Οι δολοφονίες πολιτικών, ευτυχώς, σοκάρουν ακόμη τις ΗΠΑ. Οι δολοφονίες παιδιών; – Το ανατριχιαστικό βίντεο του FBI

Η Αμερική συγκλονίζεται από ένα κύμα πολιτικής βίας και φοβάται την επιστροφή στις σκοτεινές μέρες της δεκαετίας του 1960, όταν έπεφταν νεκροί από τις σφαίρες δολοφόνων ο πρόεδρος Κένεντι, ο αδελφός του Ρόμπερτ και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Μέσα στα τελευταία χρόνια είχαμε:

1. Την απόπειρα απαγωγής της τότε προέδρου του Κογκρέσου, Νάνσι Πελόσι, στις 28 Οκτωβρίου 2022. Ένας άνδρας διέρρηξε το σπίτι της, αλλά η Πελόζι έλειπε. Ήρθε στα χέρια με τον άντρα της και τον τραυμάτισε σοβαρά, χτυπώντας τον στο κεφάλι με σφυρί.
2. Την απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τραμπ, στις 13 Ιουλίου 2024, όταν ένας διαταραγμένος ελεύθερος σκοπευτής πυροβόλησε εναντίον του, σε προεκλογική συγκέντρωση στην Πενσιλβάνια.
3. Τη δολοφονία στις 14 Ιουνίου του 2025 της βουλευτή της Μινεσότα Μελίσα Χόρτμαν και του συζύγου της. Ο δολοφόνος τους χτύπησε την πόρτα μεταμφιεσμένος σε αστυνομικό.
4. Τη δολοφονία του ακροδεξιού ινφλουένσερ, Τσάρλι Κερκ, πριν λίγες μέρες, στις 10 Σεπτεμβρίου.

Οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες στις ΗΠΑ μετά τη δολοφονία του Κερκ, με εντολή Τραμπ. Την ίδια όμως ώρα, ένα άλλο αιματηρό περιστατικό πέρασε σχεδόν απαρατήρητο: Ένας έφηβος σε σχολείου του Κολοράντο άνοιξε πυρ, τραυματίζοντας σοβαρά δύο συμμαθητές του, και στη συνέχεια αυτοκτόνησε.

Το 1999, ο Έρικ Χάρις και ο Ντίλαν Κλέμπολντ, δύο παρίες του σχολείου, εισέβαλαν στο λύκειο του Κολουμπάιν ζωσμένοι με όπλα, δολοφόνησαν 12 μαθητές και έναν καθηγητή και αυτοκτόνησαν. Η Αμερική μούδιασε. Για πρώτη φορά άνοιξε η συζήτηση για την οπλοκατοχή, ένα συνταγματικό δικαίωμα για τους Αμερικανούς που (ξ)έμεινε στο σύνταγμά τους από τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση για την ανεξαρτησία από τους Βρετανούς.

Τελικός νικητής ήταν όμως το λόμπι των πυροβόλων όπλων, μιας βιομηχανίας που κάνει τζίρο πάνω από 90 δισ. δολάρια κάθε χρόνο. Όποια (λίγα) μέτρα για τον έλεγχο της οπλοκατοχής λάμβαναν κυβερνήσεις των Δημοκρατικών, ερχόταν στον επόμενο εκλογικό κύκλο μια κυβέρνηση των Ρεπουμπλικάνων που τα καταργούσε.

Η κληρονομιά του Κoλουμπάιν ήταν τελικά η εγκατάσταση ανιχνευτών μετάλλων στα αμερικανικά σχολεία, μια πρόσκαιρη υστερία ότι τα video games κάνουν τα παιδιά φονιάδες, και περισσότερα από 70 περιστατικά μιμητών.

Μέσα στο επόμενο τέταρτο του αιώνα σημειώθηκαν περισσότερα από 400 ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία με περισσότερα από 200 νεκρά παιδιά, κάνοντας την Αμερική τη μοναδική χώρα στον Δυτικό κόσμο, όπου ξέρεις ότι μπορεί να φιλήσεις το πρωί τα παιδιά σου πριν μπουν στην τάξη και να μην τα ξαναδείς ποτέ ζωντανά. Στις ΗΠΑ, η ένοπλη βία είναι η πρώτη αιτία θανάτου για παιδιά και έφηβους.

Και η απάντηση όσων θα μπορούσαν να κάνουν κάτι γι’ αυτό; Thoughts and prayers. Αντί δράσης, προσφέρουν τις σκέψεις και τις προσευχές τους, μαλώνοντας όσους ζητούν κάτι παραπάνω, ότι τώρα δεν είναι η ώρα για πολιτική, αλλά για θρήνο και περισυλλογή. Μέχρι να ξεχαστεί κι αυτή η τραγωδία.

Η βία ενάντια σε πολιτικούς ευτυχώς ακόμη σοκάρει τους Αμερικανούς. Η βία ενάντια στα παιδιά έχει γίνει όμως μια νέα κανονικότητα. Ο βάτραχος έχει βράσει, με την κυβέρνηση, τις αρχές επιβολής του νόμου και τα σχολεία να πραγματοποιούν «ασκήσεις ετοιμότητας» για μια εισβολή ενόπλων δολοφόνων, όπως αυτή στο ανατριχιαστικό εκπαιδευτικό βίντεο του FBI:

Στην αρχή του βίντεο, η αμερικανική υπηρεσία προειδοποιεί τους θεατές ότι οι εικόνες που θα δουν μπορεί να τους ταράξουν. Ωστόσο, είναι οι ίδιες εικόνες και τα ίδια σενάρια που τα παιδιά των Αμερικανών καλούνται να κάνουν δεύτερη φύση για να έχουν ελπίδες να επιβιώσουν από ένα σχολικό μακελειό. Παιδιά ακόμη και του νηπιαγωγείου.

• ΗΠΑ
• Οπλοκατοχή
• Τσάρλι Κερκ