Ο Μακρόν, ο Ζάεφ, ο Μητσοτάκης και οι παγίδες από τα «είπα ξείπα» της ΕΕ

Όταν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί ήταν να πείσουν τους κατοίκους της τότε FYROM να ψηφίσουν υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, τους έταζαν λαγούς και πετραχήλια. Η πασαρέλα πολιτικών διασημοτήτων από τα φτωχικά Σκόπια είχε αγγίξει τα όρια της προκλητικότητας. Απροκάλυπτη ήταν η προσπάθεια επηρεασμού της κοινής γνώμης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης που αντιδρούσαν. Πολλά είχαν ειπωθεί και γραφτεί για τους βουλευτές του κόμματος του Γκρούεφσκι που ενώ ήταν υπό κράτηση απελευθερώθηκαν εν μια νυκτί για να ψηφίσουν υπέρ της Συμφωνίας, πανάκριβη ήταν και η διαφημιστική καμπάνια του «ναι» στη Συμφωνία.

Οσο για τον Ζόραν Ζάεφ έζησε στιγμές ύψιστης στήριξης αλλά και κολακείας από πληθώρα χωρών και ηγετών για να μην υπαναχωρήσει από την όντως ιστορική ευθύνη που αναλάμβανε. Το δέλεαρ ήταν η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Ο φόβος για τον ρωσικό δάχτυλο βρισκόταν πίσω από τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές πιέσεις. Ο φόβος της Τουρκίας ήταν και έντονη ελληνική ανησυχία.

Κι αφού η Συμφωνία των Πρεσπών πέρασε όλα τα στάδια και εγκρίθηκε από την Βουλή στις αλλεπάλληλες ψηφοφορίες που έγιναν, ήρθε η επόμενη μέρα. Άνοιξε ο δρόμος για το ΝΑΤΟ. Η ΕΕ όμως αθέτησε για μια φορά ακόμη τις υποσχέσεις της.

Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του «όχι» στην έναρξη της ενταξιακής πορείας της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν κινδυνεύει να αποδεχθεί μοιραίος μετά τον σεισμό που προκάλεσε στην Σύνοδο Κορυφής της 17-18 Οκτωβρίου.

Και όμως ήταν αυτός ο ίδιος, ο οποίος με βιντεοσκοπημένο διάγγελμα του απευθυνόμενος στους κατοίκους της FYROM, στις 22/9/2018, πριν το δημοψήφισμα, τόνιζε ότι πιστεύει «στην ήπειρό μας, στην ισχύ της Ευρώπης, στην ισχύ της συλλογικής υπεροχής και της αμοιβαίας συνεργασίας» και ότι η Συμφωνία των Πρεσπών «έχει κεντρική θέση στα σχέδια για το μέλλον της χώρας, και είναι η ουσία των φιλοδοξιών της νεολαίας της και αυτών που μπορούμε να πετύχουμε μαζί τα επόμενα χρόνια».

Υποσχέσεις που έμειναν γράμμα κενό! Ο Μακρόν δεν δέχθηκε ούτε την συμβιβαστική λύση που πρότειναν άλλοι εταίροι – και ο Κυριάκος Μητσοτάκης- να δοθεί ένα κείμενο αυστηρών δεσμεύσεων με χρονοδιάγραμμα υλοποίησης μέχρι τον Μάιο του 2020 που θα επανεξεταστεί η ενταξιακή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων. Δεν μπόρεσε να τον μεταπείσει ούτε η Άνγκελα Μέρκελ, ούτε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ που μίλησε για «μοιραίο ιστορικό λάθος», ο Ντόναλντ Τουσκ που δάκρυσε…

Ο Ζόραν Ζάεφ έφυγε από τη Σύνοδο Κορυφής βαθιά απογοητευμένος. Ηγέτες προσπάθησαν να τον πείσουν να μην παραιτηθεί. Πολιτική κρίση ξέσπασε στη γειτονική χώρα. Ο Ζάεφ ζήτησε την προκήρυξη πρόωρων εκλογών με το ερώτημα εάν η χώρα θα πρέπει να επιμείνει στην ευρωπαϊκή ενταξιακή πορεία η όχι. Στην ουσία τις ανακηρύσσει σε ένα νέο δημοψήφισμα το οποίο δεν θα διεξαχθεί στο κλίμα ευφορίας του 2018 που υπήρχαν προσδοκίες.

