Οι «πατροκτόνοι» του Σαμαρά, το copyright του ΠΑΣΟΚ – Πήγε για «μαλλί» και βγήκε κουρεμένος ο Τσίπρας – Rebranding, Ιθάκες και… θυρίδες

Η σύγκρουση της Νέα Δημοκρατία με τον Αντώνη Σαμαρά πέρασε σήμερα σε ενδιαφέρουσα φάση. Ποιοι βγαίνουν μπροστά για να απαντήσουν στον πρώην πρωθυπουργό; Ο Μάκης Βορίδης, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Θάνος Πλεύρης.

Δηλαδή τρία στελέχη που πέρασαν από τον ΛΑΟΣ και στη συνέχεια εντάχθηκαν στη ΝΔ επί Σαμαρά. Σήμερα είναι από εκείνους που του απαντούν σκληρότερα. Η πολιτική έχει χιούμορ. Και μερικές φορές έχει και πατρικά δράματα.

Ο Βορίδης δεν κάνει πίσω

Η χθεσινή ατάκα Βορίδη ότι ο Σαμαράς θέλει να γίνει ξανά πρωθυπουργός δεν ήταν ένα στιγμιαίο ξέσπασμα που σήμερα μαζεύτηκε. Το αντίθετο. Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε, με τον Βορίδη να βάζει απέναντι στον Σαμαρά ακόμη και την αντίφαση που θεωρεί ότι υπάρχει μεταξύ της κριτικής του πρώην πρωθυπουργού για την πασοκοποίηση της ΝΔ και της πιθανότητας συνεργασιών με κόμματα που βρίσκονται πολύ μακρύτερα από τη σημερινή κυβερνητική παράταξη.

Το πολιτικό μήνυμα είναι πλέον σαφές: η περίοδος «δεν σχολιάζουμε τον πρώην πρωθυπουργό» τελείωσε. Τώρα σχολιάζουν. Και μάλιστα αρκετοί μαζί. Και ο Μουρούτης στο γήπεδο Στο μέτωπο μπήκε και ο Γιώργος Μουρούτης.

Έχει τη σημασία του, επειδή ο Μουρούτης υπήρξε επί χρόνια στενός συνεργάτης του Σαμαρά με θέση ευθύνης στο Μαξίμου την περίοδο της πρωθυπουργίας του.

Η δημόσια διαφοροποίησή του προσθέτει ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο: η αντιπαράθεση δεν είναι πλέον απλώς Μαξίμου εναντίον Σαμαρά. Περνά και μέσα από ανθρώπους που κάποτε βρίσκονταν στο σαμαρικό στρατόπεδο.

Όταν αρχίζουν να μιλούν οι πρώην συνεργάτες, συνήθως η οικογενειακή φωτογραφία έχει ήδη κατέβει από το σαλόνι.

Το copyright του ΠΑΣΟΚ

Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν άρεσε καθόλου το πρόγραμμα που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας. Όχι μόνο επειδή διαφωνεί μαζί του.

Αλλά επειδή θεωρεί ότι μεγάλο μέρος του το έχει ξαναδεί. Η κατηγορία του ΠΑΣΟΚ είναι ότι περίπου το 80% των προτάσεων Τσίπρα αποτελεί αντιγραφή δικών του προγραμματικών θέσεων. Άρα η μάχη στην Κεντροαριστερά απέκτησε και copyright.

Πήγε για «μαλλί» και βγήκε κουρεμένος

Ο «νέος Τσίπρας» επιχείρησε να εμφανιστεί στη Θεσσαλονίκη ως η πιο ώριμη, πιο κοστολογημένη και πιο θεσμική εκδοχή του παλιού εαυτού του. Μόνο που μέσα σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο, οι πρώτες εξηγήσεις των στελεχών του άρχισαν να θυμίζουν περισσότερο τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ παρά ένα απολύτως έτοιμο κυβερνητικό επιτελείο.

Η «Πατριωτική Εισφορά» μπλέχτηκε με θυρίδες και κοσμήματα, τα 500 ευρώ στους φοιτητές άνοιξαν νέα συζήτηση για την πραγματική τετραετή κοστολόγηση, οι 50.000 κατοικίες άρχισαν να μετακινούνται από τις νέες κατασκευές προς τις ανακαινίσεις και η ανεξάρτητη αξιολόγηση του προγράμματος απέκτησε μέσα σε λίγες ώρες περισσότερες από μία ημερομηνίες.

Και κάπου εκεί ο Τσίπρας βρέθηκε μπροστά σε ένα γνώριμο πρόβλημα: άλλο η μεγάλη εξαγγελία από το βήμα και άλλο η επόμενη μέρα, όταν πρέπει δέκα διαφορετικά στελέχη να εξηγήσουν το ίδιο πράγμα με τον ίδιο τρόπο.

Το πολιτικό παράδοξο είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός πήγε στη Θεσσαλονίκη ακριβώς για να αποδείξει ότι αυτός ο Τσίπρας δεν είναι ο Τσίπρας του 2015. Ότι έχει μάθει, έχει ωριμάσει, έχει αριθμούς, σχέδιο και απαντήσεις.

Και μέσα σε μία ημέρα άρχισαν πάλι οι διορθώσεις, οι διευκρινίσεις και τα «δεν εννοούσαμε ακριβώς αυτό». Με δυο λόγια, πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος. Γιατί ο μεγαλύτερος αντίπαλος του «νέου Τσίπρα» μπορεί τελικά να μην είναι ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Ανδρουλάκης. Μπορεί να είναι ο παλιός Τσίπρας, που κάθε φορά που κάποιο στέλεχος κάνει μια γκάφα εμφανίζεται ξανά από το βάθος και του θυμίζει το 2015.

Rebranding, Ιθάκες και… θυρίδες

Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να έκανε rebranding, να πέρασε από τις «αυταπάτες» στις «Ιθάκες» και να επέστρεψε με νέο κόμμα, νέο πρόγραμμα και το αφήγημα της πολιτικής ωριμότητας, αλλά τελικά υπάρχουν πράγματα που αντέχουν περισσότερο κι από τα πολιτικά brands: οι θυρίδες.

Το 2015 ήταν η Βαλαβάνη και η συζήτηση για το τι μπορεί να πάρει κάποιος από τη θυρίδα του. Μετά ο Πολάκης αποκάλυπτε ότι υπήρχε σχέδιο για άνοιγμα θυρίδων επειδή «μέσα υπήρχαν δισεκατομμύρια». Το 2018 ο Αποστόλου ανακάλυπτε εκεί έναν «πλούτο» που έπρεπε να «αξιοποιηθεί».

Και το 2026, πάνω που ο νέος Τσίπρας παρουσίαζε την «πατριωτική εισφορά» ως μέρος της νέας οικονομικής του πρότασης, ήρθε ο Γιώργος Παππάς της ΕΛ.Α.Σ. με κοσμήματα, περιουσιολόγιο και την αμίμητη υπενθύμιση: «Θυμάστε τις θυρίδες που λέγαμε;» Θυμόμαστε. Τελικά ο Οδυσσέας μπορεί να έφτασε στην Ιθάκη, αλλά κάπου στη διαδρομή φαίνεται ότι κράτησε και το κλειδί της θυρίδας.

Το rebranding αλλάζει τη συσκευασία. Οι παλιές πολιτικές εμμονές, όμως, έχουν την κακή συνήθεια να φυλάσσονται καλά.

• Αλέξης Τσίπρας
• Αντώνης Σαμαράς
• ΔΕΘ
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής