«Million Goat Baby»: Το remake σε… αγροτικά λιβάδια – Από το “Go Back, Madame Merkel”, πήγαμε στο “Bravo, Frau Merkel” – «2027: Η Επιστροφή του Κυριάκου» – Μια ταινία σε παραγωγή Μαξίμου Pictures

«Η Επιστροφή της Καγκελαρίου»: Standing ovation στη γυναίκα που μας έμαθε να μετράμε τα 60άρια. Μια χώρα σε ψυχοθεραπεία με τον θύτη της.

Ο Σκοτεινός Ιππότης της Ευρώπης επιστρέφει… χειροκροτούμενος

Όταν στο “The Dark Knight” ο Joker λέει: «You have nothing, nothing to threaten me with», μάλλονπροφήτευε τη Μέρκελ στην Αθήνα του 2025. Καμία αυτοκριτική για τα capital controls, για την ύφεση, για το «θα μάθουμε τους Έλληνες να ζουν λιτά». Κι όμως… καταχειροκροτήθηκε. Αν αυτό δεν είναι το “Joker” του 21ου αιώνα, τι είναι;

Η σκηνή στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος θυμίζει περισσότερο “La La Land”, αλλά σε version “Lala… Langard”. Κοσμοσυρροή, selfie, αποθέωση. Δεν έλειπε παρά μόνο μια κρητική λύρα να συνοδεύει το “Ode to Joy”.

 Το θαύμα των 60 ευρώ: Η Μέρκελ και το cash cap ως ηρωισμός

«Με εντυπωσίασε η αντοχή των Ελλήνων στα capital controls. Οι Γερμανοί δεν θα το άντεχαν».
Κι εκεί είναι που το κοινό χειροκροτεί. Δηλαδή τι ακριβώς; Ότι ήμασταν αρκετά σκληροί για να υπομείνουμε το σοκ που εκείνη επέβαλε; Είναι σαν να βλέπεις τον Γκόρντον του “Full Metal Jacket” να λέει: «Σου έσπασα την ψυχή, αλλά στάθηκες όρθιος. Εύγε!».

 Το ευρώ που έγινε μάρκο και ο Νότος που έγινε πελάτης

Το κοινό ξέχασε πως το ευρώ, σχεδιασμένο στα μέτρα του μάρκου, έδωσε στις γερμανικές τράπεζες την ευκαιρία να μας ταΐζουν δάνεια με spread σερβιτόρου. Ξέχασε ότι για χρόνια η Ελλάδα έγινε το πειραματόζωο μιας αποτυχημένης επεκτατικής πολιτικής, που έκοψε τον πρωτογενή τομέα για να εξάγονται γερμανικά προϊόντα στην Κίνα.

Η λέξη Siemens φυσικά δεν ακούστηκε. Ούτε ο κύριος με το επίθετο Χριστοφοράκος. Αυτός ο“Φαντομάς” που κανείς δεν θυμάται, κανείς δεν ζητάει, γιατί όπως λέει κι ο Keyser Söze στο “The Usual Suspects”: «The greatest trick the Devil ever pulled was convincing the world he didn’t exist».

Μέρκελ, ο Πούτιν και το φυσικό αέριο: “With love from Russia”

Η Frau Merkel μπορεί να μην είπε λέξη για το γεγονός ότι η ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία – που εκείνη προώθησε – έκανε την Ευρώπη ενεργειακό όμηρο. Αλλά εμείς χειροκροτήσαμε. Όπως και στα Όσκαρ του “Everything Everywhere All at Once” – μόνο που εδώ δεν είχαμε βραβεία, μόνο απονέμουμε λήθη.

Αυτάρκεια; Ποια αυτάρκεια; Οι αγρότες έγιναν στατιστική υποσημείωση

Η Ελλάδα, που κάποτε έτρωγε από τα χέρια της, σήμερα τρώει απ’ το Lidl. Το πάλαι ποτέ πλεονέκτημα της αγροτικής αυτάρκειας έγινε θυσία στο βωμό του εμπορικού πλεονάσματος του Βερολίνου. Και κάπως έτσι, το παξιμάδι μας έχει barcode από τη Σαξονία.

