Σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία: Στους 41 οι νεκροί, δυο άτομα δεν έχουν ανασυρθεί ακόμα – Τα 20 δευτερόλεπτα του τρόμου

Μεγαλώνει η λίστα των νεκρών, από το σιδηροδρομικό δυστύχημα που σημειώθηκε την Κυριακή στην νότια Ισπανία. Σύμφωνα με την Elpais, ο αριθμός των νεκρών έφτασε τους 41, ενώ 39 άνθρωποι, ανάμεσά τους τέσσερα παιδιά, νοσηλεύονται στο νοσοκομείο. Ο υπουργός Εσωτερικών Φερνάντο Γκράντε- Μαρλάσκα είχε δηλώσει αργά χθες το βράδυ στον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό ότι τα σωστικά συνεργεία έχουν δει τουλάχιστον τρία πτώματα παγιδευμένα στα συντρίμμια των τρένων.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η αστυνομία έχει λάβει ενημέρωση για 43 αγνοούμενους, αριθμός που ταιριάζει με τον προσωρινό απολογισμό των νεκρών μαζί με τα δύο πτώματα που δεν έχουν ανασυρθεί ακόμη. Ωστόσο ο Γκράντε- Μαρλάσκα προειδοποίησε ότι ο τελικός απολογισμός δεν θα γίνει γνωστός μέχρις ότου οι διασώστες να έχουν ερευνήσει όλα τα βαγόνια που έχουν εκτροχιαστεί. Σήμερα τα σωστικά συνεργεία χρησιμοποιούσαν γερανούς για να καταφέρουν να φτάσουν στα πιο κατεστραμμένα βαγόνια, ενώ ειδικοί εκτιμούν ότι ένας προβληματικός αρμός στις ράγες ενδέχεται να αποτελεί κλειδί για τον καθορισμό της αιτίας του εκτροχιασμού του ενός συρμού ο οποίος προσέκρουσε στον άλλο.

Σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία: Τα 20 δευτερόλεπτα του τρόμου

Ήταν Κυριακή στις 7:45 μ.μ. όταν μια 33χρονη σύμβουλος, που επέστρεφε από τη Μάλαγα προς τη Μαδρίτη, άρχισε να αισθάνεται κάτι που κανείς δεν θα μπορούσε να περιγράψει ως «φυσιολογικό». Βρισκόταν στο βαγόνι αριθμός έξι του τρένου υψηλής ταχύτητας της εταιρείας Iryo, όταν το τρένο άρχισε να δονείται έντονα. Οι πρώτες κινήσεις ήταν σχεδόν απαρατήρητες — μια μικρή ταλάντωση, μια αίσθηση ότι το όχημα «κουνιέται».

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όμως, η κατάσταση έγινε ασταθής. Το τρένο ταλαντεύτηκε και τραντάχτηκε από τη μία πλευρά στην άλλη. Οι αποσκευές άρχισαν να πέφτουν από τις σχάρες, ενώ ποτήρια, φορητοί υπολογιστές και αντικείμενα από τα τραπέζια έσπαγαν και έπεφταν στο πάτωμα. Η επιβάτης παρέμεινε στη θέση της, ενώ είδε έναν υπάλληλο να σπρώχνει το καρότσι με τα τρόφιμα και τα ποτά, που δεν μπορούσε να κρατήσει την ισορροπία του και έπεσε στο πάτωμα. «Τότε το τρένο σταμάτησε και τα φώτα έσβησαν», θυμάται η ίδια.

