Δημοσίευση:
Τελευταία ενημέρωση:

Κατηγορήθηκε ως «πορνογράφος»

Ήταν προκλητικός για την εποχή του, κάποια έργα του εξαφανίστηκαν από προσώπου γης και κάποια άλλα καταστράφηκαν από τα Ναζιστικά SS στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καθώς οι Nazi  αποχωρούσαν από την Βιέννη.

Η ανάγνωση δημιουργήθηκε από το Newpost AI.
Δημοσίευση:
Τελευταία ενημέρωση:
Κατηγορήθηκε ως «πορνογράφος»

Ήταν προκλητικός για την εποχή του, κάποια έργα του εξαφανίστηκαν από προσώπου γης και κάποια άλλα καταστράφηκαν από τα Ναζιστικά SS στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καθώς οι Nazi  αποχωρούσαν από την Βιέννη.

Περίπου το 1894, ο Klimt είχε αναλάβει να φιλοτεχνήσει τους τοίχους και την οροφή της Μεγάλης Αίθουσας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, το έργο όμως ολοκληρώθηκε μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα. Οι τρεις πίνακες που ολοκλήρωσε ο Κλιμτ, “Φιλοσοφία”, “Ιατρική” και “Νομική”, θεωρήθηκαν από πολλούς σκανδαλώδεις, κυρίως εξαιτίας του έντονου ερωτικού στοιχείου τους, ενώ ο ίδιος ο ζωγράφος κατηγορήθηκε ως «πορνογράφος», με αποτέλεσμα τα έργα να μην χρησιμοποιηθούν.

Ήταν η τελευταία δημόσια ανάθεση που ανέλαβε. Σήμερα, τα έργα αυτά μας είναι γνωστά από ασπρόμαυρες φωτογραφίες τους και από μία αντιγραφή λεπτομέρειας της Ιατρικής (Υγεία), καθώς καταστράφηκαν από τα Ναζιστικά SS στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καθώς αποχωρούσαν οι Nazi από την πόλη της Βιέννης.

Ο Gustav Klimt, (14 Ιουλίου 1862 – 6 Φεβρουαρίου 1918) ήταν Αυστριακός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους της χώρας του, ο οποίος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Art Nouveau. Είχε σημαντική συμβολή στη διεθνή αναγνώριση της αυστριακής τέχνης και υπήρξε από τους πρώτους που κατάφεραν να συνδυάσουν την εικονιστική με την αφηρημένη ζωγραφική.

Γεννήθηκε στο Baumgarten, κοντά στην Βιέννη, και ήταν το δεύτερο από τα επτά παιδιά του φτωχού χαράκτη Ερνστ Κλιμτ και της Άννας Φίνστερ. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών γράφτηκε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης. Τα επόμενα χρόνια μελέτησε διάφορες τεχνικές, όπως το ψηφιδωτό και τη νωπογραφία. Το 1880 μαζί με τον αδελφό του, Ernst, και τον Frantz Matsch ανέλαβαν την πρώτη του παραγγελία που αφορούσε πίνακες για το Μέγαρο Στουράνι της Βιέννης καθώς και ορισμένες τοιχογραφίες για την οροφή των ιαματικών λουτρών του Κάρλσμπαντ. Αυτό και μόνο ήταν αρκετό για ν’ αρχίσει ν’ ακούγεται το όνομα του.

Το 1888, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ του απένειμε το χρυσό μετάλλιο του Τάγματος της Τιμής για το σύνολο της συνεισφοράς του στην τέχνη ενώ για τις τοιχογραφίες του στα κλιμακοστάσια του θεάτρου Burgtheater απέσπασε το Αυτοκρατορικό Βραβείο. Παρά την αναγνώριση του έργου του, το 1893 δεν κατάφερε να διοριστεί καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών έπειτα από άρνηση του υπουργείου Πολιτισμού να επικυρώσει το διορισμό του.

Ο Klimt υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Απόσχισης της Βιέννης, η οποία σύμφωνα με τη διακήρυξη τους, αποτελούσε μία… “μάχη για την πρόοδο των σύγχρονων καλλιτεχνών ενάντια στα γεράκια που αυτοαποκαλούνται καλλιτέχνες αλλά έχουν εμπορικό συμφέρον να παρακωλύουν την άνθιση της τέχνης”. Στη ζωγραφική και τις εφαρμοσμένες τέχνες, η Απόσχιση διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη νέων μορφών και ρευμάτων, ενάντια στις αρχές του ακαδημαϊσμού.

Την ίδια περίπου περίοδο, ολοκλήρωσε αρκετές προσωπογραφίες γυναικών της βιεννέζικης αστικής τάξης, πίνακες που του έδωσαν οικονομική ανεξαρτησία. Για τις ανάγκες της 14ης έκθεσης της Απόσχισης, ο Klimt δημιούργησε το 1902 την τοιχογραφία “Ζωφόρος του Μπετόβεν”, έργο που αποτελούσε φόρο τιμής στον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και βασίστηκε στην “9η Συμφωνία” του. Ο Rodin συνεχάρη τον Klimt για τη ζωφόρο, την οποία χαρακτήρισε «τραγική και θεϊκή».

Το 1909 ταξίδεψε στο Παρίσι και ανακάλυψε μεγάλους και νέους ζωγράφους της εποχής, καθώς και το έργο του Henri De Toulouse-Lautrec. Tον επόμενο χρόνο συμμετείχε με επιτυχία στην 9η Μπιενάλε της Βενετίας. Τον Ιανουάριο του 1918, ένα εγκεφαλικό επεισόδιο τον κατέστησε παράλυτο από τη δεξιά πλευρά του σώματός του. Πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1918 από αποπληξία αφήνοντας πολλά έργα ημιτελή. Η ταφή του έγινε τέσσερις ημέρες αργότερα, στο κοιμητήριο Hietzing.

Στην φωτογραφία επάνω βλέπουμε λεπτομέρεια από ένα από τα κορυφαία και πιο δημοφιλή έργα του, “Το φιλί” (1907/08), που επαινέθηκε από το κοινό και τους κριτικούς και εκπροσωπεί τη «χρυσή περίοδό» του, χαρακτηριστικό της οποίας υπήρξε η αφθονία του χρυσού ως διακοσμητικό στοιχείο.

Στην ίδια δημιουργική περίοδο του Klimt ανήκει και η προσωπογραφία της Adele Bloch-Bauer, εξίσου διάσημο έργο καθώς και ο ακριβότερος πίνακας ζωγραφικής μετά την πώλησή του, τον Ιούνιο του 2006. Στην προσωπογραφία αυτή, ξεχωρίζουν τα σύμβολα που απεικονίζονται, της τα αιγυπτιακά μάτια ή τα μυκηναϊκά σπειροειδή μοτίβα, στοιχεία που ενισχύουν τον «εξωτισμό» του πίνακα.

Η ταινία

Η ταινία Klimt (2006) είναι Αυστριακής παραγωγής βιογραφική ταινία, γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Χιλιανό Raúl Ruiz, με τον John Malkovich στον ρόλο του μεγάλου ζωγράφου.

Klimt (2006) – Trailer (French Subs)

 

 

 

Μείνετε ενημερωμένοι με το Newpost. Ακολουθήστε μας για να μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.