Οι παράνομες ενισχύσεις ως… προπέτασμα καπνού

Κάτι τέτοιες ειδήσεις περνάνε στα ψιλά, δεν θα έπρεπε όμως. Λοιπόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπήανοίγει ζήτημα παράνομων κρατικών ενισχύσεων στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) και στη ΛΑΡΚΟ.

Σύμφωνα με ανταποκρίσεις από τις Βρυξέλλες, αυτό ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της  Επιτροπής και αρμόδιος για θέματα Ανταγωνισμού Χοακίν Αλμούνια, ξεκινά ενδελεχή έρευνα για να διαπιστώσει αν η χώρα μας παρείχε παράνομες κρατικές ενισχύσεις σε ΛΑΡΚΟ και ΕΑΣ. Επί της ουσίας, η Επιτροπή τινάζει τα σχέδια ιδιωτικοποίησης των δύο εταιρειών στον αέρα και ενδεχομένως αυτή να μην είναι άσχετο με το γεγονός, ότι οι τέσσερεις αποκρατικοποιήσεις, αυτές των ΕΛΤΑ, ΕΛΒΟ, και επιπλέον των ΕΑΣ και ΛΑΡΚΟ παίρνουν αναστολή για το δεύτερο εξάμηνο του έτους, αντί για το πρώτο, όπως ήταν το αρχικό πρόγραμμα. 

Η «τρικλοποδιά» έχει πάτημα, για τη ΛΑΡΚΟ π.χ. πιστεύουν στις Βρυξέλλες ότι υπήρξε αποδέκτης κρατικών ενισχύσεων από το 2005 και μετά, έχει γραφτεί αρκετές φορές ότι τπ ύψος αυτών των ενισχύσεων πιθανολογείται σε 200 εκ. ευρώ από το 2005 και μετά. 

Αν αυτές οι αιτιάσεις επιβεβαιωθούν  και η Επιτροπή επιβάλλει να γίνουν απαιτητές, τότε η εταιρεία θα κλείσει. Αυτό είναι γνωστό και στις Βρυξέλλες, όπου γνωρίζουν ότι τρέχει μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης, Φαίνεται όμως ότι η Επιτροπή «καίγεται» να την κλείσει, αυτό άλλωστε είναι ο ανομολόγητος σκοπός της ενδελεχούς έρευνας, Να κλείσει και να πουληθούν τα περιουσιακά της στοιχεία.  

Η αλήθεια είναι ότι η υπόθεση ΛΑΡΚΟ δεν έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη. Τα κόμματα δεν ασχολούνται από τη στιγμή που δεν μπορούν όπως στο παρελθόν να διορίζουν αργόσχολους σε θέσεις μάνατζερ και στα διοικητικά συμβούλια. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ξεπεράσει το περιβαλλοντικό του τμήμα, που θα προτιμούσε να την κλείσει, για να μη μολύνει. Οι πατριδοκάπηλοι και εθναμύντορες στο ελληνικό κοινοβούλιο φρίκαραν στην ιδέα ότι πωλείται η ΕΑΣ. 

Το πιθανότερο βέβαια είναι, ίτι δύσκολα θα βρει αγοραστή, όχι γιατί ο κόσμος που δουλεύει εκεί δεν είναι καλός, αλλά γιατί η αγορά εξοπλισμών δεν είναι και στα χάι της. Η ΛΑΡΚΟ ωστόσο είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.   
Η εταιρεία που ίδρυσε ο Μποδοσάκης το 1963 κάθεται σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της πάνω σε 250 εκ. τόνους νικελιούχου λατερίτη, του ορυκτού από το οποίο παράγει ετησίως πάνω από 2 εκ. τόνους σιδηρονικέλιο. Το σιδηρονικέλιο είναι στρατηγικής σημασίας υλικό για τη βιομηχανία και η ΛΑΡΚΟ είναι ο μεγαλύτερος ευρωπαίος προμηθευτής του.

Πόσο αξίζουν τα ορυκτά αποθέματα της εταιρείας δεν γνωρίζει κανείς, ωστόσο πιθανολογείται, ότι μπορεί να ξεπερνούν και τα 16 δις δολλάρια. Η σημασία ωστόσο της εταιρείας, ως κατόχου και παραγωγού του μεταλλεύματος γίνεται ακόμα μεγαλύτερη τα τελευταία χρόνια εν’ όψει της επιθετικής πολιτικής της Κίνας, να βάζει στο χέρι και να δεσμεύει πρώτες ύλες σε όλο τον πλανήτη.  

Όλα αυτά, τα γνωρίζει καλά και η Επιτροπή, όπως επίσης γνωρίζει, ότι η Ελλάδα χρειάζεται έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, όσο το δυνατόν μεγαλύτερα. Επίσης είναι γνωστό ότι το ΤΑΙΠΕΔ θα ήθελε να πουλήσει τη ΛΑΡΚΟ ενιαία, ώστε να εισπράξει το μεγαλύτερο δυνατόν τίμημα από αυτή τη στρατηγική της υπεραξία. Επειδή πια κανείς δεν είναι αφελής,  δημιουργούνται υποψίες, ότι πιθανόν να ήταν προτιμότερο για κάποιους να εκκαθαριστεί η ΛΑΡΚΟ και να εκποιηθούν τα περιουσιακά της στοιχεία, φθηνά εννοείται, Η επιμονή της Επιτροπής πάντως, σε αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα.   

Θέμης Δαγκλής