Ο Αλέξης και η «Ιθάκη» του: από την έξοδο στα μνημόνια στην είσοδο στα βιβλιοπωλεία – Η Ζωή και η… ψηφιακή Ζωή στην Τεχνόπολη – Κακό χωριό τα λίγα σπίτια… Γαλάζια “ανατάρτικα” και στην ΚΕΔΕ

Κάποτε ο Αλέξης Τσίπρας υποσχόταν έξοδο από τα μνημόνια «με πυξίδα την ελπίδα». Τώρα, λίγα χρόνια μετά, κρατά άλλη πυξίδα – αυτή της λογοτεχνίας. Και τη βάφτισε «Ιθάκη». Ναι, όπως το 2018, τότε που μιλούσε για την «έξοδο της χώρας» και φορούσε λευκό πουκάμισο στην Ιθάκη για να σημάνει το τέλος των μνημονίων. Μόνο που αυτή τη φορά, η «Ιθάκη» δεν είναι νησί· είναι βιβλίο.

Ο πρώην πρωθυπουργός εξήγησε, με φιλοσοφική διάθεση, ότι «η Ιθάκη δεν είναι προορισμός, είναι ταξίδι αέναο». Δηλαδή, κάπως σαν τον σοσιαλισμό: όλοι τον αναζητούν, κανείς δεν τον βρίσκει. «Όσο πλησιάζεις, τόσο απομακρύνεται», είπε. Μια φράση που θα μπορούσε να κοσμεί και τον τίτλο του επόμενου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Τσίπρας περιέγραψε το βιβλίο του ως μια αλληγορία της «συλλογικής περιπέτειας», ένα ταξίδι «διεκδίκησης, ελπίδας και ονείρων». Δηλαδή, ένα déjà vu πολιτικής ρητορικής – μόνο που αυτή τη φορά το κάνει σε πρώτο ενικό και με πιο ήρεμο βλέμμα.

Και κάπου εδώ η ειρωνεία της Ιστορίας χαμογελά:
ο άνθρωπος που κάποτε μιλούσε για την Ιθάκη της Ελλάδας, τώρα μιλά για τη δική του. Μόνο που τότε το καράβι είχε τρικυμία· τώρα έχει εκδοτικό συμβόλαιο.

Η «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι τελικά προορισμός. Είναι υπενθύμιση ότι, στην πολιτική, ο δρόμος έχει πάντα περισσότερη ποίηση απ’ ό,τι ο απολογισμός.

Κακό χωριό τα λίγα σπίτια…

Δεν παίζονται αυτά τα «παιδιά» της Νέας Αριστεράς! Δεν φτάνει που χτυπάνε μύγες στο μαγαζί τους-δεν πατάει άνθρωπος δηλαδή, όπως λένε όλες οι δημοσκοπήσεις- τώρα ετοιμάζονται να…διασπαστούν. Ναι, μα το Θεό!

Ηδη χωρίστηκαν στα δυό: Οι προεδρικοί που θέλουν συνεργασίες της ευρύτερης Κεντροαριστεράς ως αντίπαλο δέος του Μητσοτάκη -και δεν απορρίπτουν από το κεντροαριστερό όλον ούτε το κόμμα Τσίπρα- και οι…άλλοι που επιθυμούν καθαρό, αριστερό ριζοσπαστικό κόμμα και συνεργασίες με κόμματα που κινούνται σε αυτόν τον χώρο κι ας είναι εξωκοινοβουλευτικά.

Ποιός…κερδίζει μέχρι στιγμής; Οι άλλοι! Δηλαδή, δεν πέρασε η…κεντροαριστερή εισήγηση του προέδρου Χαρίτση στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής που έγινε το Σαββατοκύριακο. Ούτε η ιδέα του να παρακαμφθεί η Κεντρική Επιτροπή και να υπάρξει προσφυγή στη βάση.

