Συγκλονίζει ο Στέλιος Κρητικός: «Ο πολύποδας μεγάλωνε μέσα στο σώμα μου, τα τελευταία 8 χρόνια»

Ο Στέλιος Κρητικός προχώρησε άμεσα στην αφαίρεσή του και περίμενε για τη βιοψία ώστε να διαπιστώσει αν ήταν καλοήθης ή κακοήθης. «Πήγα την επόμενη ημέρα στο νοσοκομείο και τον αφαίρεσα. Από εκεί μπήκαμε στη διαδικασία εδώ και έναν μήνα να περιμένω το αποτέλεσμα της βιοψίας για το αν είναι καλοήθης ή κακοήθης».
Αρχικά, μοιράστηκε το πρόβλημα υγείας μόνο στη σύζυγό μου, καθώς δεν ήθελε να ανησυχήσει τα παιδιά του. «Η πρώτη μου σκέψη ήταν να μην πω σε κάποιον κάτι γιατί δεν ήθελα να τους ανησυχήσω, δεν ήξερα και εγώ την εξέλιξη των πραγμάτων. Δεν τους είχα πει από την αρχή, από το θετικό τεστ, το είπα στη σύζυγό μου μόνο. Δεν ήθελα να ανησυχήσω τα παιδιά μέχρι να μάθω ποια είναι η πορεία και το αποτέλεσμα της εξέτασης. Ε, στην πορεία όταν πλέον έγινε η επέμβαση και αφαιρέσαμε τον πολύποδα το μοιράστηκε με την οικογένειά μου και τους δικούς μου ανθρώπους. Τους έβαλε όλους στη διαδικασία να κάνουν την εξέταση, γιατί όλοι το καθυστερούσαν τελικά».
Ο γνωστός ηθοποιός συνδέθηκε στον αέρα της εκπομπής «Happy Day» την Τρίτη 14 Ιανουαρίου, όπου ομολόγησε ότι είχε αναβάλει για καιρό λόγω των ρυθμών της καθημερινότητας να υποβληθεί στην εξέταση για τον καρκίνο του εντέρου, αλλά το self test τελικά τον κινητοποίησε. «Πριν από 2-2,5 μήνες ήρθε το self test που ήρθε σε όλο τον κόσμο άνω των 50 για να ελέγξουμε λίγο τι συμβαίνει και αν υπάρχει προδιάθεση. Ήταν κάτι που ήθελα να το κάνω, γιατί πριν από έναν χρόνο περίπου ο πατέρας μου είχε κάνει την εξέταση του και του είχαν βρει μικρούς πολύποδες, οπότε του είχαν πει να ενημερώσει τα παιδιά του. Ήθελα να το κάνω, άλλα οι ταχύτητες και οι ρυθμοί της καθημερινότητας πάντα με έβαζαν στην ταχύτητα να το αναβάλλω. Ήρθε όμως το τεστ και με του έκανε πιο σημαντικό».
Μέσα από αυτή την εμπειρία, ο ηθοποιός περιέγραψε αυτό που αποκόμισε: «Εγώ αυτό που ήθελα να πω και να τονίσω είναι η σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης».
Τέλος, μοιράστηκε τα συναισθήματά του: «Προσπαθούσα να συνυπάρχω με αυτό, χωρίς να αφήσω το μυαλό μου να χαθεί στη δυσκολία και σε κάποιο κακό ή μη κακό αποτέλεσμα και επειδή όταν γύρω σου υπάρχουν παιδιά δεν πρέπει να αφήνεις να σε καταβάλλει και γι’ αυτό ήταν επιτυχία ότι δεν κατάλαβε κανείς κάτι. Μετά τους το μοιράστηκα. Ήταν κάτι πολύ μοναχικό, δεν μπορώ να πω ότι ήταν πολύ ευχάριστο, αλλά πέρασε».