Δημοσίευση: ’
Τελευταία ενημέρωση: ’

Μοιράζει συγχωροχάρτια ο κ. Ανδρουλάκης

Ο κ. Ανδρουλάκης οφείλει να καταλάβει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε κολυμβήθρα του Σιλωάμ ούτε πολιτικό καθαρτήριο.

Η ανάγνωση δημιουργήθηκε από το Newpost AI.
Δημοσίευση: ’
Τελευταία ενημέρωση: ’

Ο κ. Ανδρουλάκης οφείλει να καταλάβει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε κολυμβήθρα του Σιλωάμ ούτε πολιτικό καθαρτήριο.

Φαίνεται πως στο ΠΑΣΟΚ άνοιξε καινούργιο γραφείο. Όχι οργανωτικό, ούτε πολιτικού σχεδιασμού. Γραφείο αφέσεως πολιτικών αμαρτιών. Και επικεφαλής, αυτοπροσώπως, ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος αποφάσισε ότι το παρελθόν μπορεί να διαγράφεται με μια υπογραφή, αρκεί να εξυπηρετούνται οι ανάγκες του παρόντος.

Η περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη είναι χαρακτηριστική. Μια πολιτικός που εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ, βρήκε στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ και επί χρόνια υπηρέτησε έναν πολιτικό χώρο που αντιμετώπιζε το ΠΑΣΟΚ περίπου ως τον υπ’ αριθμόν ένα εχθρό του.

Και δεν περιορίστηκε μόνο στην πολιτική αντιπαράθεση. Η κυρία Κασιμάτη είχε επιτεθεί με ιδιαίτερη σφοδρότητα στον Γιώργο Παπανδρέου, τον πρώην πρωθυπουργό και πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Οι χαρακτηρισμοί και οι τοποθετήσεις της δεν ήταν ούτε λίγοι ούτε ασήμαντοι. Ήταν μέρος μιας πολιτικής συμπεριφοράς που ξεπερνούσε πολλές φορές τα όρια της θεμιτής κριτικής.

Τώρα, όμως, όλα αυτά φαίνεται πως ξεχάστηκαν. Ο κ. Ανδρουλάκης αποφάσισε να συγχωρήσει. Χωρίς, τουλάχιστον δημοσίως, να έχει προηγηθεί κάποια ουσιαστική πολιτική αυτοκριτική. Χωρίς να εξηγηθεί τι ακριβώς άλλαξε. Οι τότε καταγγελίες ήταν λανθασμένες ή οι σημερινές φιλοφρονήσεις είναι προϊόν πολιτικής σκοπιμότητας;

Και δεν είναι μόνο η κυρία Κασιμάτη.

Υπάρχει και η περίπτωση της Θεοδώρας Τζάκρη. Μιας πολιτικού που ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ, μετακινήθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια ακολούθησε τον Στέφανο Κασσελάκη. Στη διάρκεια αυτής της περιπλάνησης δεν έχανε ευκαιρία να περνά γενεές δεκατέσσερις το κόμμα που την ανέδειξε πολιτικά.

Αλήθεια, πόσο εύκολα μπορεί να σβήσει κανείς όλα όσα ειπώθηκαν; Και κυρίως, τι μήνυμα στέλνει στους ανθρώπους που έμειναν στο ΠΑΣΟΚ στα δύσκολα χρόνια, όταν άλλοι το εγκατέλειπαν και το κατακεραύνωναν από τα τηλεοπτικά παράθυρα;

Δεν υποστηρίζω ότι στην πολιτική πρέπει να υπάρχουν ισόβιες καταδίκες. Οι άνθρωποι αλλάζουν απόψεις. Τα κόμματα διευρύνονται. Οι πολιτικές διαδρομές δεν είναι υποχρεωτικά ευθείες γραμμές.

Αλλά άλλο πράγμα η διεύρυνση και άλλο η πολιτική αμνησία.

Η πρώτη προϋποθέτει αρχές, εξηγήσεις και μια στοιχειώδη συνέπεια. Η δεύτερη απαιτεί μόνο εκλογικούς υπολογισμούς και μια αρκετά μεγάλη γόμα για να σβήνονται οι παλιές δηλώσεις.

Ο κ. Ανδρουλάκης οφείλει να καταλάβει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε κολυμβήθρα του Σιλωάμ ούτε πολιτικό καθαρτήριο. Είναι ένα κόμμα με ιστορία, στελέχη και ψηφοφόρους που δικαιούνται να γνωρίζουν ποια πολιτική λογική βρίσκεται πίσω από αυτές τις επιλογές.

Διότι, αν το μόνο κριτήριο είναι πόσες ψήφους μπορεί να προσθέσει ένας πρώην αντίπαλος, τότε η πολιτική μετατρέπεται σε απλή αριθμητική.

Και μια τελευταία απορία: Ο Γιώργος Παπανδρέου, που άκουσε τόσα από την κυρία Κασιμάτη, συμφωνεί με αυτή τη μεγαλοψυχία; Τον ρώτησε κανείς;

Γιατί είναι εύκολο να μοιράζεις συγχωροχάρτια όταν τις προσβολές τις έχουν δεχθεί άλλοι.

Το δύσκολο είναι να πείσεις ότι αυτή η συγχώρεση υπηρετεί την πολιτική και όχι την προσωπική σου εκλογική επιβίωση.

Μείνετε ενημερωμένοι με το Newpost. Ακολουθήστε μας για να μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.