Kερατέα: Άλλη μία πύρινη τραγωδία – Ένας νεκρός – Δυστοπικές εικόνες από την καταστροφική φωτιά – Μαρτυρίες που σοκάρουν (Βίντεο)

Οι εικόνες που αφήνει πίσω της η φωτιά είναι δυστοπικές. Σπίτια παραδομένα στις φλόγες, αυτοκίνητα μεταμορφωμένα σε άμορφες μάζες σιδερικών και ένα φυσικό τοπίο που έχει μετατραπεί σε μαύρο, κρανίου τόπο.

Οι μαρτυρίες των κατοίκων που είδαν τους κόπους μιας ζωής να χάνονται μέσα σε λίγα λεπτά είναι συγκλονιστικές.

(ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI)

Μιλούν για έναν πύρινο εφιάλτη που κινούνταν με αστραπιαία ταχύτητα, για εκρήξεις και για έναν αποπνικτικό καπνό που έκανε αδύνατη την παραμονή στην περιοχή, αναγκάζοντάς τους σε άτακτη φυγή για να σωθούν.

Ένας εθελοντής από την Πολιτική Προστασία του Δήμου Λαυρεωτικής, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, περιέγραψε μια κατάσταση που ξεπερνά κάθε φαντασία. Η περιγραφή του έγινε ακόμα πιο συγκλονιστική όταν αποκάλυψε πως νωρίτερα, ο ίδιος και άλλοι εθελοντές είχαν εγκλωβιστεί μέσα στην πύρινη λαίλαπα.

«Ευτυχώς, όλα καλά», είπε, καθησυχάζοντας για την περιπέτεια της ομάδας του, χωρίς όμως να κρύβει τη δυσκολία της κατάστασης. Με τη φράση του να αποτυπώνει την αγωνία και την εξάντληση, ο εθελοντής έκοψε τη συνομιλία, καθώς βιαζόταν να επιστρέψει στο μέτωπο για να συνεχίσει να συνδράμει στο έργο της κατάσβεσης.

Μέσα στον ήχο από τις σειρήνες και τη μάχη των πυροσβεστών με την πύρινη λαίλαπα στην Κερατέα, μια φωνή ξεχωρίζει και αποτυπώνει όλο το δράμα της στιγμής. Είναι η φωνή μιας γυναίκας που, αντικρίζοντας το δάσος της περιοχής της να αφανίζεται, εκφράζει με έναν σπαρακτικό αποχαιρετισμό την οδύνη της: «Πάει το δασάκι μου, πάει, τελευταία φορά που σε βλέπω».

Αυτή η κραυγή δεν είναι απλώς η έκφραση μιας προσωπικής απώλειας.

Είναι η φωνή κάθε κατοίκου που βλέπει τον τόπο του, τις αναμνήσεις του και έναν πολύτιμο πνεύμονα πρασίνου να γίνονται στάχτη.

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο

Κάθε φορά που η φωτιά πλησιάζει, τα κατοικίδιά μας, οι πιστοί μας σύντροφοι, βιώνουν τη δική τους, ξεχωριστή κόλαση. Δεν μπορούν να μιλήσουν για να εκφράσουν τον τρόμο τους, μα έχουν διπλή αγωνία: αγωνιούν για την ίδια τους την ύπαρξη, καθώς το ένστικτό τους ουρλιάζει μπροστά στον κίνδυνο, αλλά ταυτόχρονα αγωνιούν και για εμάς. Νιώθουν τον πανικό μας, βλέπουν τον φόβο στα πρόσωπά μας και μοιράζονται το βάρος της αβεβαιότητας, ανίκανα να κατανοήσουν πλήρως την αιτία, αλλά ικανότατα να νιώσουν το αποτέλεσμα.

(ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Ας μην τα ξεχνάμε.