισ, καθώς και τους χειρισμούς του χρέους, αφού το κλίμα αναμένεται ιδιαίτερα τεταμένο στο Eurogroup.    

Βαγγέλης Βιτζηλαίος