Ο κόσμος αλλάζει άρδην! Με τη χώρα μας να παρακολουθεί αμήχανα αντί να πρωταγωνιστεί… Και η κορύφωση του δράματος των Τεμπών πλησιάζει προκαλώντας τριγμούς στην κυβέρνηση

Θα το δούμε άραγε σήμερα το πόρισμα του εθνικού οργανισμού διερεύνησης αεροπορικών και σιδηροδρομικών δυστυχημάτων για το έγκλημα των Τεμπών; Και αν ναι,  θα εξηγεί επιτέλους τι συνέβη με την πυρόσφαιρα; Για να δούμε τι θα δούμε μετά από τόσο μεγάλη αναμονή… Αν και όλοι εκτιμούν ότι το πόρισμα θα βγει αύριο Πέμπτη!

Πάντως η συζήτηση για τα κίνητρα των πολιτών που τους κατεβάζουν σε δρόμους και πλατείες την Παρασκευή,  ημέρα της 2ης μαύρης επετείου του εγκλήματος των Τεμπών,  καλά κρατεί.  Η κυβέρνηση διοχετεύει συνεχώς πληροφορίες για δήθεν παρακίνηση των πολιτών σε βία δια των σόσιαλ μίντια! Προσπαθεί να τρομάξει τον κόσμο κάνοντας λόγο για χιλιάδες αστυνομικούς στους δρόμους “για την προστασία της ασφάλειας των πολιτών “, για ντρόουνς και ελικόπτερα που θα επιτηρούν τις συγκεντρώσεις… Για τοξική τακτική και τοξικό λόγο της αντιπολίτευσης που δήθεν επιδιώκει την “αποσταθεροποίηση “!!! Για καταστροφή της χώρας (!!!) σε περίπτωση πτώσης της κυβέρνησης Μητσοτάκη!!! Παρουσιάζει τεχνιτά αδιέξοδα του στυλ “μετά τον Μητσοτάκη ποιός;”…  Λες και αν δεν υπάρχει λύση διακυβέρνησης της χώρας από ένα προοδευτικό μέτωπο,  είναι αδύνατον να βρεθεί εντός της ΝΔ , επόμενος επικεφαλής του κόμματος και της κυβέρνησης!…

Οι πολίτες από την πλευρά τους εμφανίζονται κουρασμένοι και εξοργισμένοι από τα ψευτοδιλήμματα που ψελλίζει η κυβέρνηση.  Όπως και από την προσπάθεια των ανωτάτων κλιμακίων της δικαιοσύνης να απαιτήσουν την πλήρη απουσία κριτικής στο έργο των δικαστικών λειτουργών!!! Ευτυχώς υπάρχουν και επώνυμες φωνές στον πολιτικό κόσμο,  όπως χτες η Άννα Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ , που εξηγούν ότι “και οι κρίνοντες κρίνονται”… Αυτό δηλαδή που είναι βαθιά και ριζωμένη αντίληψη του λαού.  Ο οποίος σε απίστευτα ψηλά ποσοστά δηλώνει την αμφιβολία του για την εύρυθμη λειτουργία της δικαιοσύνης,  αν όχι την έλλειψη εμπιστοσύνης στον πυλώνα αυτόν της δημοκρατίας.

Τα κυβερνητικά παπαγαλάκια ζητούν δια των μέσων ενημέρωσης να καταλάβουν,  λέει,  γιατί ο κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους και σηκώνεται από τον καναπέ! Στον οποίο βολικά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη,  παρέμενε καρφωμένος επί χρόνια… Πάμε λοιπόν να το εξηγήσουμε παραθέτοντας τη σειρά των γεγονότων των δύο ετών από την ημέρα του εγκλήματος των Τεμπών.  Το ρεζουμέ έκανε ο ευρωβουλευτής του ΣΎΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης σε άρθρο του .

