«Η τύχη ξαφνικές έχει μεταβολές» (Κ.Καβαφης)

Οι παλαιότεροι θα θυμάστε την  ταινία του Βιμ Βεντερς «Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι” . Σχεδόν πενήντα χρόνια μετρά την προβολή της  , η αγωνία τώρα έχει μεταφερθεί  στη Νέα Δημοκρατία… Μπορεί  η διαγραφή Μπογδάνου να εκτόνωσε  προς στιγμήν  τα πράγματα αλλά  επειδή εκλογές και δη με το σύστημα της απλής αναλογικής έρχονται οσονούπω – κάποιοι μάλιστα εκτιμούν ότι θα γίνουν  την ερχομένη Άνοιξη  –  αρχίσαν  οι δεύτερες σκέψεις την επόμενη κιόλας μέρα.  Ορθάνοιχτη πόρτα  για την  επιστροφή του απολωλότος προβάτου στο μαντρί άφησε ο κ. Γεραπετρίτης , ενώ   Άδωνις Γεωργιάδης «φίλος» του κ. Μπογδάνου, δεν έκρυψε τη δυσθυμία του  φροντίζοντας να  καρφώσει τον Νίκο Δένδια λέγοντας ότι κάνεις πλην του Μητσοτάκη δεν μπορεί να υποδύεται τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας.  

Παρακολουθώντας την πορεία  του  Κυριάκου Μητσοτάκη από την ημέρα  που εξελέγη  πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με την στήριξη  του Αντώνη Σαμαρά, βλέπουμε ότι ποτέ δεν έκρυψε  τη «φίλια» προσέγγιση του προς τις ακροδεξιές απόψεις που χρόνια  ενδημούν στο κόμμα του. Φρόντισε μάλιστα και να θεωρητικοποιήσει  αυτή τη προσέγγιση. Θυμηθείτε τι έλεγε , στη διακαναλικη συνέντευξη που έδωσε πριν τις εκλογές στις 17 Μαΐου 2019 απαντώντας σε σχετική ερώτηση συνάδελφου, «Η Νέα Δημοκρατία είναι λαϊκό κόμμα, το οποίο κινείται από τις παρυφές της παραδοσιακής δεξιάς μέχρι την εκσυγχρονιστική αριστερά. Αυτό ενοχλεί κάποιους που μπορούμε να είμαστε ενωμένοι και να έχουμε ενσωματώσει μέσα μας αυτές τις πολιτικές δυνάμεις Γιατί, αναρωτιέμαι, αυτοί που θα ήθελαν κάτι διαφορετικό, θα ήθελαν να δουν την ακροδεξιά, τη Χρυσή Αυγή, πιο ισχυρή ή πιο αδύναμη;..», είχε πει χαρακτηριστικά .

Έκτοτε πολύ νερό κύλησε στις κοίτες των ελληνικών ποταμών . Και από την από την απλή  ενσωμάτωση πατενταρισμένοι ακροδεξιοί πολιτικοί  όπως ο Μάκης Βορίδης, ο Άδωνις  Γεωργιάδης και ο Θάνος Πλεύρης  κατέχουν πλέον  καίριες θέσεις  στην κυβέρνηση του φιλελεύθερου κεντροδεξιού Κυριάκου Μητσοτάκη. Γεγονός που έκανε τον ιδεολογικό  μέντορα τους Γιώργο Καρατζαφέρη , στο κόμμα  του οποίου θήτευσαν  επι χρόνια , να σχολιάσει πρόσφατα : «Ποιος πατέρας δεν είναι ικανοποιημένος όταν βλέπει τα παιδιά του, άτακτα ή λιγότερο άτακτα, σήμερα να είναι οι βασικοί πυρήνες μιας κυβέρνησης Αυτά τα τρία παιδιά, άξια καθόλα, σήμερα είναι ο πυλώνας, ο πυρήνας της κυβέρνησης και καμαρώνω κι ευχαριστιέμαι»!!

Και μπορεί με το δίκιο του να καμαρώνει ο ιδρυτής του ΛΑΟΣ, ενός κόμματος που  είχε χαρακτηρίσει «άκρο» ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως έχει σοβαρούς λόγους να αγωνιά. Διότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του να  εμφανίσει  η κυβέρνηση του ένα κεντρώο προσωπείο  με την προώθηση στελεχών από τη δεξαμενή των  εκσυγχρονιστών του ΠΑΣΟΚ, αντιλαμβάνεται ότι  προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές  είναι υποχρεωμένος να συμβιώσει  με τους ακροδεξιούς του κόμματος του που ειδικά αυτή την περίοδο είναι ανεξέλεγκτοι, εν όψει μάλιστα της κύρωσης από την Βουλή των τριών συμφωνιών συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία. Δύσκολα τα πράγματα. Διότι όπως θα έλεγε και ο καβαφικός μάντης  «κάτι σκιώδη πράγματα είδα. Δεν κατάλαβα καλά.. Τα περισσότερα εις κινδύνους θα τον φέρουν. Θυμήσου να τον πεις αυτό, αξιωματικέ…Η τύχη ξαφνικές έχει μεταβολές» («Εν πορεία προς την Σινώπην»).

• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Κωνσταντίνος Μπογδάνος