Η σιωπή είναι χρυσός… made in Germany

Καμία συγγνώμη, καμία παραδοχή, καμία λέξη για το πώς χτίστηκε η αυτοκρατορία της λιτότητας πάνω στις πλάτες ενός ολόκληρου λαού. Αλλά όπως είπε και ο Άντονι Χόπκινς στον “Άνθρωπο Ελέφαντα”: «I am not an animal! I am a human being!». Στην Ελλάδα του Μνημονίου, απλά δεν σου έμενε καιρός να το φωνάξεις.

Επίλογος: Από το “Go back” στο “Come back anytime”

Αν η αποδοχή της Μέρκελ στην Αθήνα δεν είναι η απόδειξη του ότι «η ιστορία γράφεται από τους νικητές», τότε είναι απλώς το τέλειο σενάριο για ένα “Parasite 2”. Μόνο που εδώ, δεν είναι ξεκάθαρο ποιος παρασιτεί σε ποιον.

Το μόνο σίγουρο; Αν η Frau Merkel ξανάρθει, θα βρει σίγουρα sold out. Στην Ελλάδα της μνήμης χρυσόψαρου, τα standing ovation χαρίζονται – ακόμα και σ’ αυτούς που μας έμαθαν να ζούμε με 60 ευρώ την εβδομάδα.

Κι εμείς;
Απλώς παίζουμε στο “Don’t Look Back, Madame Merkel”.

Η χώρα των 10 εκατομμυρίων κατοίκων, 15,8 εκατομμυρίων αιγοπροβάτων και μηδενικής τσίπας.

Από το “The Wolf of Wall Street” περάσαμε στο “The Goat of Lasithi”. Πρωταγωνιστούν: Αίγες, πρόβατα, και υπουργοί με εκπληκτική ικανότητα στην πολλαπλασιαστική σκέψη.

ΕΛΣΤΑΤ vs ΟΣΔΕ: Ο πόλεμος των κόσμων (και των αριθμών)

Η Ελληνική Στατιστική Αρχή, τοποτηρητής της πραγματικότητας, μετράει με ειλικρινή αγωνία 10.350.915 αιγοπρόβατα. Το ΟΣΔΕ, από την άλλη, με ψυχή ποιητική και φαντασία Pixar, βλέπει 15.891.882. Εδώ μιλάμε για 5,5 εκατομμύρια «φαντάσματα με καμπανάκια».

Δεν είναι πια δημιουργική λογιστική. Είναι υπερβατική αριθμητική. Ή όπως θα έλεγε και η Μέρκελ, “Ich habe sowas nie gesehen” (δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα).

Η Κρήτη, το νέο Χόλιγουντ της κτηνοτροφίας

Αν νομίζατε ότι η “La La Land” ήταν φαντασμαγορική, περιμένετε να δείτε τη “La La Lamb”. Στο Ρέθυμνο, δήλωσαν 3,7 εκατομμύρια αιγοπρόβατα. Το Ηράκλειο ακολούθησε με 1,97 εκατομμύρια. Ο μισός ζωικός πληθυσμός της χώρας ζει, μεγαλώνει και… επιδοτείται σε νησί με έκταση όσο μια φέτα γραβιέρας.

Οι αριθμοί αυτοί είναι τόσο φουσκωμένοι, που θυμίζουν budget ελληνικής ταινίας που μπήκε με σύσταση στο ΕΚΚ και βγήκε με βραβείο… σε τυροκομική έκθεση.

Οι αίγες της εσωτερικής πειθαρχίας

Οι αίγες στην υπόλοιπη Ελλάδα μειώνονται – ίσως γιατί έχουν αυτογνωσία. Στην Κρήτη όμως, αυξάνονται διακριτικά. Όχι όπως τα πρόβατα που κάνουν πάρτι σαν να είναι casting για ρόλο στον “Άρχοντα των Δαχτυλιδιών: Οι Δυσαρεστημένες Επιδοτήσεις”.

Η ΕΛΣΤΑΤ βλέπει τη συρρίκνωση. Το ΟΣΔΕ βλέπει ευημερία. Και η Eurostat κοιτάει με την έκφραση της Μέριλ Στριπ στην τελευταία σκηνή του “Doubt” (Αμφιβολία): «I have such doubts…».

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χτυπά – αλλά οι καμπάνες δεν ακούγονται στο Μαξίμου

Οι εισαγγελικές αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των βοσκοτόπων έχουν πιάσει το ΥΠΑΑΤ (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) σαν τον Ράσελ Κρόου στο “A Beautiful Mind” – μόνο που αντί για θεωρίες παιγνίων, βλέπει παντού δηλώσεις επιδοτήσεων.

