Star Alert: Bία και κράτος

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα 
«Ελεύθερος κανείς, μονάχα ο Δίας». Έτσι λέει το Κράτος, στεγνό, χωρίς συμπόνοια, αλληγγύη, συναισθήματα όπως φιλία, οίκτο, έλεος, στο «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου. Το Κράτος δεν μπορεί να χει αξίες και ηθική, παραμόνο αυτές που του έχουν επιβληθεί από τον Δία. Δίπλα ακούει, συνάδελφος στην αναλγησία, η Βία. Αυτοί οι δυο, Κράτος και Βία είναι δορυφόροι, υπηρέτες, δηλαδή, λακέδες, ακόλουθοι, τσιράκια και πληρωμένοι εκτελεστές του Δία, της εξουσίας, της μαφιόζικης παντοδυναμίας του. Ο Ήφαιστος φτιάχνει τα δεσμά και οι λακέδες Βία και Κράτος, τον βοηθάνε, να φυλακίσει τον Προμηθέα, εκείνον που συμπόνεσε τους ανθρώπους στον Καύκασο. «Σκληρόψυχος είναι ο κάθε νέος αφέντης» λένε την μεγάλη τους αλήθεια οι δυο συνεργοί! Και από τότε κυβερνούν και νικάνε, εχθροί κάθε Προμηθέα και βιτρίνες κάθε εξουσίας. Του Προμηθέα που αντίπαλος της απονιάς και της δύναμης του Δία, του Κράτος και της Βίας, έφερε στους ανθρώπους, τη φωτιά, τα εργαλεία, τις επιστήμες, τα γράμματα και την ευσέβεια!

Με κίνδυνο να ακουστώ ως Άδωνης Γεωργιάδης, πόσο πυρπολούν τα θεμέλια κάθε εξουσίας και παντοδυναμίας πάντα, τα γράμματα και οι επιστήμες και τι σοφός ο αρχαίος μύθος!

Παιδιά, λοιπόν παίζοντας λέγαμε μια λέξη συνεχώς, ώσπου να ενώνεται η αρχή με το τέλος της συνεχώς και να σχηματίζει κάποιο βρομόλογο απ αυτά που οι γονείς μας είχαν απαγορευμένα ή να χάνει η λέξη κάθε ένοια της. Τώρα μια ανοιχτή τηλεόραση στην ώρα των ειδήσεων κάνει την ίδια δουλειά με την εικόνα και όχι τον ήχο. Ματ, οργή, πανό, μαύρα ρούχα, φρικτά πρόσωπα. Βία απέναντι σε ένα θεατρικό έργο σήμερα (αύριο και σε ένα άλλο, σε μια φράση, σε μια πράξη, ώσπου να μην ξέρεις πότε είναι η σειρά σου), εναντία σε διαδηλωτές, συνδικαλιστές, εργαζόμενους, συνταξιούχους, απλήρωτους. Κάποιο σύνθημα ακόμα. Κι άλλο ένα μετά. Οι πιστοποιημένες φωνές των ρεπόρτερ στο τόπο των συγκρούσεων. Οι γραβατωμένοι νικουσκάστερ ή οι κυρίες με τα κομψά σακάκια στην αίθουσα σύνταξης. Σα να παρακολουθούν και αυτοί ταινία, που μετά υψώνοντας τα φρύδια θα αποδοκιμάσουν ελαφρά, για να μη «σπάσει» και η τερακότα!

Πιο μετά θα μπουν στα πανάκριβα αυτοκίνητα τους, θα φτάσουν στις ασφαλείς βίλες τους στα προάστια, θα έχουν τελειώσει το σόου της ανθρωπιάς και της συμμετοχής και σήμερα. Και εμείς θεατές! Τίποτα άλλο. Να βλέπουμε τα πλάνα συνεχώς τόσο που να χάνουν την ίδια τη βία τους. Να μη σημαίνουν τίποτα. Σα να βλέπουμε το Φράουλες και Αίμα στις 8 ή τον Βρώμικο Χάρη. Η μάνα στην Ευλπίδων ρίχνει 8 σφαίρες και 6 βρίσκουν στόχο στο δολοφόνο του γιου της. Η σύζυγος την ημέρα των γενεθλίων της δέχεται ως δώρο απ τον εραστή, τον φόνο του συζύγου της (και πώς να μην κάνω μπλακ χιούμορ; Χάθηκε κάνα ζευγάρι σκουλαρίκι να της πάρεις, ρε μεγάλε; Ζωή έπρεπε να πάρεις σώνει και ντε;).  

Και πάλι οι φωνές και τα ΜΑΤ. Κάτι Πακιστανοί με ανοιγμένα κεφάλια γιατί εργάζονταν σε βενζινάδικο! Λες και το πρόβλημα της χώρας αυτό είναι! Οι πακιστανοί στα φανάρια! Και ποιος δε κόβει αποδείξεις! Αυτός είναι ο εχθρός! Και ακόμη σκοτωμένα βάναυσα ζώα. Ασκήσεις σκοποβολής σε παιδιά στα νηπιαγωγεία!… Και όλο να παίζει – λούπα στο νου μας, η καταγραφή στο DNA μας πια, της βίας.

Στους δρόμους, αν δε πατήσεις γκάζι αμέσως μόλις ανοίγει το φανάρι είναι έτοιμοι όλοι σχεδόν να σε πυροβολήσουν. Η λεκτική βία, σε γυναίκες και ηλικιωμένους είναι πια σα γροθιές στα πρόσωπα τους. Έτοιμοι όλοι να βρίσουν σα να κρέμεται η ζωή τους, απ το αν θα γκαζώσεις εσύ στη Κηφισιάς, το παλιό Φορντ σαν Φεράρι! Σκληρότητα! Απανθρωπιά!… Βία!
… και πως γίναμε έτσι; Ο καθρέφτης δε δείχνει πια το είδωλο μας όταν περνάμε! Μόνο μάσκες σκληρότητας! Σα ανδροειδή προγραμματισμένα μόνο για να επιβιώσουν! Και τα πράγματα είναι τόσο απλά! Η με τον Προμηθέα είσαι ή με το Κράτος και τη Βία! Διάλεξε…