Στέλιος Διονυσίου: H «αδικία» του Στράτου και ο εθισμός που του «έκλεισε» το σπίτι

Ο Στέλιος Διονυσίου, καλεσμένος στην πρεμιέρα της εκπομπής «Αστερόσκονη» στο Action 24, μίλησε για τον αείμνηστο πατέρα του, Στράτο, αλλά και για τις δικές του δύσκολες προσωπικές στιγμές.

Ο τραγουδιστής περιέγραψε τον απόλυτο σεβασμό που επικρατούσε στο σπίτι για τον πατέρα του. «Υπήρχε ευλαβική ησυχία την ώρα που κοιμόταν ο πατέρας… όταν κοιμόταν ο μπαμπάς δεν αναπνέαμε», είπε χαρακτηριστικά, παρόλο που ο ίδιος και ο αδερφός του ήταν πολύ ζωηρά παιδιά.

Ο Στέλιος Διονυσίου αναφέρθηκε και στη δύσκολη περίοδο της φυλάκισης του πατέρα του, τονίζοντας ότι τα μέσα της εποχής τον είχαν βγάλει «Αλ Καπόνε» της Ελλάδος και πως αυτή η στάμπα έμεινε για χρόνια.

Αποκάλυψε ότι ο Στράτος Διονυσίου φυλακίστηκε για ουσίες, παρόλο που ποτέ δεν βρέθηκε ποσότητα πάνω του. Το λάθος του, όπως είπε, ήταν η «παιδική ψυχή» του που τον οδήγησε να ομολογήσει. «Απλώς είπε στον διοικητή ασφαλείας “μου έφερε ο τάδε και δοκίμασα“. Έτσι τον τυλίξανε… Δεν βρήκαν τίποτα», τόνισε.

Ακόμα και μέσα στη φυλακή, ο Στράτος Διονυσίου ηχογράφησε τρεις δίσκους με τον Μίμη Πλέσσα, ενώ οι συγκρατούμενοί του τον σεβόντουσαν τόσο πολύ που του «έστρωναν κόκκινο χαλί» όταν ξυπνούσε.

Μετά την αποφυλάκιση, πόρτες όπως αυτή της Columbia έκλεισαν. Όταν πήγε στη Minos, είπε με «τσαμπουκά» στον Μάτσα: «εγώ θα έρθω εδώ… και θα κάνουμε τεράστια επιτυχία». Όπως και έγινε, με τη δεκαετία ’80-’90 να γίνεται η «χρυσή εποχή» του, πουλώντας 150.000-200.000 δίσκους.

Ο εθισμός στον τζόγο και ο χωρισμός

Σε μια προσωπική εξομολόγηση, ο Στέλιος Διονυσίου μίλησε για τον δικό του εθισμό στον τζόγο. Ξεκαθάρισε ότι παρότι ο πατέρας του λάτρευε τον ιππόδρομο, ο ίδιος δεν έπαιξε ποτέ εκεί.

Ωστόσο, την περίοδο του χωρισμού του, κατέφυγε σε άλλο πάθος. «Μου άρεσε πολύ το καζίνο. Πήγαινα στο καζίνο. Έτσι χάλασε και το σπίτι μου. Λόγω αυτών. Δεν υπήρχα μέσα στο σπίτι», παραδέχτηκε.

Εξήγησε ότι δεν ήταν μόνο τα χρήματα, αλλά κυρίως οι ατελείωτες ώρες που έλειπε, παίζοντας ακόμα και μπιρίμπα. «Ήμουν εκεί οκτώ, εννιά, δέκα, ξέρω εγώ πόσες ώρες».

• Στέλιος Διονυσίου