Πέθανε έχοντας Αλτσχάιμερ

Η Rita Hayworth γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου του 1918 και πέθανε 14 Μαΐου του 1987. Πέθανε στα 69 της σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 η υγεία της είχε αρχίσει να χειροτερεύει και εμφάνισε τα πρώτα σημάδια της νόσου Αλτσχάιμερ σε σχετικά νεαρή ηλικία, εφόσον δεν είχε κλείσει ακόμα τα πενήντα κι η επίσημη διάγνωση έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Η κόρη της Jasmine παρέμεινε στο πλευρό της μέχρι και τον θάνατό της.

Θεωρείται μια από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν ποτέ από τον χώρο της έβδομης τέχνης κι αποτέλεσε ένα από τα εμπορικότερα ονόματα του κινηματογράφου κατά τη δεκαετία του ’40. Η απήχηση που είχε στο κοινό είχε ως αποτέλεσμα να κοσμήσει πολλές φορές το εξώφυλλο του περιοδικού Life, πράγμα που βοήθησε να γίνει πασίγνωστη και πολύ αγαπητή.

Τα πρώτα χρόνια

Το αληθινό της όνομα ήταν Μαργαρίτα Κάρμεν Κανσίνο και γεννήθηκε στο Brooklyn της Νέας Υόρκης. Οι γονείς της ήταν ο Εντουάρντο Κανσίνο, Ισπανός χορευτής από τη Σεβίλλη, και η Αμερικανίδα ηθοποιός Βόλγκα Χέιγουορθ. Η Ρίτα είχε επίσης δυο αδέλφια, τον Εντουάρντο και τον Βέρνον. Ο πατέρας της ήθελε να την κάνει μεγάλη χορεύτρια, ενώ η μητέρα της ήθελε να γίνει ηθοποιός. Ξεκίνησε μαθήματα χορού από την ηλικία των τριών χρονών, παρά το γεγονός ότι δεν της άρεσε ιδιαίτερα. Χρόνια αργότερα παραδέχτηκε ότι δεν είχε το κουράγιο να πει στον πατέρα της ότι δεν ενδιαφερόταν για τον χορό κι ότι η παιδική της ηλικία πέρασε βασανιστικά κάνοντας αδιάκοπες πρόβες. Σε ηλικία 8 χρονών συμμετείχε σε μια ταινία μικρού μήκους της Warner Bros με τίτλο “La Fiesta” και διαπίστωσε από τότε ότι ο κινηματογράφος είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση 17 ετών στις αρχές της δεκαετίας του ’30 με το όνομα Ρίτα Κανσίνο, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Αποφάσισε ν’ αλλάξει το όνομά της σε Ρίτα Χέιγουορθ για να προσελκύσει μεγαλύτερη ποικιλία ρόλων και μαζί με το όνομα άλλαξε και το χρώμα των μαλλιών της από καστανά σε κόκκινα. Έτσι τράβηξε την προσοχή του ιδιοκτήτη της Columbia Pictures, ο οποίος γοητεύτηκε από την ομορφιά της και της υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο.

Μαζί με το συμβόλαιο ξεκίνησε και η μεταμόρφωσή της σε μια από τις ωραιότερες γυναίκες που είδε ποτέ ο κινηματογραφικός φακός. Υπέστη λοιπόν μια σειρά αισθητικών επεμβάσεων που είχαν ως στόχο τη διόρθωση των ατελειών του προσώπου της καθώς και την εξάλειψη της ανεπιθύμητης τριχοφυΐας του μετώπου της, ενώ η χαλκο-πύρινη χαίτη της επρόκειτο να αποτελέσει χαρακτηριστικό της γνώρισμα τα χρόνια που ακολούθησαν. Μέσα σε δύο χρόνια έγινε σταρ και απέκτησε τον τίτλο: “The Great American Love Goddess”.

Το όνειρο έγινε πραγματικότητα

Μετά τη μεταμόρφωσή της πρωταγωνίστησε σε μια σειρά ταινιών που είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό. Συμπρωταγωνίστησε με τους σημαντικότερους άνδρες ηθοποιούς της εποχής σε ταινίες διαφορετικών ειδών. Εμφανίστηκε στο πλάι του Cary Grant, Tyron Power, James Cagney, Glenn Ford, κτλ. Εκτός αυτών αποτέλεσε παρτενέρ του Fred Astaire στα μιούζικαλ “Ποτέ δε θα Πλουτίσεις” (You’ll Never Get Rich) και “Στον Ίλιγγο του Χορού” (You Were Never Lovelier, 1942), καθώς και του Gene Kelly στο μιούζικαλ “Cover Girl” (1944). Και ξαφνικά έγινε τόσο δημοφιλής που κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου η φωτογραφία της με μαγιό στο εξώφυλλο του περιοδικού Life το 1941, βρέθηκε στην κατοχή των περισσοτέρων Αμερικανών στρατιωτών στο μέτωπο.

