Καφενείο της πλατείας Μερκούρη

Η θέση Δύο είναι τα σημεία αναφοράς στην πιάτσα των Άνω Πετραλώνων: η οδός Τρώων και η πλατεία Αμαλίας Μερκούρη. Και τα δύο σφύζουν από μεζεδοπωλεία και μπαράκια, τα περισσότερα από τα οποία είναι σχετικά καινούργια. Αλλά το καφενείο του Δημητρακόπουλου απέναντι από την πλατεία Μερκούρη, δίπλα στο στεγνοκαθαριστήριο, είναι σταθερή αξία για περισσότερα από 10 χρόνια. 

Η ατμόσφαιρα Αν το καλοκαίρι στην Αθήνα έχει τον δικό του ήχο, είναι αυτός του πιρουνιού πάνω στο πιάτο, της μπίρας που πέφτει στο ποτήρι, της βαβούρας από τα αυτοκίνητα και από τις ταυτόχρονες ομιλίες περί ερώτων, περί μπάσκετ, περί Euro… Όσο κλειστοφοβική και αν είναι η πόλη μας, όσο και αν απουσιάζει ο δημόσιος χώρος, είναι τέτοια η διάθεσή μας το καλοκαίρι που όλα ομορφαίνουν· μια καρέκλα στο πεζοδρόμιο, ένα τραπέζι επί της πλατείας γίνονται αφορμές γνήσιας χαράς. Αυτό είναι το κλίμα στην μικροσκοπική πλατεία Μερκούρη. 

Το φαγητό Ας είναι καλά η κυρία Χαρίκλεια που μας περιμένει πάντα με το τηγάνι της ετοιμοπόλεμο… Ακόμη και μετά την βραδινή προβολή του «Ζέφυρου», όταν σε πολλά από τα γύρω μεζεδοπωλεία οι κουζίνες έχουν κλείσει, αυτή θα σου τηγανίσει εκείνη την ώρα τα διάσημα κεφτεδάκια της. Πλασμένα με μπόλικο δυόσμο, στρογγυλά-στρογγυλά και μικροσκοπικά, είναι ό,τι οφείλει ένας κεφτές -πεντανόστιμος, μυρωδάτος, αφράτος και τραγανός συνάμα, χωρίς μυρωδιές από άλλα τηγανίσματα. Μαζί, σχεδόν πάντα, θα παραγγείλουμε και τον ζουμερό καγιανά της και τηγανητές πατάτες, που είναι λεπτοκομμένες και μαστόρικα τηγανισμένες. Ωραίο και το φιλέτο κοτόπουλο. 

Ο λογαριασμός Γύρω στα 10 – 15 ευρώ το άτομο για μεζεδοφαγία. 

Η κάβα Ο,τι περιμένεις να πιεις σε ένα καφενείο. Τέτοια εποχή; Μπίρα και πάλι μπίρα! Ε, και ούζο. 

Επιπλέον πληροφορίες Το παρκάρισμα στην περιοχή δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο.