Μεγάλο Σάββατο: Η Πρώτη Ανάσταση – Τι ώρα είναι και τι συμβολίζει

Συγκεκριμένα, στις 9 π.μ. του Μεγάλου Σαββάτου ψάλλεται ο Εσπερινός της Ανάστασης, η λεγόμενη και «Πρώτη Ανάσταση» και το τροπάριο «Ανάστα ο Θεός».

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου γιορτάζουμε «την θεόσωμον ταφήν» και «την εις Άδου κάθοδον», δηλαδή την ταφή του Κυρίου και την κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Η ταφή, βέβαια, έγινε το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής, ωστόσο η Εκκλησία έκρινε ορθό να αφιερώσει ιδιαίτερη μέρα προς τιμήν και μελέτη του μυστηριώδους αυτού γεγονότος. Αποβραδίς, έχουν αλλάξει όλα τα πένθιμα καλύμματα ενός ιερού ναού και έχει στολισθεί με κόκκινα, αναστάσιμα.

Ο ιερέας λέγοντας το «Ανάστα ο Θεός» σκορπά τα δαφνόφυλλα. Την ίδια ώρα οι πιστοί χτυπούν τα πόδια τους στο στασίδι, χτυπούν τις καμπάνες, πυροβολούν και γενικά θορυβούν, για να διώξουν τον θάνατο.

Επισημαίνεται ότι το Ευαγγέλιο περιγράφει την επίσκεψη των γυναικών στον Τάφο, το αναστάσιμο μήνυμα του αγγέλου, την εμφάνιση του Χριστού στους μαθητές Του στη Γαλιλαία.

Τι συμβολίζει η Πρώτη Ανάσταση

Η Πρώτη Ανάσταση λαμβάνει χώρα σε διάφορα στάδια. Ο Ιησούς Χριστός ο ίδιος (η «απαρχή», Α΄ Κορινθίους 15:20), άνοιξε τον δρόμο για όλους εκείνους που πιστεύουν σ’ Αυτόν. Υπήρξε μια ανάσταση των αγίων της Ιερουσαλήμ (Ματθαίος 27:52-53), την οποία θα πρέπει να συμπεριλάβουμε στη θεώρηση της πρώτης ανάστασης. Πρόκειται ν’ ακολουθήσει η ανάσταση των «νεκρών εν Χριστώ» στον ερχομό του Κυρίου (Α΄ Κορινθίους 4:16), και η ανάσταση των μαρτύρων στο τέλος της Θλίψης (Αποκάλυψη 20:4).

Στην Αποκάλυψη 20:12-13 φανερώνονται αυτοί που συμμετέχουν στη δεύτερη ανάσταση, οι ασεβείς που κρίνονται από τον Θεό στον μεγάλο λευκό Θρόνο, πριν ριχτούν στη λίμνη της φωτιάς. Η δεύτερη ανάσταση, τότε, είναι η ανάσταση όλων των απίστων· η δεύτερη ανάσταση συνδέεται με τον δεύτερο θάνατο. Αντιστοιχεί στη διδασκαλία του Χριστού περί «ανάστασης κρίσης» (Ιωάννης 5:29).

Το γεγονός που χωρίζει την πρώτη από την δεύτερη ανάσταση φαίνεται να είναι η χιλιετής βασιλεία. Οι τελευταίοι των δικαίων ανασταίνονται και βασιλεύουν «μαζί με τον Χριστό για χίλια χρόνια» (Αποκάλυψη 20:4), αλλά «οι υπόλοιποι νεκροί (δηλαδή οι ασεβείς) δεν αναστήθηκαν μέχρι που να συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια» (Αποκάλυψη 20:5, ΛΟΓΟΥ).