Η «Σφαγή του Αγίου Βαλεντίνου» που «σφράγισε» τον πόλεμο των συμμοριών στο Σικάγο

Στην Σικάγο της ποτοαπαγόρευσης (1920–1933), ο υπόκοσμος «άνθισε» γύρω από το παράνομο αλκοόλ, τον τζόγο και την προστασία, με τον πόλεμο ανάμεσα στις συμμορίες να κλιμακώνεται μέχρι ανοιχτές εκτελέσεις. Σε αυτό το σκηνικό, ο Αλ Καπόνε έγινε το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο της εποχής, ταυτισμένο με τη βία και την προβολή ισχύος.

Το πρωί της 14ης Φεβρουαρίου 1929, επτά άνδρες που συνδέονταν με τη North Side Gang του Μπαγκς Μόραν συγκεντρώθηκαν σε γκαράζ στο Λίνκολν Παρκ. Εκεί, ομάδα 4 έως 6 ενόπλων —με δύο να εμφανίζονται μεταμφιεσμένοι ως αστυνομικοί— τους έστησε στον τοίχο και άνοιξε πυρ με Thompson και καραμπίνες, αφήνοντας πίσω επτά νεκρούς. Ένας από τους τραυματίες έζησε για λίγο, αλλά αρνήθηκε να κατονομάσειτους δράστες.

Η κοινή γνώμη «έδειξε» ως ηθικό αυτουργό τον Καπόνε και τη Chicago Outfit, ωστόσο η υπόθεση δεν «δέθηκε» ποτέ δικαστικά, ενώ ο ίδιος προέβαλε άλλοθι (βρισκόταν εκτός πόλης). Το μακελειό πέρασε στα πρωτοσέλιδα και έμεινε στην ιστορία ως σημείο καμπής του γκανγκστερικού πολέμου, αλλά και ως γεγονός που συνέβαλε στη σκλήρυνση της στάσης των αρχών απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα.

• Αλ Καπόνε
• ποτοαπαγόρευση
• Σικάγο