Πριν δύο χρόνια 57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην τραγική σύγκρουση δύοτρένων. Το σιδηροδρομικό δίκτυο λειτουργούσε χωρίς συστήματα ασφαλείας, χωρίς κέντρο τηλεδιοίκησης, με μειωμένο προσωπικό και ρουσφετολογικές προσλήψεις. Την επόμενη μέρα ο Μητσοτάκης επρόκειτο να εγκαινιάσει κάποιον «σταθμό τηλεδιοίκησης», που δεν μάθαμε ποτέ αν υπήρχε και πού βρισκόταν.

Από τις πρώτες ώρες στήνεται ένας πρωτοφανής μηχανισμός, ώστε να πειστεί η κοινή γνώμη ότι πρόκειται για ανθρώπινο λάθος και ότι υπήρχε σύστημα τηλεδιοίκησης. Για το σκοπό αυτό «μοντάρονται» συνομιλίες μεταξύ των αρμοδίων στη διάρκεια της νύχτας μετά την τραγωδία, ώστε να τεκμηριωθεί η εκδοχή της κυβέρνησης, αποκρύπτονται άλλες, ενώ σκηνοθετούνται ρεπορτάζ για τη δήθεν ασφάλεια των σιδηροδρόμων με κομπάρσους τα στελέχη της ΝΔ. Ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται από την πρώτη στιγμή σε διάγγελμα για να προκαταβάλει την κοινή γνώμη για την εκδοχή του.

Δεν παρεμβαίνει στο σημείο η αρμόδια Επιτροπή για την έρευνα των αιτιών αλλά η Τροχαία, ενώ το ίδιο βράδυ ξεκινά η απόπειρα μπαζώματος, εκχέρσωσης και άμεσης απομάκρυνσης όλων των κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων, ακόμη και ανθρώπινων μελών, υπό το συντονισμό του υφυπουργού Τριαντόπουλου. Συντρίμμια και χώματα της εκσκαφής διασκορπίζονται από τις πρώτες ώρες σε άγνωστα και διαφορετικά μέρη. Την ίδια στιγμή τα βίντεο από τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας διαγράφονται και εξαφανίζονται όπως και τα βίντεο από τη διαδρομή του τρένου μέχρι το σημείο της σύγκρουσης.

Η καθυστέρηση επί 4 χρόνια στην υλοποίηση της σύμβασης 717 για την ασφάλεια του σιδηροδρομικού δικτύου, υπενθυμίζει τις ευθύνες της κυβέρνησης, που επιχειρεί να αποδώσει το δυστύχημα στην «κακιά στιγμή» και σε «διαχρονικές παθογένειες». Στις μέρες που ακολούθησαν, η τεράστια έκρηξη και οι επακόλουθες κατηγορίες για μεταφορά παράνομων εύφλεκτων ουσιών από την εμπορική αμαξοστοιχία, στοχοποιούνται από την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό ως «θεωρίες συνομωσίας», οι αναφορές των ανεξάρτητων πραγματογνωμόνων καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, όπως επίσης μια σειρά από αδιάσειστα ευρήματα. Οι αιτιάσεις της κυβέρνησης και του ίδιου του Πρωθυπουργού περί καύσης ελαίων σιλικόνης από τη μηχανή της επιβατικής αμαξοστοιχίας καταρρίπτονται θεαματικά από τους ειδικούς.

Η κυβέρνηση δημιουργεί μια Εξεταστική Επιτροπή-παρωδία που αρνείται την παρουσία των πιο ουσιωδών μαρτύρων, για να συγκαλύψει τις ευθύνες της, αρνείται τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής ενώ η Βουλή απαλλάσσει τον Υπουργό Μεταφορών Κ. Καραμανλή – που «παραιτείται» με καθυστέρηση μετά την κατακραυγή- ενώ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά τη δίωξή του. Ως αποκορύφωμα της αναλγησίας ο Μητσοτάκης τον συμπεριλαμβάνει στις λίστες του κόμματος στις εκλογές που ακολουθούν και αργότερα ανταμείβει όλα τα μέλη της Εξεταστικής-παρωδία,  με υπουργεία!

