ΚΙΝΑΛ: Ηabemus ducem

Η χθεσινή εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη ως αρχηγού του Κινήματος Αλλαγής και μάλιστα με μια τόσο ξεκάθαρη νίκη έναντι του αντιπάλου του, κατέδειξε άλλη μια φορά ότι τα κόμματα, παρά την φθορά τους, διαθέτουν ακόμα ισχυρό το ένστικτο της αυτοσυντήρησής τους. Χθες, οι ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ έχοντας να επιλέξουν μεταξύ  του πολιτικά  άφθαρτου 40αρη κρητικού ευρωβουλευτή και του σχεδόν 70αρη απογόνου του ιδρυτή του κόμματός τους, άφησαν κατά μέρος τους ιστορικούς συναισθηματισμούς και προτίμησαν τον πρώτο. 

Κάπου εδώ όμως τελειώνουν οι χαρές για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Γιατί μπορεί η νίκη του έναντι του Γιώργου Παπανδρέου να ήταν μια απλή διεκπεραιωτική υπόθεση μετά την πρωτιά που κατάφερε την πρώτη Κυριακή, κάτι σαν το «Veni, vidi, vici» (Ήλθα, είδα, νίκησα) του Ιούλιου Καίσαρα, τώρα όμως έχει να αντιμετωπίσει ένα βουνό από προβλήματα. Αρχής γενομένης από τα «interna corporis» του κόμματός του, αφού αύριο κιόλας θα πρέπει να συγκαλέσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα προκειμένου να εκλέξει πρόεδρο. Ποιον θα επιλέξει ο νέος αρχηγός; Τον Μιχάλη Κατρίνη, που ανήκει την γενιά του ή τον έμπειρο Κώστα Σκανδαλίδη; Η επιλογή του ανθρώπου που θα εκπροσωπεί το ΚΙΝΑΛ στην ελληνική Βουλή όσο αυτός θα είναι στην Ευρωβουλή, είναι καθοριστικής σημασίας για την εικόνα του κόμματός του. Εξίσου καθοριστικής σημασίας θα είναι για την ενότητα του κόμματός του και η στάση που θα κρατήσει έναντι των πρώην συνυποψήφιων του. Για παράδειγμα ο Ανδρέας Λοβέρδος, που αμέσως μετά την ήττα του, έσπευσε να του δηλώσει την συμπαράσταση του, πως θα αξιοποιηθεί; Στην νέα ηγετική ομάδα που θα συγκροτήσει ως νέος αρχηγός, θα έχουν θέση τα στελέχη του Λοβέρδου και του Γιώργου Παπανδρέου;  Και ποιους ρόλους θα τους αναθέσει; Επίσης, προτίθεται να ανοίξει τις πόρτες της επιστροφής σε στελέχη όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος, η Άννα Διαμαντοπούλου ή ο Γιώργος Φλωρίδης όπως γράφτηκε στον Τύπο; Κι αν ναι, έχει προσμετρήσει τις τυχόν αντιδράσεις; Τέλος, επειδή όλοι γίναμε μάρτυρες της υποστήριξης που έτυχε η υποψηφιότητά του από τα μεγάλα μηντιακά συγκροτήματα κι επειδή οι μηντιάρχες έχουν την «κακή συνήθεια» πάντα  να ζητούν κάτι, πως θα συμπεριφερθεί απέναντι τους; Ως «συνετός πολιτικός» ή ως «λαοπρόβλητος ηγέτης της δημοκρατικής παράταξης; 

Κλείνοντας θα ήταν άκομψο να μην αναφερθούμε και στον ηττημένο της  χθεσινής αναμέτρησης , τον Γιώργο Παπανδρέου. Μπορεί ο σκηνοθέτης Νίκος Νικολαΐδης να επιμένει πως «Ο χαμένος τα παίρνει όλα» (εκπληκτικός ο Γιάννης Αγγελάκας στο φιλμ..), μόνο που στην πολιτική συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο πρώτος τα σαρώνει όλα. Έτσι ο γιος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, ο πρώην πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς είναι ο μεγάλος χαμένος των χθεσινών εκλογών. Νικημένος μάλιστα από έναν απλό, νεαρό, «άκαπνο» και χωρίς οικογενειακές περγαμηνές ευρωβουλευτή. Αντί να αποχωρήσει από την πρώτη Κυριακή, όταν ήρθε δεύτερος και να εμφανισθεί ως εγγυητής της  ενότητας του ΚΙΝΑΛ, ο κ.  Παπανδρέου, σαν απελπισμένος χαρτοπαίκτης προκάλεσε την τύχη του επιλέγοντας την αναμέτρηση με τον Ανδρουλάκη.

Στο τραγούδι «O Fortuna» από τα «Κάρμινα Μπουράνα» , η χορωδία λέει μεταξύ άλλων: «Αχ, τύχη/με το φεγγάρι όμοια / ευμετάβλητη/ μια στη χάση, μια στη φέξη/ Μισητή ζωή/ πρώτα με χτυπάει ,μετά με συμπονάει/ Την φτώχεια, την εξουσία/ σαν τους πάγους λιώνει» (O Fortuna / Velut luna/ Statu variabilis/ Semper crescis/ Aut decrescis/ Vita detestabilis/ Nunc obdurate/ Et tunc curat/ Ludo mentis aciem,/ Egestatem,/ Potestatem /Dissolvit ut glaciem ). Παρότι το τραγούδι αυτό είναι γνωστό στον κ. Παπανδρέου, αφού το έχει ακούσει χιλιάδες φορές να παίζεται από τα μεγάφωνα στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ, δυστυχώς γι΄ αυτόν κανείς σύμβουλός του δεν φρόντισε να του  μεταφράσει τους στίχους. Ίσως έτσι τον γλίτωνε από λάθος αποφάσεις…

• Γιώργος Παπανδρέου
• ΚΙΝΑΛ
• Νίκος Ανδρουλάκης