Μπορείς να βγεις στην Τάιμς Σκουέαρ και να πεις κάτι για τον Τσάρλι Κερκ;

Για να καταλάβετε τι συμβαίνει αυτή την περίοδο στην Αμερική, το Newpost.gr θα έμπαινε σε μπελάδες και ο υποφαινόμενος πιθανότατα θα είχε απολυθεί, αν έγραφε όσα έχει γράψει για τον Τσάρλι Κερκ εκεί. Άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους για λιγότερα το τελευταίο διάστημα.

Η ειρωνεία, τα ίδια πρόσωπα που κορόιδευαν τους φιλελεύθερους και τους αποκαλούσαν «χιονονιφάδες», να προχωρούν τώρα σε προγραφές επειδή κάποιοι πλήγωσαν τα αισθήματά τους, δεν έχει διαφύγει της προσοχής όσων παρακολουθούν την αμερικανική πραγματικότητα. Δεν πρόκειται όμως για ακόμη ένα επεισόδιο της κουλτούρας ακύρωσης και των «πολιτιστικών πολέμων» Αριστεράς-Δεξιάς, αλλά για μια συντονισμένη επιχείρηση χειραγώγησης της δημόσιας σφαίρας.

Η δολοφονία του ακροδεξιού ινφλουένσερ και ακτιβιστή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, καθώς έδωσε την αφορμή για μια πρωτοφανή κυβερνητική επίθεση στο πιο «ιερό» για τους Αμερικανούς δικαίωμα: Εκείνο της ελευθερίας της έκφρασης. O Ντόναλντ Τραμπ και η κυβέρνησή του είχαν δείξει από νωρίς τις προθέσεις τους, στοχεύοντας ΜΜΕ που στήριξαν την Κάμαλα Χάρις στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές και καταστέλλοντας το φοιτητικό κίνημα υπέρ της εκεχειρίας στη Γάζα.

Αυτή τη φορά όμως δοκιμάζονται ευθέως τα όρια και οι αντοχές της πρώτης τροπολογίας του αμερικανικού συντάγματος, στην οποία γίνεται σαφής αναφορά στην ελευθερία του Τύπου και στην ελευθερία της έκφρασης. Για πρώτη φορά τιμωρούνται πρόσωπα και οργανισμοί όχι για τις πράξεις, αλλά για τα λόγια τους. Η αιτία είναι ότι βγήκαν «εκτός γραμμής», με το κράτος να θέτει τις παραμέτρους του δημοσίου αφηγήματος γύρω από τη δολοφονία του Κερκ, να ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί το λαϊκό αίσθημα και να καρατομεί όποιον παρεκκλίνει.

Τον χορό των προγραφών άνοιξε ο Πιτ Χέγκσεθ, ο σκληροπυρηνικός υπουργός Άμυνας -ή μάλλον Πολέμου, όπως θέλει να μετονομάσει το χαρτοφυλάκιο ο Τραμπ. Είχε εξάλλου ήδη δώσει τα διαπιστευτήριά του, προχωρώντας σε εκκαθαρίσεις σοβιετικού τύπου στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. O Χέγκσεθ έδωσε εντολή στο Πεντάγωνο να χτενίσει τους λογαριασμούς στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού, προκειμένου να τιμωρηθούν όσοι αναφέρθηκαν με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς στον Τσάρλι Κερκ ή δικαιολόγησαν τη δολοφονία του.

Επιλεκτική η ευαισθησία, καθώς ούτε ο Κερκ διατηρούσε κάποιο δημόσιο αξίωμα, ούτε ο Χέγκσεθ είχε δώσει αντίστοιχη εντολή μετά τη δολοφονία της βουλευτή των Δημοκρατικών στη Μινεσότα, Μελίσα Χόρτμαν ή για οποιονδήποτε άλλο Αμερικανό πολίτη.

Τι διαφορετικό είχε ο Κερκ; Ήταν προσωπικός φίλος και ομοϊδεάτης του Χριστιανοεθνικιστή Χέγκσεθ και ένας πραγματικός ευαγγελιστής του κινήματος MAGA.

Η υπουργός Δικαιοσύνης, Παμ Μπόντι, έδωσε συνέντευξη και διαχώρισε την ελευθερία του λόγου από τη «ρητορική μίσους», αφήνοντας να εννοηθεί ότι τέτοια είναι κάθε αντίθετη άποψη για τον Κερκ. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι η προαναγγελία διώξεων. «Θα σας βάλουμε στο στόχαστρο και θα σας κυνηγήσουμε αν στοχεύσετε οποιονδήποτε με ρητορική μίσους», είπε.

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς ανέλαβε για μια ημέρα τα ηνία της εκπομπής του Τσάρλι Κερκ, κάλεσε τους ακροατές να καταδώσουν όσους βγαίνουν εκτός γραμμής στους εργοδότες τους και κήρυξε τον διχασμό.

Διανθίζοντας την ομιλία του με αναφορές στον Σόρος, δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρχει ενότητα με όσους «επιχαίρουν» για τη δολοφονία του Κερκ, αλλά και με όσους «χρηματοδοτούν τα άρθρα τους» και «πληρώνουν τους μισθούς τους». Ήταν πλέον σαφές ότι η ελευθερία του Τύπου βρίσκεται υπό αίρεση.

