Ο Μεσσίας και το σύνδρομο του Κάραβελ – Σκέρτσος, γρύλος και γκρίνια χωρίς φίλτρο – Άδωνις vs Πολάκης: Το σίκουελ που κανείς δεν ζήτησε – Οι νεκροφόρες του…  Ιμάμογλου

Ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει πια με εκείνον τον παλιό προφήτη σε σκονισμένο western: έχει ακόμη το Colt στη θήκη, αλλά η πόλη έχει αλλάξει σερίφη. Η GPO τον καθηλώνει στη Βουλή με το 54,5% να του ψιθυρίζει: «Μείνε στη θέση σου». Το 18,4% όμως του γνέφει «δοκίμασε ξανά», και το 14,6% ονειρεύεται ένα νέο πολιτικό φορέα με vintage αποχρώσεις 2015.

Αν το δούμε κινηματογραφικά, ο Αλέξης παίζει το ρόλο του Bruce Willis στο The Sixth Sense: όλοι τον βλέπουν, αλλά δεν του έχουν πει ακόμα ότι η αποστολή του έχει τελειώσει.
Ή αλλιώς, όπως θα έλεγε κι ο Ντε Γκωλ: «Τα νεκρά ποτάμια δεν γυρίζουν στην πηγή τους».

Ξανθές εκδηλώσεις και πράσινες αποδράσεις

Στην Ξάνθη, ο Χάρης Δούκας, πιστός στο δόγμα «στήνω δίκτυα, όποια πόρτα κι αν χτυπήσω», σφίγγει χέρια στο “Στάσου και Σκέψου” — το οποίο ομολογουμένως μοιάζει περισσότερο με συμβουλή σε ζαλισμένο υποψήφιο παρά με πολιτική πλατφόρμα. Την ίδια ώρα, ο Χριστοδουλάκης, παρέα με τον Σάκη Αρναούτογλου, αναλύει την κλιματική κρίση στο Κάραβελ.
Όπου, προφανώς, το κλίμα του ΠΑΣΟΚ θυμίζει πλανήτη σε κλιματική κατάρρευση: ραγδαία άνοδος θερμοκρασιών στις κλειστές αίθουσες, κι εκρήξεις πολιτικών μετεωρισμών στα πάνελ.

Υπενθυμίζεται, για όσους κρατούν σημειώσεις στο ημερολόγιο της φθοράς, πως ο Δούκας έλεγε κάποτε “Χάρη, πάμε;”. Πλέον, το “πάμε” ακούγεται περισσότερο σαν το “πάμε γι’ άλλα”.

Σκέρτσος, γρύλος και γκρίνια χωρίς φίλτρο

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος ξέθαψε το πολιτικό του σπαθί και το φωνάζει διαδικτυακά: «Οσοι αντέξαμε, δικαιωθήκαμε!»
Φράση που θα μπορούσε να έχει ξεφύγει από στρατηγό σε μάχη που χάθηκε, αλλά νιώθει ότι νίκησε το ηθικό πλεονέκτημα.

Ο Σκέρτσος, στο μεταξύ, φαίνεται πως έχει το δικό του Groundhog Day: κάθε μέρα που λέει «καλημέρα», κάποιοι στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ απαντούν με το αθάνατο:
«Άι σιχτίρ κι εσύ κι ο γρύλος σου» — φράση άξια να μπει σε πολιτικό λεξικό, δίπλα στο “άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες”.

Όπως έλεγε και ο Λίνκολν: «Μπορείς να ξεγελάς λίγους για πολύ καιρό, αλλά δεν μπορείς να ξεγελάς πολλούς για πάντα». Στην περίπτωση της κυβέρνησης, ίσως είναι ήδη αργά και για τους λίγους

Τελικό κοντράστ:

Τσίπρας να ψάχνει την έξοδο κινδύνου,
ΠΑΣΟΚ να ψάχνει χορηγό για τα κλιματιστικά,
και ΝΔ σε group therapy με τον γρύλο του Σκέρτσου.