Μπορεί όσοι παρακολουθούν τις απόψεις μου να αιφνιδιαστούν που υπερασπίζομαι την Βόρεια Μακεδονία όταν ευθαρσώς είχα ταχθεί κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ήμουν υπέρ της λύσης αυτής της χρόνιας εκκρεμότητας, δεν είχα αυταπάτες ότι δεν θα είναι σύνθετη η ονομασία όταν όλος ο κόσμος τους ονόμαζε «Μacedonia», αλλά θεωρούσα ότι ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είχε την ιστορική ευθύνη να επιδιώξει την εθνική συνεννόηση και συναίνεση για μια Συμφωνία που δεσμεύει τις επόμενες γενιές. Αν όλοι μαζί κάθονταν στο τραπέζι έχω την πεποίθηση ότι θα είχε λιγότερα αρνητικά σημεία για τη χώρα μας.

Όμως ο γέγονε γέγονε. Οπως όλες οι διεθνείς Συμφωνίες δεν αλλάζει κατά το δοκούν. Με αυτήν θα πορευτούμε. Η δική μας ιστορική ευθύνη είναι να προστατεύσουμε το brand name της ελληνικής Μακεδονίας. Και η ιστορική ευθύνη της Βόρειας Μακεδονίας είναι να μην επιστρέψει πίσω στα εθνικιστικά παραληρήματα και κινήματα για τα οποία δυστυχώς η Συμφωνία αφήνει χαραμάδες αφού επιτρέπει την αλλαγή του Συντάγματος της γείτονος εφόσον υπάρξουν άλλες πλειοψηφίες.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αν και δήλωσε ότι η Συμφωνία είναι προβληματική, στη Σύνοδο Κορυφής δεν συμπαρατάχθηκε με το βέτο του Μακρόν και τις αντιρρήσεις της Ολλανδίας, της Δανίας και σε πιο χαμηλούς τόνους της Σουηδίας. Και σωστά έπραξε. Η Ελλάδα πρέπει να θέλει περισσότερο από όλους η Βόρεια Μακεδονία να μείνει προσηλωμένη στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της και να μην επιστρέψει σε εθνικισμούς που θα την κάνουν ευάλωτη και επιρρεπή και σε ξένες διεισδύσεις.

Μην έχουμε ψευδαισθήσεις ότι το ΝΑΤΟ από μόνο του αποτελεί δικλείδα ασφαλείας για την γειτονική χώρα. Είδαμε την …επιρροή του στην Τουρκία που κι αυτή είμαι μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας αλλά κάνει ότι θέλει και στη Συρία και στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η απογοήτευση είναι κακός σύμβουλος. Κι αυτή κυριαρχεί τώρα στη Βόρεια Μακεδονία. Δυστυχώς η ΕΕ για μια ακόμη φορά έδειξε αμήχανη και αδύναμη να πάρει κρίσιμες αποφάσεις και να εφαρμόσει με πυγμή μια ενιαία στρατηγική εν προκειμένη στα Δυτικά Βαλκάνια που αποτελούν ζωτικό χώρο της Ηπείρου μας. Οι Ρώσοι καιροφυλακτούν το ίδιο και οι ΗΠΑ προκειμένου να αυξήσουν τη σφαίρα της επιρροής τους.

Η ελληνική κυβέρνηση καλείται να έχει τεντωμένες τις κεραίες της και να επιδείξει υψηλά αντανακλαστικά.