Κόκκινα καρφιά πριν την «Ανάσταση»…

Από τη Φανή Πλατσατούρα

Νὰ τ᾿ ἡ μεγάλη νύχτα! Καλὴ νύχτα
Ψηλὰ τὸ κυπαρίσσι σὲ καλεῖ.
– Ἔλα, δὲν ἔχεις τίποτα νὰ χάσεις
μάιδε νὰ θυμηθεῖς καὶ νὰ ξεχάσεις. (Κώστας Βάρναλης, Η Ανάσταση)

Της Ανάστασης προηγείται η σταύρωση. Δεν εγχειρίζεται αυτή η σειρά. Θέλεις να κόψεις ένα “Τ”, να το ενώσεις με ένα”Α”, να σχηματιστεί η λέξη”τώρα”. Δεν σου βγαίνουν τα γράμματα. Δεν έχει νόημα να επιταχύνεις τον χρόνο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να χωρέσεις ανάμεσά τους ένα δισύλλαβο για συντομία: Πίστη…

Να πιστέψεις στα θαύματα. Να λες”το καλό θα νικήσει”, μόνος εσύ στη μέση του δρόμου. Να σκορπάς καθένα κακό και σ΄ άλλο ορίζοντα, μην συναντηθούν και ενωθούν ξανά. Nα παρακούς καμιά φορά τις επιθυμίες του κορμιού. Καμωμένο μονάχα να ζητά και την ύστατη ώρα της Κρίσης, σε ΄χει ήδη εγκαταλείψει. Να συμπαρασύρεις τον διπλανό σου στην αναζήτηση της αλήθειας, δυο μαζί είναι πάντα καλύτερα. Να τον νοιάζεσαι και να τον συγχωρείς. Έτσι η καρδιά σου δεν θα κρυώσει και όταν έρθει η ώρα να την ακουμπήσεις σ΄ άλλα χέρια, θα τα ζεστάνει. Κι ύστερα να φοράς τα καλά σου, να ανάβεις φλόγα ελπίδας και να περιμένεις. Να ακουστούν οι πρώτοι ψαλμοί, να βγουν τα εξαπτέρυγα, να μπει σε κάθε στόμα η αναστάσιμη προσευχή:

“Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και εν τοις μνήσασιν, ζωήν χαρισάμενος”. Aυτό ήταν… Ήρθε η Ανάσταση. Νικήθηκε ο θάνατος…

(το άσπρο περιστέρι πέταξε ψηλά)

Καλό Πάσχα!!!

• Ανάσταση
• Πάσχα