Το πολιτικό σκηνικό μοιάζει με τον Τιτανικό:
Το παγόβουνο το ξέρουμε. Εκείνοι που αρνούνται να το δουν, απλώς μετακινούν τις ξαπλώστρες στο κατάστρωμα.

Οι νεκροφόρες του…  και Φαντάσματα στο Αμπου Ντάμπι

Στην Άγκυρα φαίνεται πως το ρεπερτόριο του πολιτικού θρίλερ δεν εξαντλείται ποτέ. Το νέο επεισόδιο, ευθέως βγαλμένο από το Mission: Impossible, περιλαμβάνει λεφτά μαύρα, μεταφορές με… νεκροφόρα και φυσικά, Ελλάδα στο κάδρο. Όπως έλεγε κι ο αείμνηστος Ουίνστον Τσώρτσιλ, «Ένα ψέμα μπορεί να έχει κάνει το γύρο του κόσμου προτού η αλήθεια φορέσει τα παπούτσια της».

Κάπου ανάμεσα στο μαγικό νούμερο των 10 εκατομμυρίων δολαρίων του  Ιμάμογλου  και τη μαρτυρία-ανέκδοτο του μάρτυρα που «το άκουσε», ο φιλοκυβερνητικός τουρκικός Τύπος κάνει κόντρα στροφές με φαντασία που θα ζήλευε ακόμα κι ο Κριστόφ Βαλτς στο Inglourious Basterds.

Η Ελλάδα, όπως πάντα, παρούσα στο ρόλο του “αιώνιου αποδιοπομπαίου τράγου” της γείτονος. Μία Ελλάδα που —παρά τα ευφάνταστα σενάρια— δεν φημίζεται για τις τραπεζικές της νεκροφόρες.

Άδωνις vs Πολάκης: Το σίκουελ που κανείς δεν ζήτησε, αλλά όλοι απολαμβάνουμε

Μια διαμάχη που έχει γίνει πολιτική εκδοχή του Fast & Furious. Με Άδωνι Γεωργιάδη να ανακαλεί σε ευθεία μετάδοση όλες τις παλιές “αμαρτίες” του Πολάκη, και τον τελευταίο να απαντάει όπως πάντα σε ρυθμούς “τσοπάνου”: σκληρά, απροκάλυπτα, και με αποθέματα μαχητικότητας αντάξια πυγμάχου σε τελευταίο γύρο.

Ο Άδωνις, σαν άλλος επιθεωρητής Κλουζό από την Πάνθηρα, κάνει αστεία για δικαστικές νίκες, ενώ ο Πολάκης ανεβάζει την ένταση θυμίζοντας ότι δεν έχει καταδικαστεί. Αμφότεροι μοιάζουν να έχουν ξεχάσει πως οι θεατές αυτής της κακής κωμωδίας είναι ψηφοφόροι — όχι κομπάρσοι.

Όλοι ψάχνουν τον εξωκομματικό Μεσσία

Σαν σκηνή από το Casablanca, όπου όλοι ρωτούν για τον Ρικ, έτσι κι εδώ: όλοι ψάχνουν “προσωπικότητες του κέντρου”. Όχι συλλογικότητες – αυτές είναι ξεπερασμένες, κάτι σαν τις βιντεοκασέτες στα Blockbuster. Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, ετοιμάζει επιτροπή με αποστολή να ψαρέψει στους ταραγμένους ωκεανούς της κεντροαριστεράς αλλά και της κεντροδεξιάς — γιατί, όπως είχε πει και ο Ντε Γκωλ, «πώς να κυβερνήσεις μια χώρα που έχει 246 είδη τυριού;» Εδώ έχουμε 246 αποχρώσεις πολιτικής αμφιβολίας.

Το πρόβλημα είναι ότι στο ΠΑΣΟΚ αυτό το ονομάζουν “διεύρυνση”, αλλά αρχίζει να θυμίζει επικίνδυνα τη γνωστή ατάκα: «Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το πρώτο, δεν είμαι απολύτως βέβαιος» — Αϊνστάιν γαρ.

