«Ο Δημήτρης δεν τα κατάφερε, έφυγε – Όλα σκοτείνιασαν»: Η συγκλονιστική κατάθεση ψυχής του Βαγγέλη Μόρα

Μια σπάνια, βαθιά ανθρώπινη συνέντευξη παραχώρησε ο Βαγγέλης Μόρας στο site του γνωστού Ιταλού δημοσιογράφου, Τζανλούκα Ντι Μάρτζιο. Ο παλαίμαχος διεθνής αμυντικός (ΑΕΚ, ΑΕΛ, Μπολόνια, Βερόνα) και νυν προπονητής της εθνικής Ελλάδας Κ19, άνοιξε την καρδιά του και περιέγραψε τον τιτάνιο, αλλά άνισο αγώνα του αδελφού του, Δημήτρη, απέναντι στη λευχαιμία.

Μέσα από την αφήγησή του, ο πόνος της απώλειας μετουσιώνεται σε ένα ισχυρό μήνυμα ζωής, αλληλεγγύης και προσφοράς, το οποίο οδήγησε και στη δημιουργία του ιδρύματος “Save Moras“.

Η διάγνωση και η μάχη απέναντι στην αρρώστια

Ο Βαγγέλης Μόρας θυμάται το πώς ξεκίνησαν όλα την άνοιξη του 2014, όταν ο αδελφός του ταξίδεψε στην Αυστραλία, παρά το γεγονός ότι ήξερε πως είχε ένα πρόβλημα στο αίμα.

«Δύο μέρες αργότερα, δέχθηκα τηλεφώνημα από τον πατέρα μου: “Ο Δημήτρης δεν ένιωθε καλά και πήγε στο νοσοκομείο. Έχει οξεία μορφή λευχαιμίας, θα χρειαστεί επέμβαση για μεταμόσχευση”», θυμάται.

Η πρώτη μεταμόσχευση φάνηκε να αποδίδει, όμως οκτώ μήνες αργότερα τα αποτελέσματα των εξετάσεων ήταν καταδικαστικά. Η λευχαιμία δεν είχε υποχωρήσει. Παρ’ όλα αυτά, ο Δημήτρης επέλεξε να επιστρέψει στην Ελλάδα λέγοντας: «Αν είναι να πεθάνω, θα το κάνω στο σπίτι».

«Το έκανε επίτηδες, ήθελε να μας προστατεύσει»

Το πιο συγκλονιστικό κομμάτι της αφήγησης αφορά τις τελευταίες ημέρες του Δημήτρη, όταν ο Βαγγέλης κλήθηκε να φύγει για την Ιταλία και την προετοιμασία της ομάδας του.

«Μου είπε να μείνω ήρεμος και να πάω στην προετοιμασία… Μου είπε ότι θα με πάρει τηλέφωνο όταν όλα θα ήταν έτοιμα για τη δεύτερη μεταμόσχευση. Μου είπε πως όλα θα πάνε καλά. Αντί γι’ αυτό, έφυγε».

Ο Μόρας εξηγεί πως ο αδελφός του γνώριζε το τέλος του, αλλά επέλεξε να μην τον «βαρύνει» με αυτό: «Το έκανε επίτηδες. Τον ξέρω. Ήξερε ότι πέθαινε· δεν ήθελε να τον δω για να μη νιώσω άσχημα. Προσπάθησε να προστατεύσει εμένα και εμάς… Πάντα δυνατός, πάντα θετικός».

Η επιστροφή και η συνειδητοποίηση του «τίποτα»

Η είδηση του θανάτου ήρθε με ένα τηλεφώνημα. Ο Βαγγέλης Μόρας πήρε το πρώτο ταξί για το αεροδρόμιο.

«Εκείνο το ταξίδι είναι η χειρότερη και πιο οδυνηρή ανάμνηση εκείνης της στιγμής. Έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ… Ήθελα να τον αγκαλιάσω άλλη μια φορά. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, δεν έκλαψα. Φόρεσα πανοπλία».

Αντικρίζοντας τον αδελφό του στο φέρετρο, όπως εξομολογείται, συνειδητοποίησε το εφήμερο της ύπαρξης: «Μια στιγμή που με έκανε να καταλάβω ότι δεν είμαστε τίποτα. Είμαστε περαστικοί. Και πρέπει να δώσουμε νόημα σε αυτό το πέρασμα».

Το «Save Moras» και το αληθινό νόημα της ζωής

Μέσα από τη δική του εμπειρία, αλλά και από ένα σοβαρό τροχαίο που είχε ο ίδιος στη Βουδαπέστη, ο Βαγγέλης Μόρας αναθεώρησε τα πάντα.

«Ζούμε σε έναν κόσμο που τρέχει διαρκώς… ξεχνώντας αυτό που δίνει νόημα στη ζωή: τους αγαπημένους μας, την οικογένειά μας… τη βοήθεια προς τους άλλους».

Αυτό ακριβώς πρεσβεύει το ίδρυμα “Save Moras”, το οποίο δημιουργήθηκε για την ενημέρωση και την ενίσχυση της δωρεάς μυελού των οστών. «Γιατί σώζοντας, σώζουμε και τον εαυτό μας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο νόημα στη ζωή μας. Το ξέρω· μου το έμαθε ο Δημήτρης», καταλήγει η συγκινητική μαρτυρία.

• Βαγγέλης Μόρας
• Δημήτρης Μορας