Κο-κο-κο με τον Κοκό;

Πάνω εκεί, λοιπόν, που είχε σοβαρέψει το πράγμα, με Ράμμους, Ντογιάκους και ΑΔΑΕ από τη μία και Χειμάρηδες, Κουτούπηδες και Ροδάκους από την άλλη, ξεκινάει ξαφνικά το σίλυ σίζον! Αυτό που λένε οι Εγγλέζοι, όταν θέλουν να αναφερθούν σε μια χρονική περίοδο με κυρίαρχα γνωρίσματα τη μπούρδα, τη χαζομάρα και τη γελοιότητα. Με αφορμή το θάνατο του τέως μονάρχη Κωνσταντίνου (γνωστού και ως Κοκού), που μας άφησε χρόνους χθες, στα 82 του. Όχι και τόσο μεγάλος με τα μέτρα της εποχής, ιδίως αν υπολογίσει κανείς ότι δεν είχε δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή του. Όπως όλοι οι εστεμμένοι του ντουνιά, που παριστάνουν ότι ιδροκοπάνε από τις υποχρεώσεις και την αδιάκοπη τρεχάλα…

Τέλος πάντων, ας τον συγχωρέσει η ιστορία τον Κοκό, δεν θα κάτσουμε τώρα να ασχοληθούμε με μια προσωπικότητα επιεικώς φαιδρή. Τον έκρινε, άλλωστε, ο ελληνικός λαός πριν από σχεδόν πέντε δεκαετίες, όταν τον έστειλε οριστικά και με ποσοστό συντριπτικό στο χρονοντούλαπο. Κι αυτόν και τη βασιλομήτορα Φρειδερίκη, που μια φορά κι έναν καιρό έκανε τα κουμάντα σε αυτόν τόπο, δηλώνοντας ότι και τον κηπουρό της άμα γούσταρε μπορούσε να διορίσει πρωθυπουργό. Αλαζονεία αν μη τι άλλο, αλλά άμα σε έχουν καλομάθει στο μετεμφυλιακό κράτος των δοσιλόγων και των ταγματασφαλιτών, για ποιο λόγο να επιδείξεις διακριτικότητα και ευελιξία; Σκάστε Ελληνάκια, εδώ μιλάνε το στέμμα και το παλάτι!

Το θέμα, όμως, είναι τώρα τι γίνεται; Διότι πρέπει να ταφεί ο Κοκός, δεν γίνεται να μας προκύψει νέος Πολυνείκης εν έτει 2023. Κι εδώ κάνουν την εμφάνισή τους κάτι ζητηματάκια σχετικώς μυστήρια, καθότι σύμφωνα με την οικογένεια Γλύξμπουργκ (ή όπως αλλιώς τη λένε αυτές τις μέρες…), ο εκλιπών δεν είναι κοινός θνητός, είναι πρώην αρχηγός κράτους. Και ως πρώην αρχηγός κράτους, δικαιούται κηδεία δημοσία δαπάνη, λαϊκό προσκύνημα, στρατιωτικά αγήματα, φιόγκους, κουδουνάκια και δε συμμαζεύεται. Χώρια το σκυλολόι των νυν και πρώην εστεμμένων που θα αφιχθούν από κάθε γωνιά της γης, δεν χάνονται τέτοιες ευκαιρίες να συναντήσεις φίλους και συγγενείς, να επιδείξεις τα καινούρια μοντελάκια, να μάθεις τα τελευταία κουτσομπολιά, να γνωρίσεις κάναν καλό γαμπρό, να ζητήσεις δανεικά. Μιλάμε για πάρτυ άνευ προηγουμένου, ιδίως για τα κανάλια του μπανανιστάν και τις σουμπρέτες τους, που θα λιγουριάσουν για εικοσιτετράωρα ολόκληρα με τους υψηλούς καλεσμένους και τις ιδιοτροπίες τους!

Υπάρχει ένα θεματάκι, βεβαίως, ότι ο συγχωρεμένος ο Κοκός δεν διέθετε ελληνική υπηκοότητα και κυκλοφορούσε με δανέζικο διαβατήριο του 1983. Άρα, με βάση τους τύπους και το πρωτόκολλο, δεν έχει καμιά υποχρέωση η κυβέρνηση να κάνει τα χατίρια της «βασιλικής οικογένειας». Ναι, ναι γνωρίζω τις φιλότιμες προσπάθειες κάποιων προφίλ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να μας πείσουν ότι ο τίτλος δεν χάνεται ποτέ και ότι μια φορά βασιλιάς για πάντα βασιλιάς, πλην όμως άμα χρειάζεται να διασχίσεις τη μισή Αττική για να βρεις ένα γαμημένο φάρμακο για το παιδί σου (καλημέρα σας κύριε Πλεύρη!) και περιμένεις το food pass για να ντερλικώσεις κάνα ταπεινό μακαρόνι (καλημέρα σας κύριε Άδωνι!), πώς να σε συγκινήσουν τα άγχη κάποιων καλοπερασάκηδων και τζετ σέτερς;

Εκλογές έρχονται, όμως, τα κουμμούνια ονειρεύονται επιστροφή στην εξουσία, μετράει και η τελευταία ψήφος στο γαλάζιο ανάχωμα προς τα κονσερβοκούτια. Εντάξει, δεν έχει μείνει και πολύ ζουμάκι στη χύτρα των βασιλοφρόνων, αλλά και πάλι δεν το πετάς, δεν το περιφρονείς. Χώρια οι επιχειρηματικές πιέσεις, μιας οι Γλύξμπουργκ από εκεί που ήταν πρότυπο αφράγκων πρώην εστεμμένων μπήκαν κάποια στιγμή στα λεφτά, στα πολλά λεφτά και καζαντήσανε. Μη θυμηθώ και τα βερεσέδια του παρελθόντος, περασμένα ξεχασμένα στην Ελλάδα 2.0, ποτέ δεν ξέρεις ωστόσο τι επιστολές και τι ραβασάκια μπορεί να κρύβονται σε τίποτε σεντούκια. Εκρηκτικό το μείγμα, αναμφιβόλως, και άντε τράβα τώρα εσύ να βγάλεις το φίδι απ’ την τρύπα. Ποπ κορν να πάρετε παιδιά, θα μας χρειαστεί μπόλικο στις επόμενες μέρες! 

Υ.Γ.: Και για να μη νομίζετε ότι ασκούμαι στη σεναριολογία, ορίστε τι έγραψε στο τουίτερ ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών της ελληνικής δημοκρατίας Στέλιος Πέτσας, μόλις μαθεύτηκε ο θάνατος του Κοκού:
«Τέλος εποχής. Υπήρξε Ολυμπιονίκης, Αξιωματικός, Βασιλιάς. Πάντα Έλληνας. Συλλυπητήρια στην οικογένεια του».