Η Κουμουνδούρου βάζει μπρος το “Project Μεγαλοπρεπής Σαλάτα”

Την ίδια ώρα, στον ΣΥΡΙΖΑ δεν κρατιούνται. Την Πέμπτη κάνουν πρεμιέρα οι Διευρυμένοι (και αγχωμένοι) της Επιτροπής Επανεκκίνησης. Εικόνα που θυμίζει έντονα Ocean’s Eleven — μόνο που εδώ δεν έχουν Γιώργο Κλούνεϊ, αλλά τον κ. Μελίδη και την κα Αντωνοπούλου. Αμφότεροι, πρώην ΠΑΣΟΚοι, νυν ΣΥΡΙΖΑίοι και εσαεί “ενδιάμεσοι”.

Τους λένε Διευρυμένη Επιτροπή, αλλά η αίσθηση είναι πως προσπαθούν να φτιάξουν μεγάλο μπουφέ με περιορισμένα υλικά: μαρούλι από ΠΑΣΟΚ, σως από διαφωνούντες αριστερούς και κρουτόν από τη Νέα Αριστερά που ακόμη ψάχνει τη θέση της στο πιάτο.

Αν ήταν ταινία, θα ήταν The Great Salad Heist. Σίγουρο box office.

ΠΑΣΟΚ: Ενας συντονιστής δεν είναι ποτέ αρκετός

Το ΠΑΣΟΚ, για να λύσει το ζήτημα της εσωκομματικής γραφειοκρατίας, σκαρφίστηκε κάτι ανάμεσα σε Καφκικό εφιάλτη και Inception: Επιτροπή για να συντονίζει τις επιτροπές!

Ή όπως θα έλεγε ο Λένιν, «ένα συνέδριο, μια επιτροπή και μετά, άλλη μία επιτροπή για να οργανώσει τις επιτροπές». Πιο απλά: το γραφειοκρατικό ισοδύναμο του «βάλε μια γάτα μέσα στο κουτί και μετά βάλε το κουτί σε άλλο κουτί».

Αποφεύγουν βέβαια να το παραδεχτούν, αλλά όλο αυτό μοιάζει με το ανέκδοτο της κολυμβήτριας που έπνιξε τον προπονητή της από υπερβολικό ζήλο. Συντονιστές των τομέων, υπερ-συντονιστές των συντονιστών, επιτροπές για τις επιτροπές… Πιο πολλά επίπεδα από την Καζαμπλάνκα!

Ο Ανδρουλάκης στο ρόλο του μαέστρου… χωρίς ορχήστρα

Η Χαριλάου Τρικούπη ελπίζει ότι έτσι θα πετύχει την πολυπόθητη εσωτερική αρμονία. Όμως, όπως είπε και ο Μακιαβέλι: «Εκείνος που εξαρτάται από πολλούς για τη δύναμή του, είναι αδύναμος».

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: Αν μαζεύεις όλο και περισσότερους “υπερ-συντονιστές” για να συντονίσουν τους συντονιστές των συντονιστών, μήπως σημαίνει ότι κανείς δεν ακούει τη μουσική του μαέστρου;

Ή μήπως το έργο έχει αλλάξει τίτλο και παίζει πια “Ο Μαέστρος και το Μεγάλο Κενό”;

Επίλογος: Επιτροπο-κεντρική Δημοκρατία

Αν το ΠΑΣΟΚ συνεχίσει έτσι, στο τέλος θα χρειάζεται ειδική επιτροπή για να διαλέξει σε ποια επιτροπή θα ανακοινώσει τις επόμενες επιτροπές.
Σαν να βλέπεις Groundhog Day σε πολιτική εκδοχή: κάθε μέρα ξυπνάς και υπάρχει άλλη μία επιτροπή.

Όπως έλεγε και ο Φραγκλίνος: «Όποιος έχει δουλειά με επιτροπή, έχει σίγουρα δουλειά για να κάνει για πάντα.»