Οι συγγενείς αντιλαμβάνονται τις μεθοδεύσεις και ξεκινούν το αγώνα τους για να βρουν την ακριβή αιτία για το θάνατο των παιδιών τους και τις συνθήκες του δυστυχήματος. Η Δικαιοσύνη και οι αρμόδιες αρχές, όπως Πυροσβεστική και Αστυνομία, κινούνται με χαρακτηριστικά αργούς ρυθμούς, τρομακτικές παραλείψεις, παλινωδίες και κυρίως αποπροσανατολίζουν την έρευνα. Γονείς και ανεξάρτητοι ερευνητές εντοπίζουν συντρίμμια και χώματα της εκσκαφής με κρίσιμα στοιχεία και ανθρώπινα μέλη, ενώ η κυβέρνηση δήλωνε άγνοια. Απέναντι στους γονείς, οι οποίοι αντιλαμβάνονται τη συγκάλυψη και οργανώνονται στον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων απαιτώντας δικαιοσύνη, η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου συστήνει να απευθυνθούν για παρηγοριά στην… εκκλησία.

Διάσπαρτοι ισχυρισμοί επιχειρούν να συσκοτίσουν την επίμονη έρευνα συγγενών και δημοσιογράφων, οι δολοφονίες χαρακτήρα επιχειρούν να πλήξουν την αξιοπιστία των γονέων και της Μαρίας Καρυστιανού. Ο Εθνικός Οργανισμός Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Μεταφορών, που θα πρέπει να εκδώσει το πόρισμα για το δυστύχημα, στερείται ανεξαρτησίας καθώς η κυβέρνηση εφαρμόζει πλημμελώς τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία για την αυτοτέλειά του αφού ο Υπουργός διορίζει τα μέλη της. Μέσα σε αυτό το κλίμα στις 7 Φεβρουαρίου 2024, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμά του υπενθυμίζει την προβληματική κατάσταση συνολικά του κράτους δικαίου στη χώρα. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπενθυμίζει ότι η Ελληνική Κυβέρνηση «προστατεύει» τον Κώστα Καραμανλή από την έρευνά της.

Το Δεκέμβριο του 2024, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά διαδικασία επί παραβάσει σε βάρος της Ελληνικής Κυβέρνησης και ζητά εξηγήσεις για το γεγονός ότι συνεχίζει να μην έχει συμμορφωθεί με τις προδιαγραφές ασφαλείας των σιδηροδρόμων. Την διαδικασία υπογράφει ο ίδιος ο νεοδημοκράτης Επίτροπος της Κομισιόν Τζιτζικώστας!

Μετά και την αποκάλυψη ότι οι περισσότεροι επιβάτες επέζησαν της σύγκρουσης αλλά χάθηκαν από την πυρκαγιά, που σοκάρει την ελληνική κοινωνία, το κίνημα “Δεν έχω Οξυγόνο” στις αρχές του 2025 αποδεικνύει ότι το επίσημο αφήγημα καταρρίπτεται και οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις σοκάρουν την κυβέρνηση και αναγκάζουν τον Πρωθυπουργό να εμφανιστεί ως παραπλανημένος, «φωτογραφίζοντας» ως εξιλαστήριο θύμα τον Υφυπουργό Τριαντόπουλο.

Ξαφνικά, εμφανίζεται ένα αμφιβόλου γνησιότητας βίντεο – που είχε τυχαίως προαναγγείλει ο Πρωθυπουργός- για να πείσει για το φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας. Εντοπίζονται τεράστιες αντιφάσεις μεταξύ των ισχυρισμών αυτών που το προσκόμισαν και αυτοδιαψεύδονται. Ταυτόχρονα, με το επιχείρημα ότι το βίντεο βρέθηκε ξαφνικά σε κάδο ανακύκλωσης δύο χρόνια μετά το δυστύχημα, ο μηχανισμός της ΝΔ αποπροσανατολίζει τη συζήτηση.

Θλιβερή παράμετρος, το γεγονός ότι η Δικαιοσύνη αντί να λειτουργήσει ανεξάρτητα ερευνώντας το θάνατο 57 ανθρώπων, έχει δώσει την εντύπωση ότι συγχρονίζεται με την εκτελεστική εξουσία και δεν συμβάλλει στην διαλεύκανση. Αυτό κλονίζει ανεπανόρθωτα την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Και μετά από όλα αυτά υπάρχουν ακόμα κάποιοι που επιμένουν ότι δεν υπάρχουν πολιτικά αιτήματα των πολιτών στις συγκεντρώσεις της ερχόμενης Παρασκευής! Και πετούν συνθήματα περί δήθεν προσπάθειας  της αντιπολίτευσης να καπελώσει την λαϊκή κινητοποίηση!!! Πάλι χθες,  για χιλιοστή φορά,  ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι ” ψάχνει πολιτικό σωσίβιο στην κινητοποίηση των πολιτών ” !!!  Καθαρό σύμπτωμα της παθολογικής κατάστασης “μας φτύνουν και νομίζουμε ότι ψιχαλίζει ” από την οποία πάσχει το σύνολο σχεδόν των κυβερνητικών στελεχών!

Ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση Σαμαρά.  Ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στην huffington post είπε: “Από μία ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας δεν απειλείται η δημοκρατική ομαλότητα, όπως δεν απειλήθηκε πριν ένα μήνα”.
Ερωτηθείς δε για “τον πάνδημο χαρακτήρα που παίρνει το αίτημα για διαφάνεια και απονομή Δικαιοσύνης” ο κ. Σαμαράς σχολιάζει πως πρόκειται για “τα αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία, που δυστυχώς έχουν καταντήσει ζητούμενα”. ” Είναι δικαίωμα των χαροκαμένων συγγενών των παιδιών που χάθηκαν να μάθουν την αλήθεια και να τιμωρηθούν οι ένοχοι,  είπε ο κ. Σαμαράς και κατέληξε:”είναι δικαίωμα των πολιτών και με δημόσιες εκδηλώσεις, να συμπαρασταθούν στα αιτήματα αυτών των συνανθρώπων μας και να απαιτήσουν ασφαλείς συνθήκες στις συγκοινωνίες για τους ίδιους και τα παιδιά τους”.

Στη διεθνή σκηνή οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και φοβάμαι ότι ο ρόλος της χώρας μας είναι ανέμπνευστος,  αν μη τι άλλο.  Η Ελλάδα μοιάζει να ψάχνει άρμα να προσδεθεί την ώρα που το δυτικό στρατόπεδο διαιρείται και διαλύεται! Και παρά το γεγονός ότι ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ  θα μπορούσε να παίξει πρωτεύοντα ρόλο…

Δυστυχώς στο κρίσιμο ψήφισμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας,  η Ελλάδα δήλωσε ένα δειλό παρών,  απέχοντας από την υπερψήφιση  ή την καταψήφιση του Αμερικανού σχεδίου ψηφίσματος για την ειρήνευση στην Ουκρανία ! Η χώρα μας μπροστά στην προσέγγιση και αποκατάσταση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας,  προτιμά να συντάσσεται με τις αλλοπρόσαλλες ευρωπαϊκές θέσεις για το θέμα. Θέσεις που δείχνουν μάλλον αμηχανία παρά πολιτικό βάθος! Τι ζητάει τελικά η Ευρώπη; Τον πόλεμο και όχι την ειρήνη στο Ευρωπαϊκό έδαφος; Ζητάει έναν ισχυρό εχθρό σε ρόλο μπαμπούλα για τους Ευρωπαίους πολίτες; Αντί της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής οικογένειας με χώρες ευρωπαϊκές και πανίσχυρες όπως η Ρωσία;

