ΣτΕ: Αντισυνταγματικές οι περικοπές σε δώρα και επιδόματα – Αποφασίζει η Ολομέλεια

Αντίθετες σε βασικές διατάξεις του Συντάγματος είναι οι περικοπές που έγιναν με το δεύτερο μνημόνιο (Ν. 4093/2012) σε δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα αλλά και στο επίδομα αδείας στους εν ενεργεία υπαλλήλους του δημόσιου τομέα. Αυτό έκρινε με απόφασή της η επταμελής σύνθεση του ΣΤ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), παραπέμποντας ωστόσο, λόγω της αντισυνταγματικότητας, την όλη υπόθεση στην Ολομέλεια του ίδιου δικαστηρίου προς οριστική κρίση.

Το ΣΤ΄ Τμήμα στην πολυσέλιδη απόφαση που εξέδωσε αναφέρει πως η πλήρη κατάργηση των δώρων και του επιδόματος αδείας, βάσει του δεύτερου μνημονίου είναι αντίθετες στα άρθρα 25 και 4 του Συντάγματος και τις απορρέουσες από αυτά αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας.

Σύμφωνα με το lawandorder.gr Στοιχειοθετώντας την απόφασή τους οι δικαστές μέλη του ΣΤ΄ Τμήματος του ΣτΕ σημειώνουν πως η Πολιτεία όφειλε πριν προχωρήσει στην πλήρη κατάργηση δώρων και επιδόματος να εξετάσει αν τα αντίστοιχα μέτρα που είχε λάβει μέχρι τότε είχαν αποδώσει καρπούς!

Συγκεκριμένα, αναφέρει η απόφαση του ΣτΕ ως προς αυτό το ζήτημα: «Ο νομοθέτης δεν δικαιολογείτο πλέον να προχωρήσει στην υιοθέτηση του επίμαχου καταργητικού μέτρου, χωρίς προηγουμένως να έχει εκτιμήσει την προσφορότητα του μέτρου ενόψει και της διαπίστωσης, ότι τα αντίστοιχα μέτρα που είχε λάβει έως τότε δεν είχαν αποδώσει τα αναμενόμενα, και ότι η οικονομική ύφεση είχε ενταθεί με ρυθμούς που είχαν ανατρέψει τις αρχικές προβλέψεις».

«Έπρεπε να εξετάσουν εναλλακτικές λύσεις»

Επιπλέον, οι δικαστές σημειώνουν πως πριν την επιβολή των επίμαχων περικοπών (που άρχισαν να εφαρμόζονται από 1.1.2013) «ο νομοθέτης όφειλε αποφαινόμενος τεκμηριωμένα για την αναγκαιότητα του μέτρου, να εξετάσει την ύπαρξη τυχόν εναλλακτικών επιλογών και να συγκρίνει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της καθεμίας για τον επιδιωκόμενο δημόσιο σκοπό της δημοσιονομικής προσαρμογής».

Επίσης, κατά το ΣτΕ, ο νομοθέτης θα έπρεπε επίσης πριν την κατάργηση δώρων και επιδόματος, να εξετάσει «εάν οι επιπτώσεις της συγκεκριμένης περικοπής αποδοχών στο βιοτικό επίπεδο των θιγόμενων, αθροιζόμενες με τις επιπτώσεις από τα ήδη ληφθέντα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης, και συνδυαζόμενες με τις κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες, οδηγούν σε ανεπίτρεπτη μείωση του επιπέδου ζωής των υπαλλήλων, κάτω του επιπέδου της αξιοπρεπούς διαβίωσης».

«Θίγονται συνεχώς οι ίδιες ομάδες»

Αν και οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί στην απόφασή τους, αναγνωρίζουν το δικαίωμα του νομοθέτη, δηλαδή της Βουλής, να προβαίνει σε μείωση του βασικού μισθού ή των επιδομάτων στο πλαίσιο του δημοσίου συμφέροντος, εκτιμώντας τις κρατούσες κοινωνικές συνθήκες, σημειώνουν πως: Με  την επίμαχη διάταξη επιχειρείται νέα, για πολλοστή φορά περικοπή την αποδοχών, της ίδιας ακριβώς ομάδας θιγόμενων, ειδικότερα δε, θεσπίζεται πλέον με αυτήν, όχι περεταίρω μείωση, αλλά κατάργηση των ετήσιων αποδοχών».

Τέλος υπογραμμίζουν στην απόφασή τους πως τα επιδόματα, εορτών και αδείας, «συνδέονται από τη φύση τους με τις αυξημένες ανάγκες που ανακύπτουν κατά τις εορταστικές περιόδους και κατά την περίοδο των θερινών διακοπών, οι οποίες ανάγκες συντρέχουν για όλους τους υπαλλήλους ανεξάρτητα από το μισθό του καθενός».

Πλέον την οριστική απόφαση για το θέμα θα λάβει η Ολομέλεια του ΣτΕ, στην οποία παραπέμφθηκε η υπόθεση.