Τους  βαριέται ο κόσμος

 Πόσες φορές να το πούμε; Δεν έχουν το θεό τους στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα εσωκομματικά τους είναι σαν αφρισμένη θάλασσα. Και η κουβέντα για την μεγάλη Κεντροαριστερά μοιάζει περισσότερο με κρύο αστείο, παρά με βιώσιμη προοπτική.

Αυτά βλέπει ο κόσμος και αφενός τους βαριέται και αφετέρου στρέφεται στη Ζωή. Ναι, ναι, μη σας παραξενεύει αυτό. Οσο το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται στη σημερινή κατάσταση-και επομένως δεν αποτελούν απειλή για τον Μητσοτάκη- το κενό ως δυναμική αντιπολίτευση το καλύπτει η Κωνσταντοπούλου ακόμη και με τις υπερβολές της(π.χ. να μπεί στη φυλακή ο Μητσοτάκης).

Όχι, πέστε μου σας παρακαλώ. Είναι εικόνα αυτή στο ΠΑΣΟΚ; Που… μαγειρεύει μέρες τώρα την υπόθεση Μπατζελή λές και πρόκειται για το Ανατολικό Ζήτημα.

Αμ, το άλλο; Που πήγε ο Δούκας σε εκδήλωση του Ξυνίδη παλιού υπουργού που έφυγε πρόσφατα από το ΠΑΣΟΚ; Που πάς άνθρωπέ μου; Δεν βλέπεις ότι ρίχνεις βενζίνη στην εσωκομματική φωτιά; Μα και βέβαια το βλέπει. Και το κάνει γιατί αυτό επιδιώκει: Την φθορά του Ανδρουλάκη.

Οσο για τον Χάρη Καστανίδη που… μένει μέχρι να φύγει, ζήτησε εσωκομματικό δημοψήφισμα για  συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όπως το πάει ο Καστανίδης, με τις συνεχείς αιχμές εναντίον του Ανδρουλάκη και την φαεινή πρόταση για δημοψήφισμα, φαίνεται να επιδιώκει διαγραφή.

Όμως για έναν έντιμο άνθρωπο όπως είναι ο Καστανίδης, θα τον τιμούσε μια καθαρή απόφαση από τον ίδιο: Να αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ. Το να μένεις και να πυροβολείς συνιστά μικροπολιτική…

Όχι, δεν ξεχάσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα είπαμε βέβαια και σε προηγούμενο σημείωμα(Τι τραβάει κι αυτός ο Φάμελλος), αλλά τα…βάσανα της Κουμουνδούρου τελειωμό δεν έχουν.

Ακούμε, λοιπόν, ότι κάποια κυρία Συμεωνίδου-ναι, ναι, η κυρία που πετσόκοψε από το Συνέδριο του Νοεμβρίου χιλιάδες νόμιμα εκλεγμένους Συνέδρους- έχει πάρει ψηλά αμανέ, με αποτέλεσμα να φύγουν τρία μέλη του Οργανωτικού, του οποίου είναι επικεφαλής.

Πρόκειται για τον Μάρκο Χατζησάββα(Πολακικός), Γιώτα Μπελώνη(προσκείμενη στον Νίκο Παππά) και την Ζωή Καρκούλια που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ. Αυτά τα τρία στελέχη και πολλά άλλα καταλογίζουν «πολυπραγμοσύνη και αυταρχισμό» στην κυρία Συμεωνίδου, η οποία είναι…αρχηγική. Του Φάμελλου, δηλαδή…

Εντάξει, παιδιά της Χαριλάου Τρικούπη και της Κουμουνδούρου. Μια χαρά τα πάτε. Οπου να ΄ναι, η Ζωή θα σας στείλει λουλούδια για την προσφορά σας στο κόμμα της…

• Άδωνις Γεωργιάδης
• Αλέξης Τσίπρας
• Παύλος Πολάκης
• Σκέρτσος