Κάτι πήγε να πεί ο Θοδωρής Δρίτσας για…σασμό, δηλαδή να γίνει ανακωχή για λίγο διάστημα μέχρι να δούν τι θα κάνουν, αλλά η πρότασή του απορρίφθηκε. Ετσι οδεύουν για Συνέδριο μέσα στον Ιανουάριο του 2026, αλλά κανένας δεν είναι σίγουρος οτι θα φτάσουν μέχρις εκεί…σώοι και αβλαβείς, και να χωρίσουν εκεί τα τσανάκια τους. Συμπαθείς άνθρωποι, ρε παιδί μου, αυτοί οι ΝΕΑΡίτες, αλλά όπως λέγανε παλιά στα χωριά «Κακό χωριό τα λίγα σπίτια»…

Η Ζωή και η… ψηφιακή Ζωή στην Τεχνόπολη

Αν πιστεύατε ότι τα πολιτικά προγράμματα παρουσιάζονται μόνο με PowerPoint και βαρετές ομιλίες, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήρθε να το ανατρέψει. Κυριολεκτικά. Γιατί στην Τεχνόπολη, το βράδυ της Δευτέρας, δεν ανέβηκε στη σκηνή μόνη της — αλλά παρέα με… τον ψηφιακό της σωσία.

Η «ψηφιακή Ζωή», φτιαγμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, παρουσίασε το πρόγραμμα της Πλεύσης Ελευθερίας εναλλάσσοντας ρόλους, από μαθήτρια και αγρότισσα μέχρι νοσηλεύτρια και… Γερμανίδα με στολή (στην ενότητα για τις γερμανικές οφειλές, φυσικά – μην πάει αλλού το μυαλό σας). Ένα πολιτικό one woman show με δύο Ζωές και καμιά ανία.

Η πρόεδρος της Πλεύσης δήλωσε συγκινημένη: «Αυτό που κάνουμε σήμερα θα μείνει στην ιστορία και θα γράψει ιστορία». Ίσως όντως – γιατί πρώτη φορά πολιτικός είχε τόσο κυριολεκτικά διπλή παρουσία.

Και αν η «ψηφιακή Ζωή» μιλούσε για το μέλλον της τεχνολογίας, η «ανθρώπινη Ζωή» έκλεισε με το σύνθημα «Ο άνθρωπος μπροστά». Εντάξει, αρκεί να μην τον αντικαταστήσει πρώτα με hologram.

Πάντως, αν συνεχίσει έτσι, στις επόμενες εκλογές ίσως να μην χρειάζεται καν debate. Θα το κάνει μόνη της — με τον εαυτό της.

Γαλάζια “αντάρτικα” στην ΚΕΔΕ

Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου, αποφάσισε να θυμίσει στην κυβέρνηση τι σημαίνει… αυτοδιοίκηση. Μετρώντας τα δισ. ευρώ, διαπίστωσε ότι οι Δήμοι λαμβάνουν μόλις 3 αντί για τα 8 που προβλέπει ο νόμος και έκανε λόγο για «θεσμική ασυνέπεια». Όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι άλλο να σου κάνει αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ, κι άλλο ο δικός σου πρόεδρος.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η πρόταση της παράταξής του πέρασε με 92 ψήφους, μόλις τρεις παραπάνω από του Χάρη Δούκα — όταν στις εκλογές της ΚΕΔΕ το σκορ ήταν 66% – 30%. Κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία άρχισαν να ψάχνουν ποιος ψήφισε… «αντάρτικα». Γιατί, αν οι Δήμοι αρχίσουν να μετρούν όπως οι κάλπες, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο «θεσμικό» — είναι και πολιτικό.

Η Κρήτη οπλοφορεί, η κυβέρνηση στοχεύει στην παιδεία

Η υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Σέβη Βολουδάκη, πήρε το όπλο της —μεταφορικά— για να υπερασπιστεί την Κρήτη μετά τα πρόσφατα περιστατικά οπλοκατοχής, λέγοντας πως «είναι άδικο να χαρακτηρίζεται ένα ολόκληρο νησί από μεμονωμένα περιστατικά». Και μέχρι εκεί, καλά.
Μόνο που στη συνέχεια είπε ότι «η πρόληψη πρέπει να ξεκινήσει από την παιδεία, για να μάθει η νέα γενιά ότι η οπλοκατοχή δεν είναι στοιχείο ταυτότητας». Δηλαδή, ναι μεν δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά πρέπει να εκπαιδεύσουμε μια ολόκληρη γενιά για να σταματήσει να… πυροβολά στις χαρές.
Αυτό κι αν είναι πολιτική στόχευση χωρίς σιγαστήρα.

• Αλέξης Τσίπρας