Οι Kneecap δεν μετανιώνουν: «Αν δεν μιλάμε για τη γενοκτονία στη Γάζα, για τι να μιλάμε;»

Το ιρλανδικό ραπ συγκρότημα Kneecap δεν κάνει βήμα πίσω. Μετά τον σάλο που προκάλεσαν οι δηλώσεις τους στο Coachella, επανέρχονται δυναμικά, διεκδικώντας τη θέση τους στην πολιτική σκηνή:

• Σχετικά με τη σάτιρα και τη γενοκτονία:

  «Θέλουμε απλώς να σταματήσουμε τη δολοφονία ανθρώπων. Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα, άνθρωποι που βομβαρδίζονται καθημερινά. Αυτά πρέπει να λέγονται, όχι οι γαμ#@%νοι καλλιτέχνες.»

• Αιτία του σάλου ήταν μήνυμα που προβλήθηκε στο Coachella:
  “Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία. F*ck Israel. Free Palestine.” Η δήλωση ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, με ακυρώσεις συναυλιών, αποχώρηση από agent στις ΗΠΑ και σφοδρή κριτική από το Fox News και άλλες πλευρές

• Το συγκρότημα ζήτησε συγγνώμη προς τις οικογένειες των δολοφονημένων βουλευτών Τζο Κοξ και Ντέιβιντ Έιμες, διαψεύδοντας ότι προώθησαν βία ή υποστήριζαν τη Χαμάς ή τη Χεζμπολάχ. Κατάγγειλε ταυτόχρονα ότι βίντεο «απομονώθηκαν σκόπιμα από κάθε πλαίσιο»

• Τρομοκρατική έρευνα: Η βρετανική αντιτρομοκρατική αστυνομία έλαβε καταγγελία για φιλοτρομοκρατικά αισθήματα, με τον Mo Chara να αντιμετωπίζει κατηγορίες, κυρίως για το περιστατικό της σημαίας της Χεζμπολάχ στην πασαρέλα του Λονδίνου

• Σε δήλωσή τους στον The Guardian, αναφέρουν ότι δεν μετανιώνουν:
  «Ήταν ένα γαμ#@%νο αστείο… ξαναήρθε στην επιφάνεια λόγω Coachella. Αυτό θα έπρεπε να αμφισβητούμε, όχι αν μετανιώσαμε.»

• Και προσθέτουν: «Αν νομίζεις πως η σάτιρα μας είναι πιο σοκαριστική από τη δολοφονία αθώων Παλαιστινίων, τότε να κουνήσεις λίγο το κεφάλι σου.»

• Πολιτικά μηνύματα στη μουσική τους:

  «Κάνουμε μουσική, όχι ερμηνείες. Θα έχει πολιτικά μηνύματα. Δικό σου είναι κόλλημα αν θέλεις να τα αναλύσεις.»

• Η πολιτική τους ταυτότητα: μέλη από το Μπέλφαστ και Ντέρι, χρησιμοποιούν την ιρλανδική ραπ για να διατηρήσουν τη γλώσσα και την κουλτούρα που απειλήθηκε από τη βρετανική καταστολή

• Η μουσική τους έγινε ταινία — βραβευμένη με BAFTA — που συνδιάζει πολιτικό σαρκασμό με «άγρια beats» και αθυροστομίες.

• Η στάση τους ως φάρος αντιστασιακής τέχνης αποδίδει:

  «Ο κόσμος μας βλέπει ως φάρο ελπίδας για το μήνυμα που δεν θα σωπάσει… Η μουσική είναι ένα πράγμα, αλλά το μήνυμα είναι ο λόγος που μας ακούει.»

Συμπέρασμα: Ζωντανό παράδειγμα για το πώς η τέχνη, όταν γίνεται φωνή για όσους δεν έχουν, μπορεί να προκαλέσει, να διχάσει — αλλά ταυτόχρονα να λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη αλλαγής. Οι Kneecap, μέσα από τη ρητορική τους, διαλέγουν συνειδητά τον δρόμο της αντιπαράθεσης, διεκδικώντας να μιλήσουν εκεί.

• Kneecap
• Ισραήλ
• Λωρίδα της Γάζας