Ο Ανδρουλάκης έκαψε την «κυβέρνηση των ηττημένων», ο Γερουλάνος μέτρησε 100 στελέχη στο τραπέζι, το ΠΑΣΟΚ ανοίγει πόρτες σε ανεξάρτητους και η Άγκυρα ανακάλυψε… το Ισραήλ πίσω από το Καστελλόριζο

Η ΔΕΘ τελείωσε, οι αρχηγοί κατέβηκαν από το Βελλίδειο και τώρα αρχίζει το δυσκολότερο μέρος, να μετατραπούν οι ομιλίες σε ψήφους. Στο ΠΑΣΟΚ δηλώνουν ότι η Θεσσαλονίκη ήταν επανεκκίνηση και ετοιμάζουν νέο γύρο διεύρυνσης. Ο Ανδρουλάκης έκλεισε την πόρτα σε σενάρια «κυβέρνησης ηττημένων», ο Γερουλάνος φρόντισε να δείξει ότι διαθέτει δικό του δίκτυο μέσα στο κόμμα, ενώ στα ελληνοτουρκικά η επίσκεψη Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο εξακολουθεί να παράγει πολύ περισσότερο θόρυβο στην Άγκυρα απ’ ό,τι στην Αθήνα.

Ο Ανδρουλάκης τα έβαλε όλα στην «πρωτιά»

Αν κάτι έμεινε από τη συνέντευξη Τύπου του Νίκου Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ, είναι ότι αποφάσισε να ανεβάσει τον πήχη εκεί όπου δεν υπάρχουν δικαιολογίες, στην πρώτη θέση.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απέρριψε σενάρια συνεργασίας με τη ΝΔ και επέμεινε ότι η στρατηγική του είναι η νίκη στις εθνικές εκλογές. Παράλληλα έστρεψε τα πυρά του τόσο στον Κυριάκο Μητσοτάκη όσο και στον Αλέξη Τσίπρα. Η πολιτική λογική είναι σαφής. Αν το ΠΑΣΟΚ παραδεχθεί ότι διεκδικεί απλώς τη δεύτερη θέση, έχει ήδη αποδεχθεί ότι ο Μητσοτάκης κέρδισε. Αν συζητά από τώρα με ποιον θα συνεργαστεί, εμφανίζεται ως μελλοντικός εταίρος κάποιου άλλου. Άρα η γραμμή είναι, «Πρώτοι και μετά συζητάμε».

Το μόνο μικρό πρόβλημα είναι ότι πριν από την πρώτη θέση πρέπει να περάσει και από τη δεύτερη. Και εκεί σήμερα κάθεται ο Τσίπρας.

Έκαψε και την «κυβέρνηση των ηττημένων»

Υπάρχει όμως και μία σημαντική πολιτική λεπτομέρεια. Ο Ανδρουλάκης απέκλεισε στην πράξη το σενάριο σχηματισμού κυβέρνησης από κόμματα που αθροίζουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία χωρίς τη συμμετοχή του πρώτου κόμματος, επιμένοντας ότι θέλει το ΠΑΣΟΚ πρώτο.  Αυτό αφαιρεί από το Μαξίμου ένα από τα αγαπημένα του προεκλογικά σενάρια, την «κυβέρνηση των ηττημένων». Βέβαια δημιουργεί άλλο ερώτημα. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν γίνει πρώτο και δεν συνεργάζεται με τη ΝΔ, τι ακριβώς θα κάνει; Η απάντηση προς το παρόν είναι, θα γίνει πρώτο. Στην πολιτική αυτό λέγεται στρατηγικός στόχος. Στο στοίχημα θα λεγόταν λίγο πιο ριψοκίνδυνη απόδοση.

Το ΠΑΣΟΚ τώρα παίζει άμυνα  στον Τσίπρα

Η μεγάλη αλλαγή στη στρατηγική Ανδρουλάκη είναι ότι δεν αντιμετωπίζει πλέον μόνο τον Μητσοτάκη ως αντίπαλο. Η μάχη με τον Τσίπρα είναι εξίσου κρίσιμη αλλά έπεσαν οι τόνοι γιατί ποτέ δεν ξέρεις… Στη Χαριλάου Τρικούπη θέλουν να ακυρώσουν το αφήγημα ότι η Κεντροαριστερά έχει ήδη βρει νέο ιδιοκτήτη και επιμένουν ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει οργανωμένη κομματική βάση, κοινοβουλευτική παρουσία και ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα. Οι επόμενες πολιτικές μάχες, με ιδιαίτερο βάρος στην Αττική, θεωρούνται κρίσιμες για αυτή τη στρατηγική. Ουσιαστικά ο Ανδρουλάκης προσπαθεί να πει, «Ο Τσίπρας έχει το momentum. Εγώ έχω το μαγαζί». Και το ερώτημα είναι ποιο από τα δύο θα προτιμήσει τελικά ο πελάτης.

