Νίκος Καρβέλας για Άννα Βίσση: «Μείναμε άφραγκοι, χωρίσαμε, μαλώσαμε» – Η γνωριμία, ο έρωτας και ο επεισοδιακός χωρισμός

Όπως είπε: «Η εντεχνίλα άρχιζε να σαπίζει όταν σταμάτησε το ωραίο ελληνικό τραγούδι έγινε έντεχνο, δηλαδή το τραγούδι των ατάλαντων, των δυσκοίλιων. Το έντεχνο είναι το τραγούδι της δυσκοιλιότητας. Προσπαθούν να βρουν δύσκολα λόγια, δύσκολες αρμονίες για να μιμηθούν τον Χατζιδάκη, είναι δακρύβρεχτα σενάρια της σύγχρονης ελληνικής μουσικής κουλτούρας. Τότε οι συνθέτες ήταν ελληνοπρεπείς συνθέτες με προσωπικότητα και με ταλέντο, ελληνοπρεπέστατο. Από το 1990 και μετά που τελείωσε αυτή η γενιά συνθετών έπεσε στο χάος των έντεχνων, των ανθρώπων που δεν μπορώ να κρίνω. Άμα κρίνω πιάνεσαι κορόιδο. Δεν μιλάω για όλα τα τραγούδια, υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά ο κανόνας είναι οχετός».
Στη συνέχεια, εξήγησε γιατί η γιαγιά του τον αποκαλούσε «γρηγοροχόρτατο»: «Η γιαγιά μου με έλεγε γρηγοροχόρτατο, άλλαζα γρήγορα σχέσεις.Καθόμουν μία μέρα, άντε μιάμιση και μετά πήγαινα σε επόμενη σχέση. Βαριόμουν πάρα πολύ γρήγορα και με έλεγε γρηγοροχόρτατο».