Η στιγμή που άλλαξε τα πάντα

Στις 7:45 μ.μ. και 20 δευτερόλεπτα αργότερα, το επόμενο τρένο, το Alvia που ταξίδευε από τη Μαδρίτη προς την Ουέλβα, βρισκόταν σε τροχιά σύγκρουσης με το εκτροχιασμένο Iryo. Η 30χρονη Ροσίο Φλόρες, που καθόταν στο βαγόνι οκτώ του Alvia, ένιωσε ένα τόσο βίαιο τράνταγμα που την εκτόξευσε από τη θέση της και την πέταξε αρκετά μέτρα πάνω από τα καθίσματα μπροστά της. Προσγειώθηκε στον διάδρομο και, σοκαρισμένη, πίστεψε ότι δεν θα βγει ζωντανή από εκεί. Λίγο αργότερα, τηλεφώνησε στους γονείς της, πεπεισμένη ότι ήταν η τελευταία φορά που θα τους μιλούσε. Τους είπε ότι τους αγαπά.

Το μυστήριο πίσω από την τραγωδία

Καμία από τις δύο γυναίκες δεν γνώριζε εκείνη τη στιγμή τι είχε συμβεί. Θα περνούσαν ώρες μέχρι να μάθουν την αλήθεια. Το τρένο Iryo, που ταξίδευε με 210 χιλιόμετρα την ώρα και μετέφερε 300 επιβάτες, εκτροχιάστηκε για λόγους που παραμένουν άγνωστοι. Τα βαγόνια έξι έως οκτώ κατέλαβαν την παράλληλη γραμμή. Είκοσι δευτερόλεπτα αργότερα, ο μηχανοδηγός του Alvia, που ταξίδευε με 205 χιλιόμετρα την ώρα στην αντίθετη κατεύθυνση, έπεσε μετωπικά πάνω στα εκτροχιασμένα βαγόνια. Ο ίδιος έχασε τη ζωή του. Κανένα από τα δύο τρένα δεν υπερέβαινε το όριο ταχύτητας. Ωστόσο, η σύγκρουση είχε ισχύ ισοδύναμη με πρόσκρουση σε τοίχο με ταχύτητα άνω των 400 χιλιομέτρων την ώρα. Τα δύο πρώτα βαγόνια του Alvia διένυσαν σχεδόν 200 μέτρα πριν πέσουν σε ανάχωμα τεσσάρων μέτρων, σε βραχώδη επιφάνεια δίπλα στις γραμμές. Το Iryo συνέχισε στην αντίθετη κατεύθυνση, μέχρι που σταμάτησε στο σταθμό συντήρησης Adamuz, περίπου 700 μέτρα μακριά. Στη συνέχεια, κόπηκε το ρεύμα.

Η επιβάτης που επιβίωσε — αλλά είδε την τραγωδία

Μετά το αρχικό σοκ, η σύμβουλος, που επέστρεφε στη Μαδρίτη για δουλειά τη Δευτέρα, σηκώθηκε από τη θέση της. Ακούει τους εργαζόμενους να ζητούν από τους γιατρούς και νοσηλευτές να μετακινηθούν στα πιο κατεστραμμένα βαγόνια, τα έξι, επτά και οκτώ. Το δικό της βαγόνι, το Νο. 6, είχε μόνο γρατσουνιές. Παρακολουθεί ανθρώπους που μοιάζουν με γιατρούς να τρέχουν προς τα πίσω. Έπειτα ακούει έναν εργαζόμενο με ψυχραιμία να διατάζει επιβάτες χωρίς ιατρικές γνώσεις να μετακινηθούν μπροστά και να μην βγουν από το τρένο για λόγους ασφαλείας.

Μια ώρα αργότερα, επιτρέπεται να κατέβουν. Κάνει πολύ κρύο. Μέσω τηλεφωνημάτων, μαθαίνει ότι το τρένο της έχει συγκρουστεί με άλλο, αλλά δεν βλέπει κανένα άλλο τρένο. Τότε ακούει ότι υπήρχε ένα πτώμα στο δικό της βαγόνι. Κοιτάζει γύρω και βλέπει ανθρώπους να κουτσαίνουν, τρέμοντας από το κρύο, να έρχονται από το άλλο τρένο — αυτό που δεν μπορεί να δει. Συνειδητοποιεί ότι όσα της λένε οι φίλοι της είναι αλήθεια.

