Πάμε, λοιπόν, για πρόεδρο Τασούλα…

Όποιος έχει παίξει χαρτιά στη ζωή του, ξέρει πολύ καλά ότι στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό.
Μπορεί, επί παραδείγματι, να βγάνεις όλη νύχτα κέντες, φουλ, χρώματα και καρέ και σε τρία κόλπα κοντά στην αυγούλα να τα χάσεις τα κέρδη και να μπεις και μέσα.
Οι πάντες γνωρίζουν επίσης τον μύθο με το λαγό και τη χελώνα, όπου τη γραμμή του τερματισμού την περνάει δεύτερο το ζωάκι με τα μεγάλα αυτιά παρά τα αναμφισβήτητα προσόντα του.
Για να μην μιλήσω για το τσούκου τσούκου μπολ, που εντός γηπέδου δεν χάριζε τις εντονότερες των συγκινήσεων στους θεατές, αλλά όταν πήγαινε ταμείο η ομάδα έβλεπε τρεις βαθμούς και όχι έναν ή μηδέν.
Τι θέλω να πω;
Θέλω να πω ότι όπως στην πράσινη τσόχα, στη φύση και στο ποδόσφαιρο, έτσι και στην πολιτική δεν κερδίζει σώνει και καλά ο πιο φανταχτερός, ο πιο θεαματικός, ο πιο εντυπωσιακός της υπόθεσης. Ενίοτε, νικάει κι εκείνος που περιμένει υπομονετικά πότε θα του δοθεί η ευκαιρία να κάνει τη ζημιά. Εντός και εκτός εισαγωγικών…

Βλέπε και την περίπτωση του Κώστα Τασούλα, ενός πρώτης γραμμής sleeper που θα λέγανε και στην πραγματική πατρίδα του Κασσελάκη. Μη βιαστείτε παρακαλώ, δεν είναι ο κοιμήσης, πάτε και λίγο πιο κάτω στο λεξικό. Εκεί θα δείτε να τον περιγράφουν ως κάποιο που πέρναγε σχετικώς απαρατήρητος για καιρό, μιας και δεν τον θεωρούσαν φανταχτερό, εντυπωσιακό κλπ. κλπ. κλπ. Και στην κρίσιμη στιγμή, έγινε πυ-πυ-πύραυλος και εκτοξεύθηκε προς τα άστρα. Προς το ανώτατο αξίωμα της ελληνικής πολιτείας!

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Τασούλας είναι άχρωμος, άγευστος, άοσμος, το έγραψα και προχτές. Αυτό σημαίνει ότι λειτουργεί με άλλο mondus operandi από τους περισσότερους πολιτικούς της μαμάς Ελλάδας. Δεν δίνει τροφή στα σόσιαλ, δεν σιτίζει τα πρωινάδικα, δεν γίνεται βάιραλ στο luben. Την δουλειά του την κάνει ωστόσο, την κάνει εκατό τοις εκατό, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι δεν χρειάζεται να είσαι φωναχτός για να είσαι αποτελεσματικός. Τα καλά τα μαχητικά άλλωστε, δεν τα πιάνουν τα ραντάρ…
Από εκεί και πέρα, βλέπει μπροστά του κάργα ανήφορο. Το γόητρο της Προεδρίας έχει πληγεί από την μάλλον ανεπιτυχή (γλυκά το λέω!) θητεία της Σακελλαροπούλου και στην πρώτη στραβή θα πληρώσει ο Τασούλας και τα σπασμένα της προκατόχου του θέλει δεν θέλει. Θα με ρωτήσετε, εσύ δεν μας είπες ότι το κατέχει το άθλημα και γνωρίζει πώς να αποφορτίζει τις εντάσεις; Θα σας απαντήσω ότι μερικές φορές, όσο καλό σέντερ μπακ και να είσαι σου κάνει η μπάλα τέτοια τσαλιμάκια που ακόμη κι ο συγχωρεμένος ο Όσιμ δεν θα ‘βρισκε τρόπο να τα περιγράψει…

Σα να λέμε το στόρι με τον Αζόφ στη Βουλή, που όπως δήλωσε τότε ο ίδιος ο Τασούλας έμαθαν για την βιντεοσκοπημένη παρέμβασή του λίγα λεπτά πριν από την ομιλία του Ουκρανού προέδρου, χωρίς όμως να γνωρίζουν το περιεχόμενό της. Φρόντισε δε να χαρακτηρίσει “αχρείαστη και άστοχη”, την εμφάνιση, υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να μείνουμε στην μεγάλη εικόνα, η οποία ήταν η εμφάνιση του Ζελένσκι. Διπλωμάτης αναμφίβολα και πάντοτε ετοιμόλογος, αλλά μερικά πράγματα δεν σώζονται ούτε με το Θεό μπάρμπα. Εκτός κι αν έχει διαφορετική άποψη η Κίμπερλυ, τι να σας πω…

Υ.Γ. 1: Ναι, επειδή πρέπει να μην κρύβουμε πράγματα, έριξα και μια ματιά στο πλέον πρόσφατο πόθεν έσχες του Τασούλα και είδα ότι σε αντίθεση με ουκ ολίγους γαλάζιους αστέρες κάτι παραπάνω από ευκατάστατο μεσαιοταξίτη δεν τον λες. Στα υπέρ του είναι αυτό και θα μετρήσει για τη συνέχεια.
Υ.Γ. 2: Για να δούμε αν θα βοηθήσει ο επόμενος Πρόεδρος την πατρίδα του Ήπειρο, μακράν την πιο παρατημένη περιφέρεια της Ψωροκώσταινας. Γιατί μόνο με εντολή για ηπειρώτικα προϊόντα στο καφενείο της Βουλής, δεν προκόβει ο τόπος…

• Β​ουλή
• Κώστας Τασούλας
• προεδρία της Δημοκρατίας