Ίσως παρατηρήσατε πως από όλα τα παραπάνω λείπει ο ορισμός του τι είναι αποδεκτό και τι όχι. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι η ελευθερία της έκφρασης έχει όρια (και επιπτώσεις), ποιος βάζει αυτά τα όρια; Μπορεί μια κυβέρνηση να αποφασίζει με πολιτικά κριτήρια τι επιτρέπεται και τι όχι;

Ο Τσάρλι Κερκ ανήκε στον στενό πυρήνα των MAGA. Ο Τσάρλι Κερκ αποφασίστηκε να αγιοποιηθεί ως μάρτυρας του κινήματος, και για να γίνει αυτό κάποια πράγματα δεν πρέπει να λέγονται -ακόμη και αν είναι πράγματα που έλεγε ο ίδιος ο Κερκ. Αρκεί μια επικριτική αναφορά σε δηλώσεις του εκλιπόντα, όπως για παράδειγμα ότι οι μαύρες γυναίκες δεν διαθέτουν τη διανοητική ικανότητα να ανταγωνιστούν τις λευκές, για να σε κατηγορήσουν ότι σπέρνεις το μίσος.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο κόψιμο της εκπομπής του Τζίμι Κίμελ, από το τηλεοπτικό δίκτυο ABC, ιδιοκτησίας Disney. Ο λόγος ήταν ένα σκωπτικό σχόλιο του παρουσιαστή, όχι για τον ίδιο τον Κερκ, αλλά για την εκμετάλλευση της δολοφονίας του από τους MAGA.

«Εκτελεστής» ήταν η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών (Federal Communications Commision – FCC), το κυβερνητικό όργανο που εποπτεύει τηλεπικοινωνιακούς φορείς και ΜΜΕ. Επικεφαλής της Αρχής είναι ο Μπρένταν Καρ, ένας από τους αρχιτέκτονες της αντιδραστικής «Ατζέντας 2025», του μανιφέστου για τη συντηριτικοποίηση της Αμερικής.

Μιλώντας στον συντηρητικό podcaster Μπένι Τζόνσον, ο Καρ κάλεσε τα δίκτυα των τοπικών σταθμών που αναμεταδίδουν το πρόγραμμα του ABC να αναλάβουν τις ευθύνες τους, απειλώντας τους με αφαίρεση αδειών. «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό με τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο», είπε. «Αυτές οι εταιρείες μπορούν να βρουν τρόπους να αναλάβουν δράση κατά του Κίμελ, διαφορετικά θα υπάρξει επιπλέον δουλειά για την FCC», πρόσθεσε. Λίγες ώρες μετά, η εκπομπή του Κίμελ ήταν παρελθόν. Καραμπινάτη κρατική παρέμβαση, δηλαδή.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης Τραμπ είναι ξεκάθαρες. Εξίσου ξεκάθαρες είναι όμως και οι ευθύνες των μέσων μαζικής ενημέρωσης, και συγκεκριμένα των μητρικών εταιρειών στις οποίες ανήκουν τα τηλεοπτικά δίκτυα. Η αμερικανική κυβέρνηση δεν χρειάστηκε να περάσει κάποια νέα νομοθεσία για να ανακατέψει την τράπουλα των ΜΜΕ. Αρκούσαν οι απειλές.

Πριν το ABC και την Disney υπήρχε το CBS και η Paramount. Με μια εξωφρενική αγωγή, ο Ντόναλντ Τραμπ αξίωνε αποζημίωση δισεκατομμυρίων, ισχυριζόμενος ότι το μοντάζ μιας συνέντευξης της Κάμαλα Χάρις ήταν ευνοϊκό για την αντίπαλό τους στις προεδρικές εκλογές. Η Paramount, αντί να δώσει μια φαινομενικά εύκολη μάχη στα δικαστήρια, συμβιβάστηκε και πλήρωσε 16 εκατ. δολάρια. Ο λόγος; Χρειαζόταν κυβερνητική έγκριση (από την FCC, βεβαίως!) για να προχωρήσει η εξαγορά της από την εταιρεία “Skydance Media”, μια συμφωνία ύψους 8 δισ. δολαρίων.

Ο κατευνασμός όμως το μόνο που καταφέρνει είναι να ανοίξει την όρεξη του επιτιθέμενου. Ταξιδεύοντας για το Λονδίνο, ο Ντόναλντ Τραμπ μίλησε με τους δημοσιογράφους που τον συνόδευαν στο Air Force One. «Mου δίνουν μόνο κακή δημοσιότητα», είπε για τα τηλεοπτικά δίκτυα. «Ίσως θα έπρεπε να τους αφαιρεθεί η άδειά τους, θα εξαρτηθεί από τον Μπρένταν Καρ», πρόσθεσε.

• Ντόναλντ Τραμπ
• Πιτ Χέγκσεθ
• Τζέι Ντι Βανς
• Τζίμι Κίμελ
• Τσάρλι Κερκ