Ο Νίκος Ανδρουλάκης, το ΡΕΡΡ και Μπάντζι Τζάμπινγκ…

«Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα» τραγουδά εδώ και χρόνια  ο κ. Σάκης Ρουβάς. Από την ερχόμενη Δευτέρα – καλώς εχόντων των πραγμάτων..- θα το σιγοτραγουδά και ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης ως πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ. Διότι θα πρέπει να αναπτύξει τις απόψεις του για  την κοινωνία, τα εθνικά θέματα, το μεταναστευτικό, την κεντροαριστερά, την κλιματική αλλαγή, τον κορωνοϊό, την ακρίβεια, την ανεργία και πάει λέγοντας. Δύσκολα  πράγματα…

Και βέβαια τα πράγματα θα γίνουν ακόμη δυσκολότερα όταν θα γίνουν οι εκλογές με το σύστημα της απλής αναλογικής που τα σενάρια τις θέλουν την άνοιξη του 2022. Γιατί, είτε αυτές γίνουν την άνοιξη του είτε στο τέλος του 2022, τα πράγματα στην χώρα θα έχουν ως εξής:

Το Πρόγραμμα πανδημίας (ΡΕΡΡ) βάσει του οποίου τα ελληνικά κρατικά ομόλογα αγοράζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με πολύ μικρό επιτόκιο θα τελειώσει τον Μάρτιο του 2022. Κι άντε η κ. Λαγκάρντ, που είναι πολιτικός και όχι τεχνοκράτης, να το επιμηκύνει μέχρι το τέλος του επόμενου έτους, επικαλούμενη την  μετάλλαξη του «Όμικρον». Το ΡΕΡΡ έχει καταληκτική ημερομηνία όμως. Πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα από το 2023 θα δανείζεται πλέον από την αγορά με πολύ υψηλά επιτόκια. Την ίδια χρονιά όμως λήγει και η προσωρινή χαλάρωση των μέτρων δημοσιονομικής  πειθαρχίας. Ήδη  άρχισε η ευρωπαϊκή «μάχη» ανάμεσα στις χώρες που πιέζουν για να επανέλθουν από το 2023 οι αυστηροί κανόνες για τη μείωση του χρέους και στις χώρες του Νότου που είναι εκτεθειμένες. Τυχαίο που υπουργός Οικονομικών της νέας γερμανικής κυβέρνησής   ανέλαβε ο Κρίστιαν Λίντνερ, που  όπως λέει η DW «πρόκειται για έναν πολιτικό που δίνει μεγάλο βάρος στην τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, τόσο στη Γερμανία όσο και στη ΕΕ»;Και το δικό μας χρέος ως γνωστόν  έχει ξεπεράσει  το 208% του ΑΕΠ … 

Από την άλλη μεριά, στο τέλος Φεβρουαρίου θα αρχίσουν να έρχονται τα χρήματα της πρώτη δόσης του Ταμείου Ανάκαμψης, από το οποίο ως η Ελλάδα μέχρι το 2026  δικαιούται να λάβει 30,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 17,8 δισ. ευρώ (9% του ΑΕΠ) αφορούν σε επιχορηγήσεις και τα 12,7 δισ. ευρώ (6%-7% του ΑΕΠ) σε δάνεια. Και «οι μεγάλες επιχειρήσεις ετοιμάζονται και μπορούν να απορροφήσουν κονδύλια» όπως είπε ο κ. Ευάγγελος Μυτιληναίος πριν δυο μήνες μιλώντας στο 5ο ετήσιο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών «Η Ελλάδα μετά V: Από την κρίση στην κανονικότητα ή η κρίση ως κανονικότητα». Ούτως εχόντων των πραγμάτων, δηλαδή το δυσθεώρητο χρέος και  τα χρήματα του Ταμείου, είναι πολύ λογικό ν΄αρχίσουν και οι «συμβουλές» των εταίρων αλλά και η πίεση των εδώδιμων επιχειρηματιών για την αποφυγή των δεύτερων εκλογών και της ακυβερνησίας που αυτές  συνεπάγονται. Γιατί και οι μεν και οι δε θα προτιμούσαν να δουν μια συμμαχική κυβέρνηση κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς προκειμένου να συνεχισθεί η ανάπτυξη!

Τι θα κάνει τότε ο κ. Ανδρουλάκης; Θα  συμμερισθεί ως «συνετός πολιτικός» τις συμβουλές τους για το «καλό της χώρας»  ή θα  αποφασίσει να μην συνεργασθεί με κανέναν; Και αν πάμε σε δεύτερες εκλογές, είναι σίγουρος ότι το εκλογικό ποσοστό του κόμματος του θα μείνει αλώβητο από τις μυλόπετρες του  ακραίου διπολισμού του θα αναπτυχθεί; Δύσκολο το ερώτημα για το νέο αρχηγό- καλώς εχόντων των πραγμάτων πάντα..- του ΚΙΝΑΛ. Πολύ πιο δύσκολο  από το νυχτιάτικο μπάντζι τζάμπινγκ που έκανε στην Βουρβουρού της Χαλκιδικής όταν ήταν νέος, όπως είχε εξομολογηθεί ο ίδιος πριν τέσσερα χρόνια στην Σάσα Σταμάτη.

• ΚΙΝΑΛ
• Νίκος Ανδρουλάκης