Το Μαξίμου, με στιλ “Don’t Look Up”, εξακολουθεί να αρνείται ότι κάτι πέφτει. Αλλά οι αριθμοί είναι εκεί. Όπως και οι προεκλογικές υποσχέσεις που μυρίζουν στάνη και λιωμένο ΕΣΠΑ.

Το “No Country for Honest Farmers” είναι η πιο ρεαλιστική παραγωγή

Ο τίμιος κτηνοτρόφος, που πράγματι έχει 200 ζώα και περιμένει 5.000 ευρώ ενίσχυση, βλέπει τον γείτονα με 5 Excel, 4 υπολογιστές και ένα drone να δηλώνει κοπάδι σε κάθε ψηφοδέλτιο.

Οι σκιές των κομματαρχών, των περιφερειακών ημετέρων και των κυκλωμάτων κάνουν τον Γιώργο (τον κανονικό αγρότη) να αναρωτιέται: «Μήπως εγώ είμαι ο παράνομος που δεν δηλώνω παραπάνω;»

Και τώρα τι; Μια χώρα – μια στάνη;

Κάποιοι λένε πως όλα αυτά είναι “τεχνικά λάθη”. Άλλοι τα βαφτίζουν “γραφειοκρατικά κενά”. Εγώ λέω να το πούμε με το όνομά του: State-sponsored παραμύθι με πρόβατα και επιδοτήσεις.

Ο πραγματικός τίτλος της ταινίας είναι “Catch Me If Ewe Can”.

Υστερόγραφο: Και η Μέρκελ συγκινήθηκε…

Αν η Ανγκελα Μέρκελ έβλεπε τους αριθμούς, θα σταύρωνε τα χέρια όπως στη G20 και θα έλεγε: «Wenn das so weitergeht, brauchen wir einen Ziegenrechner» – Αν συνεχίσει έτσι, θα χρειαστούμε… κατσικομετρητή.

Και η τελευταία ατάκα πάει στον Τσίπρα – όπως του είπε κάποτε η καγκελάριος: «Εσύ τους ψήφισες, εγώ τους πλήρωσα». Ε, τώρα πληρώνει πάλι η Ε.Ε. – αλλά μόνο αν πιστέψει ότι όντως τα πρόβατα της Κρήτης περπατούν ανά δύο, έχουν ΑΦΜ και ψηφίζουν.

«2027: Η Επιστροφή του Κυριάκου» – Μια ταινία του Economist σε παραγωγή Μαξίμου Pictures

Σε ρόλο guest star o Ντάρον Ατζέμογλου, σε παραγωγή Netflix με γυρίσματα στο Hilton και υπότιτλους για τους ψηφοφόρους: «Εκλογές δεν έχει. Έχω ακόμα λίστα».

Προσεχώς στις κάλπες… το 2027 – Σινεμά θα πάτε νωρίτερα

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με το βλέμμα στραμμένο στον “Economist Cinematic Universe”, αποφάσισε να κάνει spoiler: εκλογές, λέει, θα έχουμε το 2027. Δεν διευκρίνισε αν θα είναι προεδρικές, δημοτικές ή του MasterChef, αλλά το μήνυμα ήταν σαφές: «μην ελπίζετε σε σύντομα διαλείμματα από μένα».

Με τον Ατζέμογλου σε ρόλο σκεπτικού αναλυτή και τον Κυριάκο σε ρόλο “Forest Gump” να διαβάζει λίστα με πράγματα που θέλει να κάνει, το κοινό ένιωσε πως παρακολουθεί sequel χωρίς καθόλου CGI. Μόνο ρητορική σταθερότητας με πινελιές “Groundhog Day”.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Το θρίλερ συνεχίζεται – τώρα με εξομολογήσεις Μπουκώρου

Στο μεταξύ, ο Χρήστος Μπουκώρος αποκάλυψε ότι ήξερε για την έρευνα από… κυβερνητικά στελέχη. Και εμείς νομίζαμε ότι το μόνο που διέρρεε από το Μαξίμου ήταν παλμός. Μπα, αποδείχτηκε ότι διέρρεαν και δικογραφίες.

Αν αυτό το στόρι δεν είναι copy-paste από το “Spotlight”, τότε είναι σίγουρα πρόταση για True Crime σειρά στο Prime Video: “ΟΠΕΚΕΠΕ: Το Αγρόκτημα της Σιωπής”. Η Δικαιοσύνη αρχειοθέτησε, η Ευρώπη άνοιξε φάκελο, και το Μαξίμου… κοιτούσε αλλού, γιατί είχε να φτιάξει λίστα με μεταρρυθμίσεις.

