Η σιωπηλή εξαφάνιση του Τύπου από την Ύδρα

Υπάρχουν ειδήσεις που δεν χωρούν στα πρωτοσέλιδα, αλλά λένε περισσότερα για τη χώρα από όσα γράφονται καθημερινά στις εφημερίδες. Μία από αυτές έρχεται από την Ύδρα.

Για τριάντα τρία ολόκληρα χρόνια, ένα βιβλιοπωλείο του νησιού εξασφάλιζε στους κατοίκους και τους επισκέπτες πρόσβαση στον ελληνικό Τύπο. Εφημερίδες, περιοδικά, έντυπα κάθε είδους έφθαναν καθημερινά σε έναν τόπο που, παρά την τουριστική του ανάπτυξη, διατηρούσε μια ζωντανή σχέση με την ενημέρωση και την ανάγνωση.

Σήμερα αυτό δεν συμβαίνει πλέον. Όχι επειδή μειώθηκε το ενδιαφέρον των ανθρώπων για τις εφημερίδες. Όχι επειδή έκλεισε το βιβλιοπωλείο. Αλλά επειδή οι χώροι όπου φυλάσσονταν οι επιστροφές των εντύπων μετατράπηκαν σε ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Η είδηση μοιάζει ασήμαντη. Στην πραγματικότητα είναι βαθιά συμβολική. Δείχνει μια κοινωνία που σταδιακά αντικαθιστά κάθε δραστηριότητα με μία και μοναδική: τον τουρισμό. Κάθε τετραγωνικό μέτρο αξιολογείται πλέον αποκλειστικά με βάση την οικονομική του απόδοση. Το βιβλίο, η εφημερίδα, το περιοδικό, η πολιτιστική λειτουργία ενός χώρου υποχωρούν μπροστά στην αξία μιας ακόμη κλίνης.

Η Ύδρα, ένα νησί με τεράστια πολιτιστική παράδοση, βρίσκεται σήμερα χωρίς σημείο διάθεσης ελληνικού Τύπου. Και το γεγονός αυτό δεν αφορά μόνο τους δημοσιογράφους ή τους αναγνώστες των εφημερίδων. Αφορά όλους όσοι πιστεύουν ότι μια κοινωνία δεν μπορεί να ζει αποκλειστικά από την κατανάλωση του παρόντος, αλλά χρειάζεται και τους θεσμούς που καλλιεργούν τη σκέψη, τη γνώση και τον δημόσιο διάλογο.

Ίσως, τελικά, το πρόβλημα να μην είναι ότι στην Ύδρα δεν φτάνουν πλέον οι εφημερίδες. Το πρόβλημα είναι ότι συνηθίζουμε ολοένα και περισσότερο να θεωρούμε φυσιολογικό να εξαφανίζονται. Και όταν μια κοινωνία παύει να θεωρεί αναγκαία την παρουσία του Τύπου στην καθημερινότητά της, τότε χάνει κάτι πολύ περισσότερο από μερικά φύλλα χαρτιού. Χάνει ένα κομμάτι της δημόσιας ζωής της.

• βραχυχρόνια μίσθωση
• Ελληνικός Τουρισμός
• εφημερίδες
• Ύδρα