Η Ροσίο Φλόρες και η διαδρομή προς την επιβίωση

Ίσως ανάμεσα στους ανθρώπους που βλέπει να πλησιάζουν είναι και η Ροσίο Φλόρες, η οποία, παρά τον πόνο στο στήθος και τα χτυπήματα στο κεφάλι, προσπαθεί να προχωρήσει. Μαζί με άλλους επιβάτες προσπαθούν να φύγουν. Η Ροσίο βλέπει έναν άνδρα χωρίς πόδια κοντά σε χαντάκι και λίγο πιο πέρα ένα πτώμα. Συνεχίζει, δίπλα στη φίλη της Λόλα, και αναρωτιέται τι έχει συμβεί με την άλλη φίλη τους, την Έλενα, που αγνοείται. «Μην κοιτάς το έδαφος», λέει στον εαυτό της και στη Λόλα, για να μην σπάσουν ψυχολογικά. Αλλά είναι αδύνατο να το κάνουν. Κάθε λίγα βήματα, η Ροσίο σταματά και κάνει εμετό.

Οι δύο γυναίκες βλέπουν ένα αγόρι ξυπόλυτο, καλυμμένο με αίμα. Τον πλησιάζουν, παίρνουν το σακίδιο του και το φορούν πάνω τους. Ρωτούν κάθε αστυνομικό για την Έλενα.

Η πόλη που σήκωσε όλη τη βοήθεια

Στην Ανταμούζ, μια μικρή πόλη 4.100 κατοίκων στην επαρχία Κόρδοβα, η είδηση του ατυχήματος διαδίδεται αμέσως. Ο δήμαρχος και οι αστυνομικοί σπεύδουν στο σημείο, ενώ οι κάτοικοι μέσω μηνυμάτων και ομάδων WhatsApp οργανώνουν βοήθεια: κουβέρτες, νερό, τρόφιμα, γεννήτριες και υποστήριξη στους τραυματίες. Το δημοτικό κτίριο μετατρέπεται σε προσωρινή κλινική, όπου φτάνουν τραυματίες — κάποιοι μόνοι τους, άλλοι σε σοβαρή κατάσταση και μεταφέρονται σε νοσοκομεία. Η Ροσίο Φλόρες βρίσκει τους γονείς της εκεί. Συνεχίζει να κάνει εμετό και οι γιατροί φοβούνται διάσειση, γι’ αυτό και τη μεταφέρουν σε νοσοκομείο.

Η νύχτα της αγωνίας και η ελπίδα

Ενώ η Ροσίο αναρρώνει, άλλες οικογένειες περιμένουν αγωνιωδώς νέα για τους δικούς τους ανθρώπους. Μέχρι το πρωί, ο αριθμός των νεκρών φτάνει τους 40. Στις 2 μ.μ. της Δευτέρας, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσες και ο πρωθυπουργός της Ανδαλουσίας, Χουάν Μανουέλ Μορένο, φτάνουν στην Ανταμούζ, σε μια εικόνα εθνικής ενότητας απέναντι στην τραγωδία. Και όμως, μέσα σε όλη αυτή τη φρίκη, εμφανίζονται μικρές στιγμές ανακούφισης. Η Ροσίο Φλόρες παίρνει εξιτήριο τη Δευτέρα το πρωί. Έχει μελανιάσεις, αλλά δεν έχει σπασμένο πλευρό. Τα χτυπήματα στο κεφάλι είναι απλώς εκδορές. Και στις 4 π.μ., ενώ βρίσκεται στο νοσοκομείο, λαμβάνει τηλεφώνημα από την Έλενα: είναι στη ΜΕΘ, αλλά εκτός κινδύνου. Οι τρεις φίλες που είχαν πάει στη Μαδρίτη για να δώσουν εξετάσεις για δημόσια διοίκηση επιβίωσαν. «Το περίεργο είναι ότι, με όλα αυτά που συμβαίνουν, δεν θυμάμαι τίποτα για την εξέταση», λέει η Ροσίο.

• Ισπανία
• νεκροί
• σιδηροδρομική τραγωδία