Η ενσυναίσθηση και το εκλογικό ταμείο

Ο Αμερικανός ψυχολόγος – δημοσιογράφος Daniel Goleman ήταν ο πρώτος που έφερε στο προσκήνιο μιας ευρύτερης δημόσιας συζήτησης την έννοια της ενσυναίσθησης. Αποτυπώνει κατά κάποιο τρόπο το κοινωνικό ραντάρ. Είναι μία διάσταση της συναισθηματικής νοημοσύνης, ένας δείκτης κατά πόσο αναγνωρίζουμε και κατανοούμε τα συναισθήματα των άλλων.

Στην εγχώρια πολιτική συζήτηση προέταξε την λέξη «ενσυναίσθηση» ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας στις τελευταίες ομιλίες του. Την χρησιμοποιεί για να κατηγορήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα, διακατέχεται από έναν κυνισμό, δεν καταλαβαίνει τις ανάγκες του κόσμου για να τις αντιμετωπίσει μέσα στη δίνη της πανδημίας.

Το θέμα, όμως, είναι, ότι ο ίδιος, αν και προφανώς αισθάνεται ότι έχει ενσυναίσθηση – αυτό το κοινωνικό ραντάρ – δεν έχει επιτύχει μέχρι τώρα να πιάσει αυτήν την κοινωνική φλέβα που θα του δώσει μια νέα δυναμική. Αυτή η κυβέρνηση της ΝΔ κι αυτός ο πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τους οποίους περιλούζει με βαριές κατηγορίες, συνεχίζουν να έχουν μια μεγάλη υπεροχή. Στις 7 Ιουλίου 2019 η ΝΔ νίκησε τον ΣΥΡΙΖΑ με 9,5 μονάδες διαφορά και οι τρεις τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν διψήφιο προβάδισμα. Στην Pulse (Σκάι) στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ συγκεντρώνει 38% έναντι 22,% του ΣΥΡΙΖΑ, με τη διαφορά να ανέρχεται στις 17 ποσοστιαίες μονάδες.

Στην Metron Analysis (Mega) η ΝΔ προηγείται με 16,1 ποσοστιαίες μονάδες και στην MRB (Star) η διαφορά φτάνει τις 15,9 μονάδες. Η κυβέρνηση αντέχει παρά τους λοιμούς και καταποντισμούς που είχε να διαχειριστεί στους 18 μήνες που είναι στην εξουσία και με όλη την φυσιολογική φθορά που έχουν όλες οι κυβερνήσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ξαναδεί την ενσυναίσθηση του. Οι προτάσεις του αν και πλειοδοτικές δεν βρίσκουν τόσα ευήκοα ώτα που θα του επιτρέψουν να βελτιώσει την δημοσκοπική του εικόνα. Μία φράση που επαναλαμβάνεται στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι ότι «ο Τσίπρας μας ζητούσε 4000 προσλήψεις τον Απρίλιο, κάναμε 7000 και τώρα μας ζητάει 14.000.»

Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση τα έχει όλα καλώς καμωμένα. Υπήρχαν κρίσιμες καθυστερήσεις και λάθος αποφάσεις στο δεύτερο κύμα της πανδημίας. Μπορεί να έχει μικρή μείωση του εκλογικού της ποσοστού αλλά τα καμπανάκια χτυπάνε. Ακόμη και με τα λάθη της όμως συνεχίζει να συγκεντρώνει την εμπιστοσύνη μιας σημαντικής μερίδας των πολιτών. Οι τελευταίοι ή αναγνωρίζουν ότι τα καταφέρνει παρά τις παραλείψεις και σώζει το καράβι από το παγόβουνο ή γιατί την επιλέγουν όταν απαντούν στο δίλημμα «κυβέρνηση Μητσοτάκη ή κυβέρνηση Τσίπρα» στη διαχείριση της πανδημίας;

Σε κάθε περίπτωση έχουμε ακόμη μπροστά μας μεγάλη ανηφόρα με τον COVID-19. Το ΕΣΥ πιέζεται αφόρητα. Το φως στο τούνελ θα αρχίσει να φαίνεται με το εμβόλιο αλλά η έξοδος δεν τοποθετείται πριν από τον Μάιο- Ιούνιο και εφόσον έχει εμβολιαστεί χωρίς παρατράγουδα το 65-70% του πληθυσμού ώστε να έχει δημιουργηθεί η ανοσία της αγέλης. Εφτά μήνες είναι πολύς πολιτικός χρόνος. Ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει τις εξελίξεις μέχρι τότε. Και σε κάθε περίπτωση η κοινωνία και η χώρα θα βγαίνουν από ένα τούνελ με βαριές πληγές που θα θέλουν χρόνο να επουλωθούν και πάλι όχι όλες.

Ας μην βιάζονται – πάλι -κάποιοι στη ΝΔ να στήνουν κάλπες μετά το εμβόλιο και να φαντάζονται μεγάλες νίκες και στραπατσάρισμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η συζήτηση ενοχλεί τους πολίτες. Σε μια πανδημία οι μόνοι νικητές είναι όσοι νόσησαν από τον Covid-19 και σώθηκαν. Όλοι οι άλλοι θα καταγράφουν απώλειες, μεγαλύτερες ή μικρότερες.

Το εκλογικό στοίχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μετά το εμβόλιο να κυβερνήσει εφαρμόζοντας το πρόγραμμα του που τώρα πάει αργά, λόγω των προτεραιοτήτων της πανδημίας και της διεθνούς οικονομικής κατάστασης. Αν το κερδίσει, θα κερδίσει και τις επόμενες εκλογές, προς το τέλος της τετραετίας. Εάν το χάσει θα ξαναφέρει τον Τσίπρα στο Μαξίμου κατά την στρατηγική του ώριμου φρούτου και χωρίς καν να χρειαστεί να επιδείξει …ενσυναίσθηση.

• Αλέξης Τσίπρας
• κυβέρνηση
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• ΣΥΡIZA