Ο Τραμπ, ο Πούτιν και… η μπάλα της Λούσι – Πώς ο Αμερικανός πρόεδρος κυνηγά μια αυταπάτη — εις βάρος της Ουκρανίας

Μόνο εκείνος ο εξαίρετος μελετητής της ανθρώπινης ψυχολογίας, ο Τσαρλς Σουλτς, θα μπορούσε να αποδώσει με ακρίβεια την παράξενη σχέση ανάμεσα στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Στα Peanuts, η Λούσι στήνει κάθε φθινόπωρο την ίδια παγίδα στον Τσάρλι Μπράουν: τον καλεί να κλοτσήσει την μπάλα και την τραβάει την τελευταία στιγμή. Εκείνος σωριάζεται. Ορκίζεται «ποτέ ξανά». Κι όμως, πάνταξαναπέφτει.

Αν δεν το μαντέψατε ήδη: η Λούσι είναι ο Πούτιν, ο Τσάρλι Μπράουν είναι ο Τραμπ, και η ειρήνη στην Ουκρανία είναι η μπάλα. Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ επαναλαμβάνει την πίστη ότι ο Πούτιν «θέλει να τερματίσει τον πόλεμο» — μια πίστη που διαρκώς διαψεύδεται από τις πράξεις του Κρεμλίνου.

«Δεν έχω τελειώσει»: Η Κάμαλα Χάρις αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας υποψηφιότητας για τον Λευκό Οίκο

Τον Αύγουστο στην Αλάσκα, ο Πούτιν φέρεται να «μάλωσε» τον χρόνο μιλώντας για την «ιστορική» ιδιοκτησία της Ουκρανίας, ενοχλώντας τον Τραμπ και εκτροχιάζοντας κάθε συμφωνία. 

Στη συνέχεια, η εξαγγελθείσα σύνοδος της Βουδαπέστης… ανεβλήθη/ακυρώθηκε μόλις ανακοινώθηκε, με τον Λευκό Οίκο να κάνει πίσω μέσα σε λίγες μέρες — ενώ στο ενδιάμεσο ο Τραμπ σκεφτόταν να στείλει Tomahawk στο Κίεβο και, κατά πληροφορίες, είχε έντονο τετ-α-τετ με τον Ζελένσκι. 

Κάθε φορά που ο Τραμπ μοιάζει να συνειδητοποιεί —τύπου Τσάρλι Μπράουν— ότι κυνηγάει μια αυταπάτη, ένα ακόμη τηλεφώνημα του Πούτιν αρκεί για να τραβηχτεί η μπάλα άλλη μια φορά.

Η πραγματικότητα στο πεδίο

Παρά την εικόνα «συμβιβασμού», η ρωσική θερινή επίθεση απέφερε ελάχιστα εδαφικά κέρδη (~0,4%) με τεράστιο κόστος σε προσωπικό, σύμφωνα με ανάλυση του Economist. 

Την ίδια στιγμή, οι ουκρανικές επιθέσεις με drones στα ρωσικά διυλιστήρια έχουν βγάλει εκτός λειτουργίας τουλάχιστον ~17% της ικανότητας διύλισης, πιέζοντας την εσωτερική αγορά καυσίμων της Ρωσίας. 

Η Ευρώπη μπροστά — οι ΗΠΑ πίσω

Ενώ η Ουάσιγκτον διστάζει, η Ευρώπη έχει πλέον ξεπεράσει τις ΗΠΑ σε στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία (σε δεσμεύσεις/ροές του 2025), με βάση τον Ukraine Support Tracker του Ινστιτούτου Κιέλου και άλλες μετρήσεις. 

Παράλληλα, οι «27» συζητούν ένα μεγάλο ευρωπαϊκό δάνειο προς την Ουκρανία, εγγυημένο από παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία — όχι κατάσχεση κεφαλαίου, αλλά εμπράγματη εξασφάλιση/χρησιμοποίηση των εσόδων — αν και οι νομικές/πολιτικές τριβές παραμένουν. 

Γιατί δεν αλλάζει στάση ο Τραμπ;

Η ευπιστία του απέναντι στον Πούτιν ακυρώνει το αφήγημα του «ειρηνοποιού». Η απειλή σοβαρών κυρώσεων ή/και η παροχή ικανών μέσων πλήγματος (όπως οι Tomahawk) θα αύξαναν δραματικά το κόστος της ρωσικής κλιμάκωσης. Όταν ο Τραμπ δεν πιέζει, ο Πούτιν κάνει παιχνίδι — και η μπάλα μένει πάντα στη μεριά της Λούσι. 

Pull-quote: «Ο ίδιος ο Τραμπ φαίνεται να ξέρει, βαθιά μέσα του, ότι ο Πούτιν τον δουλεύει — κι όμως, πέφτει στην παγίδα κάθε φορά.»

Στο τέλος, ο Τσάρλι Μπράουν θα τον καταλάβαινε απόλυτα. Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για παιδική αλάνα, αλλά για έναν υπαρκτό πόλεμο, με ανθρώπινες ζωές και γεωπολιτικές συνέπειες που θα καθορίσουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια για χρόνια.

• Peanuts
• Βλαντιμίρ Πούτιν
• Ντόναλντ Τραμπ
• Ουκρανία