Το Πολυετές Ταμείο και ο μήνας του μέλιτος που τελείωσε

Η σχέση Μητσοτάκη – Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν φαίνεται να μπήκε στη φάση “Marriage Story”. Τα λουλούδια και οι διακοπές στα Χανιά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα ανταλλάσσουν non-paper, όχι ραβασάκια. Και το θέμα είναι τα λεφτά. Τι πιο ρομαντικό;

14 χώρες, η Ελλάδα ανάμεσά τους, λένε στην Κομισιόν να μη μαζέψει όλα τα ταμεία σε ένα. Το σκηνικό θυμίζει “The Avengers”, μόνο που εδώ οι ήρωες φοράνε κοστούμια και κρατάνε excel. Και το σενάριο γράφεται στις Βρυξέλλες με… ελληνική υποσημείωση: «μην πειράξετε τα κονδύλια, θα έχουμε θέμα».

Ο Σαμαράς ξανά στο πλάνο – Από το Σινά με αγάπη

Και ενώ στο Μαξίμου μετράνε κεφάλια και κλήσεις, ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται πάλι. Όχι σε debate, αλλά σε μοναστήρι. Συναντά τον ηγούμενο της Αγίας Αικατερίνης για να μιλήσουν για διεθνή ανυποληψία. Όταν λέμε “The Two Popes”, δεν εννοούμε το Netflix, αλλά την ελληνική πολιτική ζωή.

Η παρουσία του Σαμαρά λειτουργεί σαν easter egg σε σειρά που έχει μείνει πίσω στα views. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις: σε εποχές κρίσης, ο θεατής μπορεί να στραφεί στο παλιό και γνώριμο. Κάπως σαν να ξαναβλέπεις το “Lord of the Rings”, μόνο που το Μοναστήρι είναι το Σινά κι όχι η Μόρντορ.

Το κράτος έχει πλάνο, αλλά δεν λέει σε ποιον

Ο πρωθυπουργός δηλώνει πως το 2027 θα κριθεί για το έργο του. Μέχρι τότε, “don’t ask, don’t tell”. Το ΟΠΕΚΕΠΕ δεν το ήξερε, το ήξερε. Οι εκλογές δεν έρχονται, θα ’ρθουν. Τα λεφτά της Ευρώπης ρέουν, αλλά μάλλον όχι προς εμάς. Και όλα αυτά με soundtrack “Time” από το Inception – γιατί και πάλι δεν είμαστε σίγουροι αν ξυπνήσαμε ή ονειρευόμαστε.

Σε κάθε περίπτωση, αν οι θεατές αντέξουν την τριλογία 2019 – 2023 – 2027, θα τους αξίζει Όσκαρ αντοχής. Γιατί όπως είπε και ο Μίκυ Ρουρκ στο “The Wrestler”:
“I’m still here. I’m still standing.”

Μόνο που εμείς, εκτός από όρθιοι, πρέπει να πληρώνουμε και ΕΝΦΙΑ.

O κακός, ο άσχημος και ο Πόντικας

Εμπνευσμένο από το «The Departed» – μόνο που εδώ όλοι έχουν ήδη… αποκαλυφθεί

Αν νομίζατε ότι το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι απλώς μια ιστορία για γεωπόνους και επιδοτήσεις, μάλλον δεν έχετε δει την extended version στη Βουλή. Εκεί όπου πρωταγωνιστούν κάτι παραπάνω από αγροτικά μητρώα: έχουμε φωνές, αποκαλύψεις, ζωνιανά επεισόδια, Τζίμι Τζαμπ, πόντικες που αλλάζουν καράβια και μεταγραφές που θα ζήλευε και ο Μαρινάκης. Καλωσορίσατε στη βερσιόν της Βουλής για το «Everything Everywhere All At Once».

Με τη γίδα στην πλάτη ή με τον Γρηγόρη στο τηλέφωνο;

Ο Νίκος Ανδρουλάκης αποφάσισε να παίξει «καουμπόης της διαφάνειας» και να ρίξει την πολιτική χειροβομβίδα: «σας πιάσαμε με τη γίδα στην πλάτη». Δεν διευκρίνισε αν η γίδα λέγεται «ΟΠΕΚΕΠΕ» ή «Μπουκώρος», αλλά το σενάριο ήταν ήδη πιασάρικο. Και βγαλμένο από το «No Country for Old Men», γιατί πλέον ούτε οι παλιοί ξέρουν ποιος μιλάει με ποιον, ποιος μεταγραφεί ποιον και ποιος… είναι ο Γρηγόρης.