Έπαιξε σε 61 ταινίες σε χρονικό διάστημα 37 χρόνων, αλλά εκείνη με την οποία το όνομά της είναι συνδεδεμένο σε μεγαλύτερο βαθμό είναι η Τζίλντα (Gilda, 1946), που κακώς στην Ελλάδα την λέμε Τζίλντα, μια και το σωστό είναι Γκίλντα. Άλλες ταινίες για τις οποίες είναι γνωστή είναι οι: “Μόνο οι Άγγελοι Έχουν Φτερά” (Only Angels Have Wings, 1939), “Η Κυρία της Σαγκάης” (Lady from Shanghai, 1947), “Μια Νύχτα στο Τρίνινταντ” (Affair in Trinidad, 1952) και “Χωριστά Τραπέζια” (Separate Tables, 1958). Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 19η στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

Και ενώ στον κινηματογράφο οι επιτυχίες διαδέχονταν η μία την άλλη, στην προσωπική της ζωή τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα. Πρώτος της σύζυγος ήταν ο Έντουαρντ Τζάντσον, τον οποίο παντρεύτηκε το 1937 για λόγους συμφερόντων και από τον οποίο χώρισε το 1942. Το 1943 συνάντησε τον Orson Welles και τον ερωτεύτηκε. Παντρεύτηκαν την ίδια χρονιά και ένα χρόνο αργότερα το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη, τη Ρεβέκκα, και αργότερα ένα γιο. Ο γάμος τους όμως διήρκεσε μόνο 5 χρόνια.

Μετά τον πόλεμο

Πρώτη της μεγάλη επιτυχία μετά τη λήξη του πολέμου ήταν η ταινία που της έδωσε μια θέση στην αιωνιότητα, η Gilda (1946), στην οποία ερμήνευε τα τραγούδια “Put the Blame on Mame” (κατά το οποίο προκαλεί τα πλήθη κάνοντας στριπτίζ αφαιρώντας μόνο ένα γάντι) και “Amado mio”. Η ίδια είχε πει: «Όλοι θέλουν να κοιμηθούν με την Gilda, αλλά τους κακοφαίνεται όταν ξυπνούν μαζί μου».

Το 1948 (30 ετών) στις Κάννες γνώρισε τον πρίγκιπα Άλι Χαν, με τον οποίο παντρεύτηκε ένα χρόνο αργότερα έχοντας πάρει την απόφαση να αφήσει το Hollywood. Απέκτησε άλλη μια κόρη, την πριγκίπισσα Τζάσμιν Άλι Χαν, αλλά εκείνος, που ήταν γνωστός γυναικάς, δεν έμεινε πιστός στον γάμο τους. Άρχισε να την απατά κι έτσι εκείνη το 1952 ζήτησε διαζύγιο και επέστρεψε πίσω στην Αμερική με την κόρη της.

Πλησιάζοντας το τέλος

Η επιστροφή της στη μεγάλη οθόνη έγινε με την ταινία “Μια Νύχτα στο Τρίνινταντ” (Affair in Trinidad, 1952) που απέφερε μεγαλύτερα κέρδη από την “Gilda”. Ακολούθησαν κι άλλες ταινίες, και άλλες μεγάλες επιτυχίες, και άλλοι γάμοι… μέχρι που το 1962 αποφάσισε να κάνει το ντεμπούτο της στο Broadway κρατώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση “Step on a Crack”, αλλά εγκατέλειψε το εγχείρημα την τελευταία στιγμή επικαλούμενη προβλήματα υγείας. Κατά τις αρχές της δεκαετίας του ’60 το άστρο της άρχισε να δύει, παρά το γεγονός ότι συνέχισε να γυρίζει ταινίες μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’70. Τελευταία της ταινία ήταν “Η Οργή του Θεού” (The Wrath of God) το 1972.

Από την ηλικία των 50 ετών περίπου άρχισε να εμφανίζει σημάδια της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά τότε δεν έδιναν μεγάλη σημασία. Η επίσημη διάγνωση έγινε πολλά χρόνια αργότερα, όταν είχε περάσει τα 60, και τελικά πέθανε 14 Μαΐου 1987 σε ηλικία 69 ετών.

• Rita Hayworth
• αλτσχάιμερ