Η Νέα Δημοκρατία και ο κίνδυνος της αλαζονείας!

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου δεν χρειάζονται ούτε αναλύσεις ούτε δημοσκοπήσεις. Αρκεί μια φράση. Μια στιγμή τηλεοπτικής αλαζονείας που αποκαλύπτει περισσότερα από όσα θα ήθελε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής της.

Ο Δημήτρης Καιρίδης, σε τηλεοπτική αντιπαράθεση με τη Νάντια Γιαννακοπούλου, αποφάσισε να εγκαταλείψει την πολιτική επιχειρηματολογία και να περάσει σε έναν σχεδόν επιτιμητικό τόνο δασκάλου προς μαθήτρια. «Λέτε ψέματα. Όταν λέτε το ψέμα θα το παραδέχεστε, θα το παραδέχεστε και θα λέτε συγγνώμη, θα κατεβάζετε το βλέμμα και θα ζητάτε συγγνώμη», είπε με ύφος που περισσότερο θύμιζε τηλεοπτικό δικαστήριο παρά πολιτικό διάλογο.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η φράση. Είναι η νοοτροπία που κρύβεται πίσω από αυτήν. Η βεβαιότητα ότι ο πολιτικός αντίπαλος δεν αξίζει απάντηση αλλά ταπείνωση. Ότι η πολιτική αντιπαράθεση δεν γίνεται με επιχειρήματα αλλά με επίδειξη ισχύος. Και κυρίως η αίσθηση πως κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία θεωρούν ότι επειδή προηγούνται στις μετρήσεις μπορούν να μιλούν αφ’ υψηλού στους πάντες.

Μόνο που οι εκλογές δεν κρίνονται στα τηλεοπτικά πάνελ ούτε στις δημοσκοπήσεις. Κρίνονται στις κάλπες. Και εκεί συνήθως ο λογαριασμός της αλαζονείας έρχεται πάντα στο τέλος.

Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες συμπεριφορές προκαλούν δυσφορία ακόμη και στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει πολύ καλά πως η εικόνα της αλαζονείας είναι ίσως ο μεγαλύτερος πολιτικός κίνδυνος για μια κυβέρνηση που βρίσκεται ήδη αρκετά χρόνια στην εξουσία. Διότι ο πολίτης μπορεί να συγχωρέσει λάθη, δύσκολες αποφάσεις ή ακόμα και αστοχίες. Εκείνο που δύσκολα συγχωρεί είναι το ύφος της εξουσίας όταν αρχίζει να πιστεύει ότι είναι ανώτερη από την κοινωνία.

Και αυτό ακριβώς εξέπεμψε η τηλεοπτική εμφάνιση του κ. Καιρίδη. Όχι αυτοπεποίθηση. Αλαζονεία. Κι είναι λεπτή η γραμμή που χωρίζει το ένα από το άλλο. Συνήθως όμως, όταν ένα κόμμα παύει να τη βλέπει, αρχίζει και να χάνει την επαφή του με την πραγματικότητα.

• δημοσκόπηση
• Νέα Δημοκρατία