Ανοίγουν οι πόρτες για ανεξάρτητους

Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει τη στρατηγική διεύρυνσης και οι πληροφορίες για νέες προσχωρήσεις βουλευτών αποκτούν όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Σημερινό ρεπορτάζ κάνει λόγο για προχωρημένες διεργασίες με ανεξάρτητους βουλευτές, στο πλαίσιο της προσπάθειας της Χαριλάου Τρικούπη να ενισχύσει τόσο την κοινοβουλευτική της παρουσία όσο και την εικόνα ενός ευρύτερου πόλου της Κεντροαριστεράς. Εδώ χρειάζεται να κρατήσουμε τη διατύπωση, διεργασίες, όχι τετελεσμένες μεταγραφές, μέχρι να υπάρξουν επίσημες ανακοινώσεις. Αλλά η κατεύθυνση είναι καθαρή. Ο Ανδρουλάκης θέλει να αποδείξει ότι η διεύρυνση προς τον χώρο της Κεντροαριστεράς δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του Τσίπρα. Και κάπως έτσι φτάσαμε στην Κεντροαριστερά του 2026, ανταλλαγή πληθυσμών χωρίς Συνθήκη της Λωζάννης.

Ο Γερουλάνος έστρωσε τραπέζι για εκατό

Και τώρα πάμε στο ωραίο παρασκήνιο. Πριν από την ομιλία Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ, ο Παύλος Γερουλάνος παρέθεσε στην Καμάρα τραπέζι σε περίπου 100 στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Βουλευτές, ευρωβουλευτές, κομματικά στελέχη και μέλη της Κεντρικής Επιτροπής έδωσαν το «παρών». Προφανώς, ένα γεύμα είναι ένα γεύμα. Αλλά στην πολιτική εκατό στελέχη στο ίδιο τραπέζι δεν είναι απλώς παρέα. Είναι και αριθμητική. Ο Γερουλάνος παραμένει διακριτός εσωκομματικός πόλος και δεν χρειάζεται να κάνει θόρυβο για να το υπενθυμίσει όπως ο Δούκας που έχασε το τρένο. Αρκεί να κάνει κράτηση. Για εκατό. Και όταν σε ένα κόμμα κάποιος μπορεί να βάλει εκατό στελέχη στο ίδιο τραπέζι, καλό είναι να μη ρωτάς μόνο τι είχε το μενού. Ρωτάς και ποιοι κάθονταν δίπλα σε ποιους.

Η επόμενη μάχη του Ανδρουλάκη δεν είναι στο Βελλίδειο

Η Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζει πάντως ότι ο ενθουσιασμός των στελεχών δεν αρκεί. Η επόμενη πραγματική δοκιμασία είναι οι μετρήσεις μετά τη ΔΕΘ. Το ΠΑΣΟΚ θέλει να διαπιστώσει εάν η παρουσία Ανδρουλάκη στη Θεσσαλονίκη κατάφερε να αλλάξει τη σχέση του με τον Τσίπρα και, κυρίως, αν μπορεί να αρχίσει να κλείνει την απόσταση που τους χωρίζει. Διότι μπορεί ένα κόμμα να κερδίσει τις εντυπώσεις στο Βελλίδειο. Η κάλπη όμως δεν έχει θεωρεία επισήμων.

Ο Τσίπρας τώρα πρέπει να υπερασπιστεί τη δεύτερη θέση

Για τον Αλέξη Τσίπρα αλλάζει επίσης η φύση του παιχνιδιού. Μέχρι τώρα το πολιτικό ερώτημα ήταν αν το νέο κόμμα θα καταφέρει να εκτοπίσει το ΠΑΣΟΚ από τη δεύτερη θέση. Το έκανε. Τώρα όμως πρέπει να την κρατήσει. Στην τελευταία GPO η ΝΔ καταγράφηκε στο 30,6% στην εκτίμηση ψήφου, η ΕΛ.Α.Σ. στο 16% και το ΠΑΣΟΚ στο 12,8%.  Η διαφορά παραμένει σημαντική, αλλά για τον Τσίπρα η περίοδος της «καινούργιας άφιξης» τελειώνει. Από εδώ και πέρα δεν θα αξιολογείται μόνο για το ότι επέστρεψε. Θα αξιολογείται για το τι λέει, ποιοι το λένε μαζί του και αν το πρόγραμμα αντέχει όταν αρχίζουν οι δύσκολες ερωτήσεις. Άλλο teaser. Άλλο κανονική προβολή.

