Μια αγάπη για το καλοκαίρι: 5 ερωτικά κινηματογραφικά αριστουργήματα με πρωταγωνιστές τον ήλιο και τη θάλασσα

Υπάρχουν ταινίες στις οποίες το καλοκαίρι λειτουργεί απλώς ως σκηνικό. Και υπάρχουν κι εκείνες στις οποίες ο ήλιος, η θάλασσα, η ζέστη και το γυμνό δέρμα γίνονται μέρος της ίδιας της ιστορίας.

Στον κινηματογράφο, το καλοκαίρι υπήρξε ανέκαθεν η ιδανική εποχή για τον έρωτα. Όχι απαραίτητα τον ήρεμο και ρομαντικό, αλλά εκείνον που συνοδεύεται από επιθυμία, ζήλια, εμμονή, προδοσία και την παράξενη αίσθηση ότι όλα μπορούν να συμβούν πριν τελειώσει ο Αύγουστος.

Από τη γαλλική Ριβιέρα μέχρι την Ιταλία και τα ηλιόλουστα νησιά της Μεσογείου, πέντε σπουδαίες ταινίες έκαναν το καλοκαίρι πρωταγωνιστή μιας ιστορίας πάθους.

«La Piscine» – Η πισίνα, ο Ντελόν και η Ρόμι Σνάιντερ

Ελάχιστες ταινίες έχουν κινηματογραφήσει την ερωτική ένταση τόσο υποβλητικά όσο η «Πισίνα» του Ζακ Ντερέ.

Ο Αλέν Ντελόν και η Ρόμι Σνάιντερ βρίσκονται σε μια πολυτελή βίλα στη Νότια Γαλλία. Ένας άνδρας και μια γυναίκα, ένα σχεδόν άδειο σπίτι, μια πισίνα, καυτός ήλιος και η αίσθηση ότι ο χρόνος έχει σταματήσει.

Μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται ένας παλιός φίλος μαζί με τη νεαρή κόρη του.

Από εκεί και πέρα, η ειδυλλιακή καλοκαιρινή ατμόσφαιρα μετατρέπεται σταδιακά σε ένα παιχνίδι επιθυμίας, ανταγωνισμού και ζήλιας.

Η κάμερα παρατηρεί τα σώματα, τις ματιές, τις σιωπές. Σχεδόν τίποτα δεν λέγεται ευθέως, όμως όλα είναι παρόντα. Η ζέστη γίνεται ασφυκτική και η πισίνα από σύμβολο απόλαυσης μετατρέπεται σε σκοτεινό κέντρο της ιστορίας.

Ένα από τα πιο αισθησιακά φιλμ που γυρίστηκαν ποτέ.

«Plein Soleil» – Η σκοτεινή πλευρά του μεσογειακού παραδείσου

Πριν από τον «Ταλαντούχο κύριο Ρίπλεϊ» υπήρξε το «Plein Soleil» του Ρενέ Κλεμάν.

Και στο κέντρο του υπήρχε ξανά ο Αλέν Ντελόν, στην απόλυτη κινηματογραφική του νεότητα.

Ο Τομ Ρίπλεϊ ταξιδεύει στην Ιταλία με αποστολή να πείσει έναν πλούσιο νεαρό να επιστρέψει στην Αμερική. Πολύ σύντομα, όμως, ο θαυμασμός του για τη ζωή του άλλου μετατρέπεται σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό.

Ιστιοπλοϊκά, μικρά ιταλικά λιμάνια, λευκά πουκάμισα, μαυρισμένα σώματα και ένα εκτυφλωτικό μεσογειακό φως συνθέτουν έναν κόσμο τόσο όμορφο ώστε σχεδόν κρύβει την απειλή που υπάρχει από κάτω.

Το «Plein Soleil» είναι μια ταινία επιθυμίας με την ευρύτερη έννοια: επιθυμία για έναν άνθρωπο, για μια ζωή, για μια κοινωνική τάξη, για την ταυτότητα κάποιου άλλου.

Και ίσως γι’ αυτό παραμένει τόσο σύγχρονη.

«Le Mépris» – Έρωτας και αποξένωση κάτω από τον ήλιο του Κάπρι

Ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ πήρε την Μπριζίτ Μπαρντό, την τοποθέτησε απέναντι στο απόλυτο μπλε της Μεσογείου και δημιούργησε μία από τις ωραιότερες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ για τη διάλυση μιας σχέσης.

Στην «Περιφρόνηση», ένας σεναριογράφος και η σύζυγός του ταξιδεύουν στην Ιταλία για μια κινηματογραφική παραγωγή πάνω στην «Οδύσσεια».

Όμως πίσω από την ταινία που υποτίθεται ότι γυρίζεται, υπάρχει μια άλλη ιστορία: η αργή εξαφάνιση του έρωτα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.

Η περίφημη Casa Malaparte στο Κάπρι, τα βράχια, ο ορίζοντας και το σχεδόν αφύσικα έντονο μπλε της θάλασσας δημιουργούν ένα από τα πιο εμβληματικά τοπία στην ιστορία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

Εδώ το καλοκαίρι δεν είναι ευτυχία. Είναι εκείνη η υπερβολική ομορφιά που κάνει ακόμη πιο οδυνηρό το τέλος μιας αγάπης.

«The Talented Mr. Ripley» – Έρωτας, ζήλια και έγκλημα στην Ιταλία

Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά το «Plein Soleil», ο Άντονι Μινγκέλα επέστρεψε στο μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ και δημιούργησε μια εντελώς διαφορετική, αλλά εξίσου γοητευτική εκδοχή.

Ο Ματ Ντέιμον, ο Τζουντ Λο και η Γκουίνεθ Πάλτροου κινούνται μέσα σε μια Ιταλία που μοιάζει με καλοκαιρινό όνειρο από το οποίο κανείς δεν θέλει να ξυπνήσει.

Μικρά σκάφη, παραλίες, τζαζ, λινά πουκάμισα, βέσπες, νυχτερινές βόλτες και ήλιος.

Τα καλοκαίρια που αγαπήσαμε: 5 κινηματογραφικά αριστουργήματα που αποθέωσαν τον ήλιο και τη θάλασσα

Και πίσω από όλα αυτά, μια ιστορία βαθιάς μοναξιάς και εμμονής.

Ο Τομ Ρίπλεϊ δεν θέλει απλώς να βρίσκεται κοντά στον Ντίκι Γκρίνλιφ. Θέλει να γίνει εκείνος. Να αποκτήσει τη ζωή του, την ομορφιά του, την ελευθερία του, τον κόσμο του.

Η ταινία μετατρέπει έτσι την καλοκαιρινή επιθυμία σε κάτι επικίνδυνο και σχεδόν μοιραίο.

«A Bigger Splash» – Ένα καλοκαίρι που μυρίζει επιθυμία και καταστροφή

Στο «A Bigger Splash» του Λούκα Γκουαντανίνο, το ιταλικό νησί Παντελερία γίνεται το σκηνικό ενός καλοκαιριού που ξεκινά ως παράδεισος και καταλήγει σε ψυχολογικό πεδίο μάχης.

Η Τίλντα Σουίντον και ο Ματίας Σένερτς απολαμβάνουν την απομόνωσή τους σε μια βίλα, μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται ο εκρηκτικός πρώην εραστής της, τον οποίο υποδύεται ο Ρέιφ Φάινς, μαζί με τη νεαρή κόρη του.

Από εκείνη τη στιγμή, όλα αλλάζουν.

Παλιές επιθυμίες ξυπνούν, οι ισορροπίες διαλύονται και η ζέστη αρχίζει να μοιάζει σχεδόν απειλητική.

Ο Γκουαντανίνο κινηματογραφεί το φαγητό, το νερό, τα σώματα και τη μουσική σαν κομμάτια του ίδιου αισθησιακού κόσμου.

Και αποδεικνύει ότι κανένα καλοκαίρι δεν είναι πραγματικά αθώο όταν επιστρέφει ένας παλιός έρωτας.

Το καλοκαίρι στον κινηματογράφο δεν είναι ποτέ μόνο καλοκαίρι

Ίσως αυτό να ενώνει τελικά όλες αυτές τις ταινίες.

Ο ήλιος είναι εκτυφλωτικός, η θάλασσα σχεδόν πάντα καταγάλανη και τα τοπία μοιάζουν φτιαγμένα για καρτ ποστάλ. Κάτω από την επιφάνεια, όμως, υπάρχει πάντοτε κάτι πιο σκοτεινό.

Η επιθυμία. Η ζήλια. Η ανάγκη να αγαπηθούμε. Ο φόβος ότι θα χάσουμε αυτόν που αγαπάμε.

Γιατί στον κινηματογράφο, όπως και στη ζωή, οι μεγάλοι καλοκαιρινοί έρωτες έχουν συνήθως ένα κοινό χαρακτηριστικό: μοιάζουν αιώνιοι ακριβώς επειδή ξέρουμε ότι κάποια στιγμή το καλοκαίρι θα τελειώσει.

• Αλέν Ντελόν
• ερωτικές ταινιές
• καλοκαίρι
• Κινηματογράφος
• Μπριζίτ Μπαρντό
• Ρόμι Σνάιντερ