Η απαράδεκτη εκστρατεία συμψηφισμού νεκρών

Του Νίκου Στέφου

Είχαν, δεν είχαν περάσει παρά ελάχιστες ώρες από τη σύγκρουση των δυο τρένων. Η Ελλάδα ξυπνούσε σοκαρισμένη μέσα στ’ άγρια χαράματα από την ανείπωτη τραγωδία. Οι καπνοί δεν έλεγαν να σταματήσουν να ξεπηδούν από τα σμπαραλιασμένα κουφάρια τους που είχαν γίνει ένα με τους άτυχους επιβάτες. Ακόμα έβγαιναν από τα σιδερένια χαλάσματα οι τραυματίες και όλοι όσοι στάθηκαν τυχεροί από τη σφοδρή σύγκρουση…

Κι όμως, εκείνες τις άγριες ώρες, η ιερόσυλη επιχείρηση σκύλευσης των νεκρών είχε ήδη αρχίσει! Τρολ στο διαδίκτυο και οργανωμένα κομματικά στελέχη έδιναν το εναρκτήριο λάκτισμα για την ανίερη πολιτική εκμετάλλευση της εθνικής τραγωδίας! Η εκστρατεία συμψηφισμού δυο αιματηρών γεγονότων, στο Μάτι του 2018 και στα Τέμπη του 2023 ξεδιπλώθηκε χωρίς πολλές καθυστερήσεις.

Γρήγορα τα τρολ έδωσαν τη σκυτάλη σε αντιπολιτευόμενα site και εφημερίδες που χωρίς να τηρούν ούτε καν τα προσχήματα, άρχισαν και αυτά να επιτίθενται σε μια αμήχανη και κεραυνοβολημένη κυβέρνηση, με την ανομολόγητη χαρά της εκδίκησης για όσα άκουγαν πριν χρόνια για τις δικές τους ευθύνες στο Μάτι.
Βέβαια ο αρχηγός από τον τόπο της τραγωδίας είχε νωρίτερα δηλώσει – βαθύτατα θλιμμένος – πως δεν είναι ακόμα η ώρα για τον καταλογισμό ευθυνών. “Θα έρθει σύντομα” έσπευσε να διευκρινήσει όλος νόημα…

Και είναι αλήθεια πως έχει δίκιο. Γιατί υπάρχουν ευθύνες. Και σε ανθρώπινο επίπεδο και πολιτικές. Είπε κανείς πως δεν υπάρχουν; Όχι βέβαια! Και αυτές οι ευθύνες θα πρέπει να καταλογισθούν γρήγορα και χωρίς εκπτώσεις. Μακάρι η εντολή Ντογιάκου “να διερευνηθούν οι ευθύνες όπου κι αν βρίσκονται” να γίνουν αυτή τη φορά επιτέλους πράξη…
Άλλο όμως αυτό κι άλλο ο αποκρουστικός συμψηφισμός νεκρών, η εκδίκηση και το ζύγι του αίματος! Ή τα κροκοδείλια δάκρυα που χύνουν σήμερα μπροστά στις κάμερες πρώην υπουργοί και μάλιστα εκείνοι που έπαιξαν το άθλιο θέατρο στην κολασμένη νύχτα του Ματιού…

Ή μήπως υπήρξε τότε κάποια παραίτηση υπευθύνων; Αντίθετα, ακόμα είναι έντονη στη μνήμη όλων μας η σκηνή με τον γνωστό και μη εξαιρετέο τότε υπουργό της Άμυνας να προπηλακίζει όσους είχαν χάσει ανθρώπους και περιουσίες στη φονική πυρκαγιά!

Και αλήθεια που ήταν όλοι αυτοί οι “αγανακτισμένοι” σήμερα με τις κυβερνητικές ευθύνες για την τραγωδία των Τεμπών, το καλοκαίρι του 2018; Θυμάστε κάποιον να διαδηλώνει για τους αδικοχαμένους τότε νεκρούς; Ή κάποιον άλλον να κλείνει δρόμους, να τραμπουκίζει και να σπάει ό,τι έβρισκε μπροστά του γιατί τον “έπνιγε” η οργή και ο πόνος;
Μήπως μου διαφεύγει καμιά συναυλία, όπως η προχθεσινή, των επιλεκτικά ευαίσθητων καλλιτεχνών του κ. Μπιμπίλα που, σαν τον Μάρτη τη Σαρακοστή, δεν λείπουν τελευταία από καμιά αντικυβερνητική διαδήλωση αλαλάζοντας “θα τους φάμε”; Όχι φυσικά!

Σήμερα αυτή η εθνική τραγωδία τους έπεσε σαν μάνα εξ ουρανού και μάλιστα λίγο πριν τις εκλογές. Επέλεξαν να την εντάξουν στην προεκλογική σκοπιμότητα. Δικαίωμά τους. Ο κόσμος όμως είναι που θα κρίνει στις κάλπες. Και το ποιοι φταίνε και ποιοι τους κοροϊδεύουν. Και τότε κάθε κατεργάρης θα πάει στον πάγκο του. “Αγανακτισμένος” και μη…