Χθες για άλλη μία φορά η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι η Ευρώπη πρέπει να εξοπλιστεί και να οργανώσει την ασφάλεια της.  Και ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι η ένταξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή ένωση θα έλυνε πολλά προβλήματα της Ευρώπης. Οικονομικά,  πολιτικά,  το δημογραφικό και προβλήματα ασφάλειας.  Και οι δύο αυτές εξελίξεις είναι ευκαιρίες για την Έλληνική διπλωματία που αφήνονται,  δυστυχώς,  να χαθούν.

Η Ελλάδα πάντα υποστήριζε τον ευρωπαϊκό δρόμο για την Τουρκία ως την μόνη οδό που θα διασφάλιζε την καλή γειτονία μας. Αφού ένταξη της Τουρκίας θα σήμαινε αποδοχή από την χώρα αυτή των ευρωπαϊκών αρχών,  του Ευρωπαϊκού κεκτημένου και εναρμόνιση με τη διεθνή νομιμότητα με σεβασμό του διεθνούς δικαίου ΚΑΙ του δικαίου της θάλασσας. Θα ήταν λοιπόν τώρα ευκαιρία να αναλάβει η χώρα μας πρωτοβουλία για την επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Τουρκίας και ευρωπαϊκής ένωσης.  Από την άλλη η Ελλάδα έπρεπε να πρωταγωνιστήσει στην εμπέδωση από τους Ευρωπαίους εταίρους μας της ανάγκης για ενιαίο Ευρωπαϊκό στρατό.  Που θα επέτρεπε στην Ευρώπη να παίξει επιτέλους ένα σοβαρό και ανεξάρτητο ρόλο στη διεθνή σκακιέρα. Ώστε να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα.  Το συμφέρον της Ελλάδας δεν είναι η ισχυροποίηση των εθνικών στρατών των χωρών μελών της ΕΕ , αλλά ο ενιαίος ισχυρός ευρωπαϊκός στρατός. Για τον οποίο θα ξοδεύουν όλοι ισότιμα και ο οποίος θα εγγυάται την ασφάλεια και τα σύνορα όλων των χωρών μελών της Ένωσης.

Στο θέμα της Ουκρανίας η χώρα μας θα έπρεπε να στηρίζει την αμερικανική προσπάθεια για αποκατάσταση καλών σχέσεων με τη Ρωσία και λήξη του ρωσο-ουκρανικού πολέμου.  Και να πείσει και άλλες χώρες της Ένωσης για τα οφέλη από τέτοιες εξελίξεις.  Ταυτόχρονα μία τέτοια στάση θα μας έβαζε στο…οπτικό πεδίο του νέου Πλανητάρχη , ο οποίος , όπως είναι πασιφανές…δεν μας βλέπει καν! Δεν είχε καν ακούσει το παραμικρό για την αμερικανική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη! Ρώτησε τους υπουργούς του τι είναι αυτό!!!

Εν κατακλείδι,  ο κόσμος αλλάζει   Και η χώρα μας χάνει την ευκαιρία να κάνει την προσπάθεια της να πρωταγωνιστήσει σε αυτές τις αλλαγές . Ευκαιρία που δεν εμφανίζεται συχνά.  Μία ιστορική ευκαιρία.  Δυστυχώς η παρούσα ελληνική κυβέρνηση,  χωρίς όραμα και σχέδιο,  χωρίς διορατικότητα αλλά και χωρίς όρεξη,  με μία τακτική,  δήθεν ασφαλούς μονοπατιού,  του γνωστού τα τελευταία χρόνια  yes sir, δείχνει ανίκανη να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων… Δυστυχώς.

 

• Τέμπη
• Τραγωδία στα Τέμπη