Κι εκεί που λες πως θα ακούσεις για πολιτική ευθύνη, ακούς «μήπως είναι ο Γρηγόρης Μικρογεύματα;» και συνειδητοποιείς ότι ζεις σε πολιτική κωμωδία επιπέδου «Don’t Look Up» — αλλά εσύ κοιτάς. Και δεν μπορείς να ξε-δεις.

 Ο Τζίμι Τζαμπ και ο Υπουργός χωρίς έρμα

Ο Ανδρουλάκης βάφτισε τον Άδωνι «Τζίμι Τζαμπ της πολιτικής ζωής» και εκείνος, ως άλλος Joaquin Phoenix στο “Joker”, άρχισε να παίζει μονόλογο στον εαυτό του. «Με λέτε ποντίκι; Ενώ έχετε δίπλα σας την Θρασκιά!» – σκηνή βγαλμένη από ελληνική βιντεοταινία των 80s. Πραγματικά, μόνο ο Κώστας Βουτσάς έλειπε να φωνάξει «Μάααααααλιστα!».

Ο Άδωνις απαντά με όλο το πολιτικό του timeline: από Καρατζαφέρη σε Παπαδήμο, από Ζωνιανά σε Ζάππειο, με ενδιάμεσες στάσεις στο βιβλιοπωλείο του. Είναι λίγο σαν το “Slumdog Millionaire”, μόνο που αντί για ερωτήσεις, απαντά σε μομφές.

 Αθώες περιστερές ή κλαδικές με περγαμηνές;

Ο Υπουργός Υγείας θυμήθηκε τα ένδοξα χρόνια των κλαδικών του ΠΑΣΟΚ, που όπως υπονόησε, ήταν πιο ενεργές και από τις επιδοτήσεις. Σαν να ξαναπαίζουμε το “The Irishman” — οι ίδιοι πρωταγωνιστές, απλώς πιο κουρασμένοι και πιο ηλιοκαμένοι.

Η επιχειρηματολογία; Αν το ΠΑΣΟΚ είχε φάει το πακέτο του αιώνα, δεν μπορεί να κουνάει το δάχτυλο. Όμως κάπως ξεχνά ότι το sequel λέγεται «Νέα Δημοκρατία: Το Απόστημα», με σενάριο από τη Eurojust και σκηνοθεσία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και όχι, δεν είναι low budget.

 «Κάποιος υψηλός προστάτης» – Ποιος είναι το αφεντικό;

Ο Άδωνις ρίχνει το καρφί: «θέλετε να δώσετε εξετάσεις σε κάποιον υψηλό σας προστάτη». Δεν μας λέει ποιος είναι, αλλά ακούγεται πιο σκοτεινός κι από τον Kaiser Soze στο “The Usual Suspects”. Όποιος και αν είναι, είτε η Παναγία η Προυσιώτισσα, ο προστατευόμενος Νίκος δεν φάνηκε να συγκινείται: «Δεν με είχατε ποτέ του χεριού σας» είπε, και κάπου εκεί άκουσες τους τίτλους τέλους να ξεκινούν με το “My Way”του Sinatra.

Πάμε για sequel, έρχονται προανακριτικές

Το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει πρόταση για Προανακριτική – κάτι σαν το “Godfather Part II”, αλλά χωρίς Brando και με λιγότερο στυλ. Στη Βουλή επικρατεί ρητορική με φωνές, ειρωνεία, αποσπάσματα δικογραφιών και χιούμορ του Μυλοποτάμου. Όλα αυτά με soundtrack τη φράση: «το ήξερα από το 2021 αλλά δεν είπα τίποτα γιατί είχε μπει στο αρχείο».

Το κοινό μένει με το στόμα ανοιχτό και το ποπ κορν στο χέρι, με μόνο ερώτημα: ποιος είναι ο Γρηγόρης; Και κυρίως, ποιος θα την πληρώσει; Γιατί σ’ αυτό το σενάριο, όλοι παίζουν ρόλους, αλλά κανείς δεν θέλει να είναι ο ένοχος.

• Άνγκελα Μέρκελ