Κι όμως και σήμερα μπορούν να υπάρξουν ιδιωτικά πανεπιστήμια

Η διαφορά ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και στον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως για την αλλαγή του άρθρου 16 του Συντάγματος περί ιδιωτικών πανεπιστημίων, καλά κρατεί. Και λέω κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει βάλει επιτέλους νερό στο κρασί του μετά από παλινωδίες και κωλοτούμπες πολλών ετών.

Αρκεί και μόνο να θυμηθούμε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ενώ αρχικά είχε ταχθεί υπέρ της αλλαγής του άρθρου 16 στην αναθεώρηση του Συντάγματος το 2008, έκανε τελικά πίσω, πιεζόμενος από την αριστερή φράξια του κόμματός του.

Σήμερα όμως το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ αναγνωρίζει, όπως και η ΝΔ, τη δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών μεν αλλά μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων. Άλλωστε κανένας δεν έθεσε ποτέ ζήτημα ιδιωτικών-κερδοσκοπικών, δηλαδή εμπορικών πανεπιστημίων. Αυτά υπάρχουν μόνο στις φαντασιώσεις της αριστεράς που αρνείται πεισματικά να προσαρμοστεί στη σημερινή και διεθνή πραγματικότητα.

Το ωραίο είναι πως το άρθρο 16 καθιερώθηκε από τον ιδρυτή της ΝΔ Κωνσταντίνο Καραμανλή κατά τη σύνταξη του αρχικού Συντάγματος, το 1975. Εδώ όμως και τουλάχιστον 20 χρόνια είναι η ΝΔ που επιμένει στην αλλαγή του ενώ η αριστερά έχει στηλώσει τα πόδια και αρνείται οποιαδήποτε αλλαγή του. Μόνο που η καθιέρωσή του το 1975 ανταποκρινόταν στις πολιτικές συνθήκες εκείνης της εποχής αφού δυστυχώς οι ιδεοληψίες του τότε ΠΑΣΟΚ και της πάσης φύσεως αριστεράς κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή…

Σήμερα η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος αποτελεί προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να σταματήσει αυτός ο αναχρονισμός. Δυστυχώς η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν επιτρέπει τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων.

Όμως χθες ο πρωθυπουργός άνοιξε πιθανόν ένα παράθυρο μέχρι να γίνει αυτή η αλλαγή. Όπως είπε στην ομιλία του, «οι διακρατικές συμφωνίες του άρθρου 28 του Συντάγματος προσφέρουν ήδη τη δυνατότητα, με την ευθύνη της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης, να υπάρξει αναγνώριση ξένων πανεπιστημίων, που θα ήθελαν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο θα ξεκαθάριζε την κατάσταση στο σημερινό τοπίο της μεταλυκειακής εκπαίδευσης. Ενώ θα προετοίμαζε το πλαίσιο για την μελλοντική μεταρρύθμιση του άρθρου 16. Σε αυτόν το δρόμο θα κινηθούμε άμεσα». Τι λέει λοιπόν αυτό το άρθρο που κανείς ίσως δεν είχε προσέξει;

Στην παράγραφο 1 αναφέρει επί λέξει τα εξής: «Οι γενικά παραδεγμένoι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου».

Αυτό πρακτικά τι σημαίνει; Σημαίνει ότι θα μπορούσαν να γίνουν διακρατικές συμφωνίες με χώρες που θα επιτρέψουν τη λειτουργία ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα με κριτήρια που θα θέσει η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, όπως και ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια μπορούν, αν το επιθυμούν, να λειτουργήσουν σε χώρες του εξωτερικού.

Όντως το άρθρο αυτό ανοίγει νέους δρόμους. Δεν φτάνει όμως. Δεν λύνει απολύτως το πρόβλημα που δημιουργεί ο αναχρονισμός του άρθρου 16. Για αυτό και πρέπει να επιδιωχθεί η αλλαγή του. Μέχρι τότε όμως μπορεί να θεραπεύσει ένα μεγάλο κομμάτι του προβλήματος, εντός του υφιστάμενου συνταγματικού πλαισίου. Και η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να το τολμήσει. Αμήν!

• ιδιωτικά πανεπιστήμια
• ΠΑΣΟK
• ΣΥΡIZA