Σιακαντάρης: η διευκρίνιση που δεν έκλεισε εντελώς το θέμα

Η υπόθεση Γιώργου Σιακαντάρη εξακολουθεί να αφήνει ουρά στο νέο κόμμα. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι δεν απομακρύνθηκε από την ΕΛ.Α.Σ., αλλά είχε ζητήσει να μη συμμετάσχει στα ανώτερα κομματικά όργανα. Το θέμα από μόνο του πιθανότατα δεν μετακινεί εκλογικά ποσοστά. Αποκαλύπτει όμως ένα ευρύτερο πρόβλημα που κάθε νέο κόμμα αντιμετωπίζει, ποιος μιλά εξ ονόματος ποιου και μέχρι πού φτάνει η επίσημη γραμμή. Ο Τσίπρας θέλει ένα κόμμα πειθαρχημένο, με σαφή μηνύματα και χωρίς τις γνωστές πολυφωνίες του παρελθόντος. Γιατί αν κάθε δήλωση χρειάζεται μετά διευκρίνιση, στο τέλος το κόμμα χρειάζεται περισσότερους εκπροσώπους για τις διευκρινίσεις παρά για τις δηλώσεις.

Το Μαξίμου έχει έναν αντίπαλο μπροστά και έναν πιθανό δεξιά

Για την κυβέρνηση η εικόνα είναι σύνθετη. Από τη μία, η ΝΔ εξακολουθεί να διαθέτει καθαρό προβάδισμα. Από την άλλη, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να είναι πρώτη, αλλά να φτάσει στις κάλπες με ποσοστά που επιτρέπουν να μιλά πειστικά για αυτοδυναμία. Και κάπου εκεί υπάρχει πάντα η μεταβλητή Σαμαρά. Το ενδεχόμενο νέου κόμματος στα δεξιά της ΝΔ εξακολουθεί να λειτουργεί ως πολιτικός αστερίσκος, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει νέα επίσημη ανακοίνωση. Στο Μαξίμου λοιπόν έχουν μια παράξενη δουλειά, κοιτούν τον Τσίπρα μπροστά, τον Ανδρουλάκη λίγο πιο πίσω και κάθε τόσο ρίχνουν μια ματιά στον δεξιό καθρέφτη. Στην οδήγηση αυτό λέγεται ασφάλεια. Στην πολιτική λέγεται Σαμαράς.

Καστελλόριζο: το μήνυμα έφτασε στην Άγκυρα

Η επίσκεψη Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο εξακολουθεί να παράγει αντιδράσεις στην Τουρκία. Τουρκικά μέσα χαρακτήρισαν την παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού «πρόκληση», επαναφέροντας αιτιάσεις περί στρατιωτικοποίησης, ενώ η επίσκεψη αναλύεται σε συνδυασμό με την ενίσχυση της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας–Ισραήλ.

Η Αθήνα από την πλευρά της επιμένει ότι δεν πρόκειται να δεχθεί απειλές ή υποδείξεις για την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, με το κυβερνητικό μήνυμα να συνδυάζει αποτροπή και διάθεση διαλόγου. Αν λοιπόν υπήρχε αμφιβολία αν η επιλογή Καστελλόριζου εξέπεμψε πολιτικό μήνυμα, λύθηκε. Το μήνυμα παρελήφθη. Και, όπως φαίνεται από τα πρωτοσέλιδα, δεν άρεσε ιδιαίτερα στον παραλήπτη.

Και η Milliyet βρήκε πίσω από όλα… το Ισραήλ

Η πιο εντυπωσιακή τουρκική ανάγνωση ήρθε από τον διευθυντή της Milliyet, Οζάι Σεντίρ, ο οποίος υποστήριξε ότι το Ισραήλ επιδιώκει να προκαλέσει ελληνοτουρκικό πόλεμο. Η θέση προφανώς αποτελεί εκτίμηση του συγκεκριμένου Τούρκου δημοσιογράφου και όχι επίσημη θέση της τουρκικής κυβέρνησης. Έχει όμως σημασία για έναν άλλο λόγο. Δείχνει πόσο έντονα η ελληνοϊσραηλινή στρατηγική συνεργασία αρχίζει να εντάσσεται στην τουρκική ανάγνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Κάποτε στην Άγκυρα για όλα έφταιγε η Ελλάδα. Μετά έφταιγε η Ευρώπη. Τώρα φαίνεται ότι μπήκε στο πακέτο και το Ισραήλ. Το γεωπολιτικό καλάθι μεγαλώνει.

• Αλέξης Τσίπρας
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Μέγαρο Μαξίμου
• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής