Μέση Ανατολή: Τι απέγιναν οι «φίλοι» του Ιράν – Πως «βλέπουν» τη σύγκρουση Μόσχα και Πεκίνο

Η νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: ποια είναι στην πράξη η στάση των χωρών που θεωρούνται παραδοσιακά πιο κοντά στην Τεχεράνη. Παρά τη ρητορική στήριξη και τις διπλωματικές παρεμβάσεις, η εικόνα δείχνει πως οι βασικοί «φίλοι» του Ιράν αποφεύγουν, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, μια ουσιαστική εμπλοκή που θα μπορούσε να αλλάξει τους συσχετισμούς στο πεδίο.

Στη Μόσχα, η στάση του Κρεμλίνου παραμένει αυστηρά υπολογισμένη. Η Ρωσία επιδιώκει να διατηρήσει ίσες αποστάσεις από όλους τους παίκτες της περιοχής, να αποφύγει μια ευθεία αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και, κυρίως, να κρατήσει ανοιχτό το κανάλι επικοινωνίας με την αμερικανική πλευρά. Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, μια άμεση σύγκρουση γύρω από το Ιράν δεν εξυπηρετεί τα στρατηγικά του συμφέροντα, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία ο πόλεμος στην Ουκρανία απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών στρατιωτικών πόρων.

Η Ρωσία έχει περιοριστεί μέχρι στιγμής σε δηλώσεις στήριξης προς την Τεχεράνη, καταδικάζοντας τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις και υπερασπιζόμενη το Ιράν σε διεθνή φόρα όπως ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ωστόσο, δεν έχει προχωρήσει σε κινήσεις που θα μπορούσαν να ενισχύσουν πραγματικά την άμυνα της χώρας ή να ανατρέψουν την ισορροπία δυνάμεων.

LIVE – Μέση Ανατολή: Δύο νεκροί στο Τελ Αβίβ – Σφυροκοπά «ανελέητα» Τεχεράνη και Βηρυτό το Ισραήλ – Το Ιράν εκτόξευσε βαλλιστικό πύραυλο στην Τουρκία

Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η Ρωσία δεν διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στο Ιράν ούτε την επιχειρησιακή δυνατότητα για άμεση παρέμβαση. Παρά τη στρατηγική συμφωνία που έχουν υπογράψει οι δύο χώρες, η στρατιωτική συνεργασία τους παραμένει περιορισμένη. Ορισμένες παραδόσεις εξοπλισμού έχουν καταγραφεί, όπως εκπαιδευτικά αεροσκάφη Yak-130, μικρός αριθμός επιθετικών ελικοπτέρων Mi-28 και πιθανώς ορισμένα τεθωρακισμένα ή όπλα ακριβείας. Ωστόσο, μεγαλύτερα προγράμματα, όπως τα μαχητικά Su-35 ή συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, παραμένουν περισσότερο στο επίπεδο των διαρροών και των σχεδιασμών παρά των επιβεβαιωμένων παραδόσεων.

Την ίδια ώρα, η Μόσχα φαίνεται να βλέπει και ορισμένα έμμεσα οφέλη από μια παρατεταμένη κρίση. Η μετατόπιση της δυτικής προσοχής από την Ουκρανία προς τη Μέση Ανατολή, η πιθανή ανακατανομή στρατιωτικών πόρων και η άνοδος των τιμών της ενέργειας λειτουργούν υπέρ του Κρεμλίνου. Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου μπορεί να προσφέρει πολύτιμη στήριξη στα ρωσικά δημόσια έσοδα, σε μια περίοδο κατά την οποία ο κρατικός προϋπολογισμός δέχεται πίεση.

Αντίστοιχα, το Πεκίνο εμφανίζεται να παρακολουθεί τις εξελίξεις με προσεκτική ψυχραιμία. Η Κίνα διατηρεί σημαντικές σχέσεις με το Ιράν, κυρίως στο πεδίο της ενέργειας και του εμπορίου, όμως δεν έχει κανένα συμφέρον να εμπλακεί σε μια περιφερειακή σύγκρουση που θα μπορούσε να απειλήσει τη σταθερότητα των αγορών και των διεθνών εφοδιαστικών αλυσίδων. Για την κινεζική ηγεσία, το βασικό ζητούμενο είναι να αποτραπεί μια γενικευμένη αποσταθεροποίηση που θα επηρεάσει τις ροές ενέργειας και θα ενισχύσει περαιτέρω την αβεβαιότητα στο διεθνές σύστημα.

Μέση Ανατολή: Σειρήνες ηχούν ξανά στο Ακρωτήρι της Κύπρου – Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ έχει τραυματιστεί – Ιρανική επίθεση σε διυλιστήριο στο Μπαχρέιν

Σε ό,τι αφορά την Πιονγκγιάνγκ, η στάση της Βόρειας Κορέας εντάσσεται περισσότερο στο πεδίο της ιδεολογικής και αντιδυτικής ρητορικής παρά σε ένα πραγματικό πλαίσιο παρέμβασης. Η χώρα μπορεί να εμφανίζεται πολιτικά κοντά σε κράτη που αντιπαρατίθενται με τις ΗΠΑ, όμως οι πραγματικές της δυνατότητες να επηρεάσει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Η Πιονγκγιάνγκ μπορεί να αξιοποιήσει επικοινωνιακά τη σύγκρουση, ωστόσο δύσκολα θα διαδραματίσει ρόλο που να υπερβαίνει τις συμβολικές τοποθετήσεις.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι χώρες που συχνά εμφανίζονται ως σύμμαχοι ή «φίλοι» του Ιράν δεν δείχνουν πρόθυμες να μετατρέψουν τη ρητορική τους σε χειροπιαστή στήριξη. Η Μόσχα επιλέγει τον πραγματισμό, το Πεκίνο τη σταθερότητα και η Πιονγκγιάνγκ την καταγγελτική στάση χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Έτσι, η Τεχεράνη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα στην οποία οι διεθνείς της σχέσεις έχουν μεν πολιτικό βάθος, όχι όμως απαραίτητα και την ισχύ που θα απαιτούσε μια ανοιχτή περιφερειακή αναμέτρηση.

• Βόρεια Κορέα
• Ιράν
• Κίνα
• Μέση Ανατολή
• Πόλεμος στη Μέση Ανατολή
• Ρωσία