Οι θύτες (ΔΝΤ- Γερμανία) και το θύμα (Ελλάδα)

Η χώρα μας έπασχε. Προβληματική οικονομία, που επιδεινώθηκε από την εισδοχή στην Ευρωζώνη, και κράτος –ερειπιώνας. Όμως η συνταγή που επελέγη για την  σωτηρία της ήταν εξ αρχής μέχρι σήμερα λανθασμένη. Δανείστηκε ένα τεράστιο ποσό για να αποπληρώνει τους πιστωτές και αναγκάστηκε να δεχθεί εξοντωτική λιτότητα. Αποτέλεσμα; Χάος και αδιέξοδο.

Αυτά δεν τα λέει κάποιος ιδεοληπτικός του ΣΥΡΙΖΑ ή του Λαφαζάνη, αλλά ένα ένα πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, ο πανεπιστημιακός Ασόκα Μόντι. Και αποκτούν ιδιαίτερη αξία εν όψει της σημερινής συνεδρίασης του Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ, αλλά και της δεύτερης αξιολόγησης που βρίσκεται επι ξυρού ακμής.

Οι χαρακτηρισμοί του Μόντι για το Πρόγραμμα είναι χαρακτηριστικοί: λάθος, ανοησία, παραλογισμός. Εξοργιστικό, πλήν πραγματικό: ενώ το ΔΝΤ αναγνώρισε σωρεία λαθών, δεν έκανε τίποτε για να τα διορθώσει. Και χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια(μέσα του 2015), λέει ο Μόντι, για να κάνει στροφή το ΔΝΤ και να παραδεχτεί ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και ότι πρέπει να τερματιστεί η λιτότητα.

Όμως οι Ευρωπαίοι, και ειδικά, οι Γερμανοί αρνούνται. «Αυτή η στρατηγική είναι εντελώς ανόητη», συνεχίζει ο Μόντι. «Οι Ελληνες έχουν βιώσει αχρείαστο πόνο. Οσοι μπορούν να φύγουν, φέυγουν, δίνοντας την εικόνα μιας χώρας γερασμένης και έρημης. Κάθε μέρα που περνά, κάνει τις πιθανότητες των δανειστών να πάρουν πίσω τα χρηματά τους όλο και λιγότερες. Οι επενδυτές ανεβάζουν και πάλι τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων, καθώς φοβούνται-και σωστά- ότι βρισκόμαστε πάλι σε ένα ακόμη αδιέξοδο».

Όταν ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, λέει ο Μόντι, «οι αποδείξεις πως η στρατηγική αυτή έσπρωχνε την Ελλάδα σε οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάρρευση ήταν υπερβολικά πολλές. Ηταν σαν να απαιτούσαμε από έναν τραυματία να τρέξει γύρω από το τετράγωνο πρίν του προσφέρουμε βοήθεια. Ως συνήθως, όμως, η αναπόδραστη ταλαιπωρία χρεώθηκε στην απροθυμία της Ελλάδος να συνεργαστεί».

Λέει και άλλα το πρώην στέλεχος του ΔΝΤ. Για το πώς μπήκε το ΔΝΤ στο Πρόγραμμα (απαίτηση της Γερμανίας ώστε να επιβληθεί αυστηρή πειθαρχία στην Ελλάδα) και για το πώς θα αρθεί το αδιέξοδο.  

Συγκεκριμένα: «Ένα σκέτο mea culpa δεν αρκεί.Το ΔΝΤ και οι βασικοί του μέτοχοι-Ευρωπαίοι και Αμερικανοί- έκαναν το αρχικό λαθος και το διαιωνίζουν. Αν θέλουν να αποδειχθούν πραγματικά υπεύθυνοι, οι μέτοιχοι του ΔΝΤ απαιταείται να αποδεχθούν πραγματικές απώλειες. Αυτό σημαίνει να διαγράψουν το χρέος της χώρας στο Ταμείο και να αφήσουν τους Ελληνες και τους Ευρωπαίους να βρούν τη δική τους λύση σε αυτό το χάλι».

Επιμύθιον: ανεξάρτητα από τις ευθύνες των ελληνικών μνημονιακών κυβερνήσεων, εκείνο που προκύπτει σαφές είναι το παράλογον-και εγκληματικό- της συνταγής που επελέγη από τους δανειστές. Υπήρχε ένα πρόβλημα, το οποίο με τα Μνημόνια μετεβλήθη σε συνεχή εξοντωτική κρίση.

• ΔΝΤ
• ΣΥΡIZA