Η αποτρεπτική ισχύς μιας Συμφωνίας

«Φρεγάτα μου πανέμορφη, φρεγάτα μου πανώρια, σε βλέπουν και ζηλεύουνε τα άλλα τα βαπόρια» έλεγε ο Κώστας Χατζηχρήστος στην Ρίκα Διαλυνά το 1969 στην ταινία «Λαός και Κολωνάκι». Σήμερα έχει κάθε λόγο να το απαγγέλλει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κοιτάζοντας  μια γαλλική φρεγάτα Belharra, αφού σε λίγο καιρό τρεις τέτοιες θα διαθέτει και το Πολεμικό Ναυτικό μας.

Απ’ όποια πλευρά και να το δεις, η χθεσινή Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας για την αγορά των φρεγατών  και των τριών κορβετών, με την ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής που περιλαμβάνει, είναι εξόχως σημαντική αν όχι ιστορική για τη χώρα μας.  Και τούτο διοτι επετεύχθη ο συνδυασμός της εν τινι μέτρω κάλυψης της απόστασης που μας χωρίζει στα εξοπλιστικά από την Τουρκία, αλλά και της ταυτόχρονης ευρωπαϊκής συμμαχικής δέσμευσης για στρατιωτική βοήθεια. «Τα Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο βοήθεια και συνδρομή, με όλα τα κατάλληλα μέσα που έχουν στην διάθεσή τους, κι εφόσον υφίσταται ανάγκη με τη χρήση ένοπλης βίας, εάν διαπιστώσουν από κοινού ότι μία ένοπλη επίθεση λαμβάνει χώρα εναντίον της επικράτειας ενός από τα δύο» αναφέρεται  ρητα στο άρθρο 2 της Συμφωνιας.

Οσο για τις ενστάσεις της Αντιπολίτευσης περί «παλινωδιών» και «έλλειψης στρατηγικής» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, επειδή δεν ολοκλήρωσε τις διαπραγματεύσεις από πέρυσι το καλοκαιρι, – «τον Ιούλιο του 2020 ο πρωθυπουργός μάς κάλεσε στο γραφείο του να μας ενημερώσει ότι αυτή η ιστορία των φρεγατών κόστιζε ακριβά» είπε η κ. Γεννηματά στον τηλεοπτικό σταθμό ΟΡΕΝ- ηχούν στο κενό. Η  εκαστοτε ακολουθούμενη πολιτική είναι θεμα τάιμινγκ. Και η σημερινή συγκυρία, μετά την υπογραφή της AUKUS και το ρήγμα στις σχέσεις Γαλλίας – ΗΠΑ ήταν ιδανική για μια συνεργασία τέτοιου είδους με τη Γαλλία και τον πρόεδρό της, που  φιλοδοξεί να είναι ο ηγέτης μιας στρατηγικά αυτόνομης Ευρώπης.

Μόνο μια μικρή παρατήρηση: Ξαναδιαβάζοντας τη συμφωνία, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι καλές, άγιες και απολύτως αναγκαίες οι συναντήσεις των ελληνογαλλικών  σχετικών επιτροπών, οι διαβουλεύσεις τους και οι ετήσιοι στρατηγικοί διάλογοι τους. Θα ήταν όμως πιο ουσιαστικό, αν υπήρχε στην Συμφωνία και η πρόνοια για την εγκατάσταση μερικών γαλλικών ναυτικών δυνάμεων σε κάποια «ευαίσθητα σημεία» της χώρας. Η παρουσία τους σε συνδυασμό με την ισχύ των φρεγατών, θα απέτρεπε πιθανές κρίσεις στο Αιγαίο, αφού ο Ερντογάν δύσκολα θα αποφάσιζε να προκαλέσει ξανά την Ελλάδα.

• αμυντική συνεργασία
• Γαλλία
• Εμανουέλ Μακρόν
• εξοπλιστικά
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
• φρεγάτες