Παναθηναϊκός σε κρίση: Εκατομμύρια, προπονητές και αδιέξοδα – Η απόλυτη παράνοια ενός μεγάλου συλλόγου

Η εικόνα του Παναθηναϊκού στη Super League έχει βυθίσει την ομάδα σε νέα κρίση. Μετά την ισοπαλία με τον Λεβαδειακό και την ήττα από την Κηφισιά, το «τριφύλλι» απέχει ήδη οκτώ βαθμούς από τους ανταγωνιστές του για τον τίτλο (Ολυμπιακό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ), ενώ η απομάκρυνση του Ρουί Βιτόρια από τον πάγκο δεν έφερε λύση αλλά νέα εσωστρέφεια.

Κι όμως, την ίδια στιγμή που η ομάδα παρουσιάζει εικόνα διάλυσης, ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Γιάννης Αλαφούζος έχει επενδύσει την τελευταία διετία πρωτοφανή ποσά, φέρνοντας στον Παναθηναϊκό μεγάλα ονόματα από κορυφαία πρωταθλήματα. Η «χρηματιστηριακή» αξία του συλλόγου αγγίζει τα 100 εκατ. ευρώ, η υψηλότερη στην ιστορία του, και σε επίπεδο ρόστερ οι «πράσινοι» ανταγωνίζονται Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, έχοντας ξεπεράσει την ΑΕΚ.

Οι επενδύσεις δεν φέρνουν τίτλους

Ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά μετά από χρόνια και αγοράζει και πουλάει ακριβά. Παρά ταύτα, η στελέχωση της ΠΑΕ μοιάζει με το πραγματικό πρόβλημα. Οι συνεργάτες που επιλέγει ο Γιάννης Αλαφούζος, με πρώτο τον τεχνικό διευθυντή Γιάννη Παπαδημητρίου, έχουν βρεθεί στο στόχαστρο των οπαδών και πρώην παικτών.

Η Θύρα 13 μιλά ανοιχτά για «ανεπιθύμητους» στην ομάδα, ενώ πρώην παίκτες όπως οι Ρούμπεν Πέρεθ και Χουάνκαρ κατηγόρησαν ευθέως τον Παπαδημητρίου για την κατεύθυνση που έχει πάρει ο σύλλογος. Παράλληλα, πορτογαλικά ΜΜΕ («Ojogo») μετέφεραν διαρροές του Βιτόρια, σύμφωνα με τις οποίες κρίσιμες μεταγραφές του καλοκαιριού έγιναν χωρίς τη δική του έγκριση.

Πέντε προπονητές σε 11 μήνες – Η απόλυτη ασυνέπεια

Αν υπάρχει ένας δείκτης που αποτυπώνει την παράνοια, είναι οι συνεχείς αλλαγές προπονητών. Μέσα σε έντεκα μήνες, ο Παναθηναϊκός άλλαξε πέντε τεχνικούς: από τον Γιοβάνοβιτς, στον Φατίχ Τερίμ, στον Χρήστο Κόντη, στον Ντιέγκο Αλόνσο και στον Ρουί ΒιτόριΑ, χωρίς να γνωρίζουμε ποιος θα είναι ο επόμενος.

Η εικόνα αυτή θυμίζει περισσότερο ερασιτεχνικό σωματείο παρά έναν οργανισμό που έχει δαπανήσει πάνω από 150 εκατ. ευρώ την τελευταία δεκαετία. Από το 2012, όταν ο Αλαφούζος ανέλαβε τον σύλλογο, στον πάγκο έχουν περάσει περισσότερα από δέκα διαφορετικά πρόσωπα – από τον Ζεσουάλδο Φερέιρα και τον Αναστασίου, μέχρι τον Στραματσόνι, τον Δώνη και τον Μπόλονι. Μόνο η θητεία του Γιοβάνοβιτς κατάφερε να προσδώσει σταθερότητα και αγωνιστική ταυτότητα.

Από τον Γιοβάνοβιτς στον Βιτόρια – Μοντέλα που δεν συναντήθηκαν ποτέ

Η απομάκρυνση του Γιοβάνοβιτς, φάνηκε ακατανόητη. Ο Σέρβος είχε βάλει τον Παναθηναϊκό σε τροχιά πρωταθλητισμού, αλλά απολύθηκε ξαφνικά. Ο διάδοχος Φατίχ Τερίμ απέτυχε, ο Αλόνσο δεν έπεισε, και ο Βιτόρια ήρθε για να φέρει ποδόσφαιρο κατοχής και μεθοδικότητας. Το μοντέλο του, όμως, δεν είχε καμία σχέση με το άμεσο παιχνίδι που πρέσβευε ο Αλόνσο.

Οι παίκτες κλήθηκαν να αλλάξουν αγωνιστική φιλοσοφία μέσα σε λίγες εβδομάδες – και τώρα η ομάδα πληρώνει την ασυνέπεια. Η έλλειψη συνοχής στην τεχνική κατεύθυνση δείχνει περισσότερο τα δομικά προβλήματα στη διοίκηση παρά τις δυνατότητες του ρόστερ.

Αδιέξοδο χωρίς λύση

Η συζήτηση για πιθανή αποχώρηση του Αλαφούζου από τον Παναθηναϊκό προϋποθέτει δύο πράγματα: τη δική του βούληση να αποχωρήσει και την ύπαρξη ενός επενδυτή με όραμα και κεφάλαια. Μέχρι στιγμής, καμία από τις δύο προϋποθέσεις δεν φαίνεται ρεαλιστική.

Έτσι, η ομάδα μοιάζει εγκλωβισμένη σε ένα μοντέλο διοίκησης που ξοδεύει αλόγιστα αλλά δεν χτίζει σταθερές βάσεις. Μεγάλοι παίκτες έρχονται, μεγάλα ποσά δαπανώνται, αλλά η νοοτροπία παραμένει ίδια. Και όπως λένε ακόμη και οι ίδιοι οι φίλοι του συλλόγου: χωρίς αλλαγή φιλοσοφίας, χωρίς πραγματική «δίψα» για πρωταθλητισμό, ο Παναθηναϊκός θα συνεχίσει να ζει σε έναν φαύλο κύκλο απογοητεύσεων.

 

• Παναθηναϊκός