Οι ανήσυχοι για την «ψυχή» της ΝΔ και οι περιπέτειες της πολιτικής μνήμης

Ενόψει του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας εμφανίστηκαν μέσω επιστολής δέκα πρώην βουλευτές, πρώην υπουργοί και γενικώς πρώην τα πάντα, για να προειδοποιήσουν ότι η ΝΔ έχασε την ψυχή της.

Το πολιτικό αυτό φαινόμενο έχει μια ιδιαιτερότητα: η ψυχή της ΝΔ ή όποιου άλλου κόμματος, φαίνεται να χάνεται πάντα μόλις κάποιοι πάψουν να είναι υπουργοί, βουλευτές, διοικητές, σύμβουλοι ή έστω καλεσμένοι πρώτης γραμμής στα πάνελ. Όσο κατέχουν αξιώματα, η ψυχή της παράταξης χαίρει άκρας υγείας. Μόλις απομακρυνθούν από αυτά, αρχίζει η μεταφυσική αγωνία.

Οι υπογράφοντες διαπιστώνουν τώρα ότι «ώς εδώ ήταν» και ότι χρειάζεται κάτι νέο. Το ότι αρκετοί εξ αυτών ανήκουν στο πολιτικό και συναισθηματικό περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά είναι προφανώς μια απλή σύμπτωση. Άλλωστε, στην ελληνική πολιτική οι συμπτώσεις είναι τόσο συχνές όσο και οι «διαρροές κύκλων».

Η πιο συγκινητική στιγμή της επιστολής, πάντως, ήταν η παρουσία του Χρήστου Ζώη. Ομολογώ πως όταν είδα το όνομά του ένιωσα ένα ρίγος ιστορικής συνέχειας. Διότι ο κ. Ζώης είχε διαγραφεί από τη ΝΔ την εποχή του δεύτερου Μνημονίου, μαζί με τον Πάνο Καμμένο, τον οποίο στη συνέχεια ακολούθησε ως ιδρυτικό και κορυφαίο στέλεχος των Ανεξάρτητοι Έλληνες.

Και επειδή η πολιτική στην Ελλάδα δεν αφήνει ποτέ κανέναν ανεκμετάλλευτο οργανωτικά, ο κ. Ζώης από το 2013 έως το 2015 υπήρξε και πρόεδρος του κόμματος Νέα ΜΕΡΑ. Δηλαδή, για να μη χαθεί η παράδοση, πέρασε κι εκείνος από το κλασικό ελληνικό πολιτικό στάδιο του «ιδρύω δικό μου κόμμα για να σώσω την παράταξη από την παράταξη».

Με απλά λόγια: έφυγε από τη ΝΔ καταγγέλλοντάς την, πήγε στους ΑΝΕΛ για να πολεμήσει τη ΝΔ, ίδρυσε και δικό του κόμμα και σήμερα επιστρέφει περίπου ως πνευματικός της καθοδηγητής για να εξηγήσει ότι η ΝΔ… έχασε την ψυχή της. Είναι σαν να επιστρέφει παλιός ένοικος που έφυγε πριν δεκαπέντε χρόνια παίρνοντας μαζί και τα πόμολα του σπιτιού και τώρα να διαμαρτύρεται ότι χάλασε η διακόσμηση.

Η αλήθεια είναι ότι στην ελληνική Κεντροδεξιά υπάρχει μια ιδιαίτερη κατηγορία πολιτικών: οι μόνιμοι θεματοφύλακες. Δεν κυβερνούν, δεν ευθύνονται ποτέ, δεν κάνουν λάθη — απλώς εμφανίζονται ανά δεκαετία για να διαπιστώσουν με βαρύ ύφος ότι «η παράταξη αλλοιώθηκε». Και συνήθως το διαπιστώνουν από κάποιο τηλεοπτικό στούντιο, κάποιο άρθρο ή κάποια επιστολή, λίγο πριν αρχίσουν οι συζητήσεις για νέο κόμμα, νέα κίνηση ή νέα «πατριωτική πρωτοβουλία».

Το πιο διασκεδαστικό όμως είναι άλλο: όλοι αυτοί μιλούν για «κάτι νέο». Στην πραγματικότητα πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους, με τις ίδιες πικρίες, τις ίδιες παρέες και τις ίδιες φωτογραφίες από τα ‘90s, που κάθε λίγα χρόνια ιδρύουν ξανά τον εαυτό τους. Σαν περιοδεύων θίασος πολιτικής νοσταλγίας.

Και κάπως έτσι, κάθε φορά που η ΝΔ πλησιάζει συνέδριο, εμφανίζονται οι γνωστοί ανήσυχοι να την σώσουν από την απώλεια της ψυχής της. Μόνο που πολλές φορές μοιάζει περισσότερο να ψάχνουν τη χαμένη δική τους πολιτική νιότη.

• 16ο Συνέδριο ΝΔ
• βουλευτές ΝΔ
• Επιστολή
• Νέα Δημοκρατία
• Πάνος Καμμένος
• Χρήστος Ζώης