Ουκρανία – Ανάλυση Washington Post: «Το Κίεβο δεν πέφτει» και ο Τραμπ καλείται να μην επαναλάβει τα λάθη του 2022

Παρά τις ζοφερές προβλέψεις στην αρχή της εισβολής, η Ουκρανία άντεξε. Η μάχη για το Ποκρόβσκ συνεχίζεται, ενώ η Μόσχα πιέζεται οικονομικά από κυρώσεις και χτυπήματα στις ενεργειακές υποδομές. 

Στις πρώτες ημέρες της ρωσικής εισβολής, τον Φεβρουάριο του 2022, η εικόνα που καλλιεργούνταν σε κλειστές ενημερώσεις στην Ουάσινγκτον ήταν πως το Κίεβο θα μπορούσε να καταρρεύσει γρήγορα. Η πραγματικότητα, ωστόσο, διέψευσε τις αρχικές εκτιμήσεις: η ουκρανική άμυνα σταθεροποιήθηκε, οι ρωσικές δυνάμεις δεν κατάφεραν να εδραιώσουν αποφασιστικό έλεγχο γύρω από την πρωτεύουσα και ο πόλεμος μετατοπίστηκε σε έναν μακρύ, εξαντλητικό αγώνα φθοράς στα ανατολικά.

Σήμερα, έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια πολέμου, το βασικό επιχείρημα όσων μιλούν για «αναπόφευκτη» ουκρανική ήττα συνεχίζει να δοκιμάζεται στο πεδίο. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του Ποκρόβσκ: παρά τις επαναλαμβανόμενες ρωσικές προσπάθειες και την ένταση των συγκρούσεων, η πόλη δεν αποτελεί «τελειωμένη υπόθεση» και η κατάσταση παραμένει δυναμική, με αντικρουόμενες ανακοινώσεις και επιχειρησιακές μεταβολές. 

Politico: Στα χέρια του Πούτιν οι εγγυήσεις για την ασφάλεια της Ουκρανίας – Ρωσία, ΗΠΑ και η εύθραυστη ειρήνη

Στο φόντο αυτό, το επιχείρημα που επανέρχεται σε πολιτικές συζητήσεις στις ΗΠΑ είναι ότι το μεγάλο λάθος των πρώτων φάσεων δεν ήταν η στήριξη προς την Ουκρανία, αλλά η καθυστέρηση και η «δόση-δόση» παροχή κρίσιμων δυνατοτήτων (αεράμυνα, όπλα μεγάλου βεληνεκούς, αεροπορική ισχύς). Η κεντρική ιδέα είναι απλή: αν ο στόχος είναι μια διαπραγμάτευση που δεν θα ανταμείψει την εισβολή, τότε το κλειδί είναι η ενίσχυση της θέσης του Κιέβου και όχι η αποδυνάμωσή του.

Ταυτόχρονα, η Ρωσία αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση στο οικονομικό πεδίο. Στοιχεία και αναλύσεις συνδέουν τη συρρίκνωση εσόδων/περιθωρίων στον ενεργειακό τομέα με συνδυασμό κυρώσεων και επιθέσεων σε κρίσιμες υποδομές, ενώ οι ΗΠΑ κινούνται κατά διαστήματα με στοχευμένα μέτρα που επηρεάζουν ρωσικές ενεργειακές ροές και συναλλαγές (με το πρακτικό αποτύπωμα να είναι αντικείμενο συνεχούς αξιολόγησης). 

Παράλληλα, στο διπλωματικό μέτωπο, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο: οι πόλεμοι συνήθως τελειώνουν όταν αλλάζει ο συσχετισμός ισχύος. Κι αν ο τελικός στόχος της Ουάσινγκτον είναι μια βιώσιμη κατάπαυση πυρός ή μια συμφωνία που θα αντέξει στον χρόνο, τότε το δίλημμα δεν είναι «ειρήνη ή πόλεμος», αλλά τι είδους ειρήνη και με ποιες εγγυήσεις.

• Βλαντιμίρ Πούτιν
• Βολοντίμιρ Ζελένσκι
• ΗΠΑ
• κυρώσεις
• Ντόναλντ Τραμπ
• Ουκρανία
• Ποκρόβσκ
• Ρωσία